Οταν έχεις βρεις τον άνθρωπο της ζωής σου και δεν μπορείς να είστε μαζί

Αγαπητή μου Σταυρούλα

Εχω μια καλή ζωή. Ολοκληρωμένη. Με δυο όμορφα παιδιά. Που είναι δίπλα μου. Η μητέρα τους όχι. Εχουμε πάρει άλλους δρόμους. Εχω μια πολύ καλή δουλειά. Δόξα τω Θεώ.

Εδώ και χρόνια βρήκα μια γυναίκα σαν τα κομμάτια από το παζλ που ενώνονται τέλεια. Διαφέρουμε ηλικιακά πολύ. Και μένουμε σε άλλες πόλεις. Αλλά… Αλλά πες μου σε παρακαλώ.

Τι κάνεις όταν έχεις βρει έναν μοναδικό άνθρωπο που σε κάνει να γελάς; Που σε κάνει να είσαι ο εαυτός σου; Που σου βγάζει ό,τι καλύτερο έχεις μέσα σου; Που μπορείς να τον κοιτάς για ώρες και να τον αγαπάς για πάντα;

Είμαι αρκετά μεγάλος πια για να ξέρω τι είναι αγάπη. Και κυρίως έμαθα πια (με τον δύσκολο τρόπο) πως η αγάπη δεν σου χτυπά πολλές φορές την πόρτα. Μία. Αντε δύο αν είσαι τυχερός. Ποτέ τρεις.

Είναι μερικοί άνθρωποι που θαρρείς φτιάχτηκαν για σένα. Λες και όλοι οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν για να ταιριάξουν τα πάντα. Στην αγκαλιά. Στο φιλί. Στο γέλιο.

Τι κάνεις λοιπόν Σταυρούλα μου, όταν δεν μπορείς να είσαι με αυτόν τον άνθρωπο; Περιμένεις; Απομακρύνεσαι; Ξεχνάς;

Πώς να ξεχάσεις;

Δημήτρης

Αγαπητέ Δημήτρη,

Ζεις μία όμορφη ζωή, έχεις δύο καλά παιδιά και μία δουλειά που σε ικανοποιεί. Κι αυτό που είναι πολύ σημαντικό, είναι ότι έχεις επίγνωση ότι η ζωή σου είναι καλή, είναι ολοκληρωμένη, όπως μου γράφεις. Αυτό που μπορώ να καταλάβω διαβάζοντας το γράμμα σου, είναι ότι είσαι ένας άνθρωπος ευχαριστημένος με τη ζωή του, ότι δεν σου λείπει κάτι, ότι χαίρεσαι αυτά που έχεις.

Κομμάτι της ζωής σου είναι και η γυναίκα στην οποία αναφέρεσαι, την οποία μάλιστα τη θεωρείς μοναδική. Μαζί της βρίσκεις τον εαυτό σου, τον έρωτα, τη χαρά. Δεν ζεις μαζί της αλλά απολαμβάνεις την αγάπη της όταν την έχεις, χαίρεσαι την κάθε στιγμή της, την ζεις με ένταση. Νιώθεις ότι η γυναίκα αυτή φτιάχτηκε για εσένα, ότι ταιριάζετε απόλυτα.

Με ρωτάς, λοιπόν, τι κάνεις όταν δεν μπορείς να είσαι μαζί με αυτόν τον άνθρωπο.

Δεν μου γράφεις ακριβώς για ποιον λόγο δεν μπορείτε να είστε μαζί. Οπως δεν μου λες ποια είναι τα δικά της αισθήματα, ποια είναι η δική της θέση σε αυτά που σας «χωρίζουν».

Αν λοιπόν είναι και εκείνη ελεύθερη, όπως είσαι εσύ, και αν έχει τα ίδια δυνατά αισθήματα για εσένα, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορείτε να είστε μαζί.

Αν ο λόγος είναι η απόσταση, υπάρχουν πάντα λύσεις για τους ανθρώπους που αγαπιούνται πραγματικά. Υπάρχουν σημεία που ενώνονται οι δρόμοι τους, αν έχουν τη διάθεση να το κάνουν. Κι αν αυτό δεν μπορεί για κάποιους αντικειμενικούς λόγους να γίνει στο παρόν, μπορεί να γίνει στο μέλλον, αν υπάρχει έρωτας και διάθεση.

Αν ο λόγος είναι η διαφορά ηλικίας, τότε θα πρέπει να δεις για ποιον από τους δυο σας είναι πρόβλημα αυτό και κατά πόσο μπορεί και θέλει να το ξεπεράσει. Η διαφορά ηλικίας από μόνη της δεν είναι το ζήτημα σε μία σχέση. Γίνεται πρόβλημα, όταν υπάρχουν κι άλλα πράγματα που είναι δύσκολο να ξεπεραστούν, όπως για παράδειγμα ασυμφωνίες στο χαρακτήρα που όταν περάσει ο έρωτας, η διαφορά της ηλικίας τις κάνει να φαίνονται ακόμη πιο έντονα. Εγώ θα έψαχνα να δω αν υπάρχουν άλλου είδους ουσιαστικές διαφορές, διαφορές στις αρχές, στην αντίληψη των πραγμάτων, στην κοσμοθεωρία.

Καλό θα ήταν να σκεφτείς, γιατί νιώθεις εσύ ότι δεν μπορείς να είσαι με αυτόν τον άνθρωπο, εφόσον μάλιστα πιστεύεις ότι την αγάπη στη ζωή την συναντάει κανείς σπάνια. Είναι γιατί εκείνη δεν έχει το ίδιο έντονα αισθήματα για εσένα και κάπου μέσα σου το ξέρεις; Είναι γιατί εσύ φοβάσαι ότι η καθημερινή τριβή μαζί της θα χαλάσει τη μαγεία αυτής της αγάπης; Είναι γιατί είσαι ευχαριστημένος με τη ζωή σου και στην πραγματικότητα σού φτάνει η σχέση σας, όπως είναι τώρα;

Είμαι σίγουρη πως αν ψάξεις μέσα σου με ειλικρίνεια, θα βρεις την απάντηση σε αυτό που με ρωτάς.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available