Τα παιδιά μου πήραν το μέρος του πατέρα τους που ήταν πάντα μακριά από την οικογένεια

Αγαπητή Σταυρούλα,

Είμαι μια γυναίκα μόνη, που εδώ και χρόνια αγωνίζομαι να επιβιώσω στην Αμερική. Ο άντρας μου από την αρχή που παντρευτήκαμε μόνο κακό μου έκανε. Με παράτησε με τέσσερα παιδιά και γυρνούσε με τη μία και την άλλη. Δεν πήραμε ποτέ διαζύγιο, αλλά ζούμε 45 χρόνια χώρια. Τα παιδιά τα μεγάλωσα μόνη μου με πολύ κόπο και πολλές θυσίες. Ο πατέρας τους ήταν πάντα μακριά από την οικογένεια, δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ του για τα παιδιά μας. Τώρα που μεγάλωσαν όμως τα πήρε με το μέρος του. Πιστεύω ότι τους έκανε πλύση εγκεφάλου και τα έστρεψε εναντίον μου. Δεν έχω σχέσεις με κανένα από τα παιδιά μου κι εκείνα μιλάνε συχνά για τον πατέρα τους και λένε ότι του χρωστάνε πολλά. Δεν μπορώ να το πιστέψω. Τα προβλήματά μου μεγαλώνουν και δεν έχω κανένα για να με βοηθήσει. Δεν ξέρω τι να κάνω για να φτιάξω τα πράγματα.

Μαρία

Αγαπητή κυρία Μαρία,

Μου γράφεις ότι δεν έχεις καλή σχέση με τα παιδιά σου, αλλά δεν μου δίνεις περισσότερες πληροφορίες για αυτά, για το πού ζουν, για το αν έχετε μαλώσει για κληρονομικά ή για κάποιον άλλον λόγο, ώστε να καταλάβω καλύτερα τι μπορεί να πήγε στραβά στη σχέση σας. Οπότε μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω στην προσπάθειά μου να σε βοηθήσω.

Δυστυχώς, είναι συνηθισμένο φαινόμενο στις μέρες μας τα παιδιά να ζούνε μακριά από τους γονείς, κυρίως για επαγγελματικούς λόγους. Κάποιες φορές αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απομακρύνονται και ψυχικά, καθώς οι υποχρεώσεις τους είναι πολλές και τους αναγκάζουν να αραιώνουν την επικοινωνία με την πατρική ή μητρική τους οικογένεια. Μήπως αυτό είναι που συμβαίνει και στη δικιά σου περίπτωση; Μήπως τα παιδιά σου τυχαίνει να ζουν πιο κοντά στον πατέρα τους αυτήν περίοδο, οπότε είναι φυσικό να έχουν πιο στενές σχέσεις μαζί του; Μήπως εσύ βλέποντάς τα να πλησιάζουν τον πατέρα τους, θεωρείς ότι σε απορρίπτουν;

Ομως ακόμη και στην περίπτωση αυτή που η απόσταση παίζει ρόλο, ώστε το ενήλικο παιδί να μην έχει στενές σχέσεις με τον ηλικιωμένο γονιό του, συνήθως κρύβονται και άλλα προβλήματα πίσω από αυτή τη συμπεριφορά του παιδιού που μπορεί να έχουν ξεκινήσει από την παιδική ή την εφηβική ηλικία. Πολλές φορές οι γονείς, ιδιαίτερα όσοι μεγαλώνουν χωρίς βοήθεια τα παιδιά τους, γίνονται υπερπροστατευτικοί, καταπιεστικοί, δεν δείχνουν εμπιστοσύνη στα παιδιά τους και τα αναγκάζουν να ζουν με αυστηρούς κανόνες και πρέπει, για να τα προστατεύσουν. Οι σχέσεις τους δεν γίνονται ποτέ φιλικές, ούτε οικείες, οι ίδιοι οι γονείς κρατούν απόσταση από τα παιδιά τους, γιατί φοβούνται ότι αν έρθουν πολύ κοντά στα παιδιά τους, θα χάσουν τον έλεγχο στην ανατροφή τους. Μήπως αυτό συνέβη στη σχέση με τα παιδιά σου και ποτέ δε λύθηκαν αποτελεσματικά προβλήματα που υπήρχαν πάντα ανάμεσά σας; Μήπως τα παιδιά σου νιώθουν ότι δεν τα αποδέχεσαι, ότι παρεμβαίνεις ακόμη και τώρα που μεγάλωσαν στη ζωή τους, ότι θέλεις να τα ελέγχεις; Μήπως όταν βρίσκεστε μαζί τούς ρίχνεις ευθύνες για τη δική σου ζωή;

Μου γράφεις πώς ο πατέρας τους τα έχει επηρεάσει εναντίον σου. Ενα λάθος που κάνουν συχνά οι χωρισμένοι γονείς είναι να κατηγορούν τον γονιό, τον πατέρα για παράδειγμα, που έχει φύγει από το σπίτι, να νιώθουν αδικημένοι και να αντιδρούν κάθε φορά που το παιδί λέει κάτι καλό για αυτόν με αποτέλεσμα το παιδί να φοβάται να έχει συναισθήματα για τον γονιό που δε ζει μαζί του. Μεγαλώνοντας όμως μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι έκανε λάθος και να θέλει να αποκαταστήσει τη σχέση του μαζί του. Μήπως αυτό συνέβη στα παιδιά σου; Μήπως νιώθοντας πως στερήθηκαν τον πατέρα τους, θέλουν τώρα να τον γνωρίσουν καλύτερα κι εσύ τα κατηγορείς για αυτό;

Θα σε συμβούλευα, λοιπόν, να επισκεφτείς έναν ειδικό και να μιλήσεις μαζί του. Θα σε βοηθήσει να ξεκαθαρίσεις τι ακριβώς έχει συμβεί στη σχέση σου με τα παιδιά σου. Να ψάξεις βαθιά μέσα σου, χωρίς να κατηγορείς τον εαυτό σου, κανείς δεν είναι τέλειος γονιός, και με ειλικρίνεια και αγάπη προς τον εαυτό σου να καταλάβεις τα λάθη που έχεις κάνει για να μπορέσεις να τα διορθώσεις.
Επειτα, επιδίωξε να μιλήσεις ξεκάθαρα μαζί με τα παιδιά σου και να τους εκφράσεις τα συναισθήματά σου, τις επιθυμίες σου, τους φόβους σου, χωρίς να τα κατηγορήσεις για κάτι ή να τους ρίξεις ευθύνες. Ζήτησέ τους να σου μιλήσουν και εκείνα και δώσε τους να καταλάβουν ότι θέλεις να θέσετε τη σχέση σας σε καινούρια βάση, με αμοιβαίο σεβασμό, κατανόηση και αγάπη. Θα χρειαστεί ίσως χρόνος αλλά αξίζει τον κόπο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available