Σε κλαίμε και πονούμε

Κύριε Διευθυντά,

Σε βλέπουμε κι ακούμε και δεν παύουμε πατρίδα να πονούμε κι όλο να ανησυχούμε.

Τα ξενιτεμένα σου παιδιά, πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, στην ακμή κάθε προόδου και με διακριτικές τιμές στα γράμματα, τέχνες, παντοειδούς επιχειρήσεις, θέσεις, πολιτικές και παιδείας εύπορης πορείας σαν οι πρόγονοι, περασμένων εποχών, που σε εγκαθίδρυσαν ψηλά, στα ίδια των πατήματα πατούμε και ως δεύτερη μεγάλη Ελλάδα της Αμερικής, υπερήφανα τιμούμε.

Αλλά φευ! Τι απογοήτευση, λύπη κι αναστάτωση! Τι πόνος στην ψυχή και στην πάλλουσα καρδιά της ελληνικότητός μας. Τι ανυπόφορα συμβάντα που σε κατασπαράζουν και στης ντροπής τα βάθη κατεβάζουν σημάδια ακυβέρνητης χώρας, στερημένης γνώσης, να προλάβει τον επικείμενο καταστρεπτικό πόλεμο και από ποιους, παρακαλώ, τα ίδια τα παιδιά σου.

Δείγμα και απόδειξη ότι δεν σε γνώρισαν καλά, από οικογένεια και θρανία, ως χρυσομάνα του πολιτισμού, που απ’ αυτόν τον φωτισμόν σου, φώτα άναψες λαών να εξέρθουν απ’ τα κρύφια των και αναπτυχθούν και με τον καιρό να σε ξεπεράσουν και υψηλότερα να φθάσουν ενώ εσύ πατρίδα παρέμεινες στα χαμηλά, διαιρεμένη, καταχωρισμένη σε λυπηρής ακυβερνησίας, ασυνεννόησης, κομματολατρείας από κυβερνήτη και βουλευτή μικρόνοιας, άχαρους, ασυμμάζευτους στην ιδεολογία μόνον συσπειρωμένοι κι από πατριδοκαπηλείας αποστραμμένοι.

Ολα σου μένουν ανοικτά, πατρίδα, να εισβάλουν απ’ τις γενιές, στυγεροί εχθροί, με ρόπαλα, με παρά φόβου καταστροφης, καύσης, θραύσης πανεπιστημιακών χώρων, το κλείσιμό τους και η τυραννισμένη παιδεία, στον κάδο των αποβλήτων και με τη φοιτητιώσα νεολαία σε οικτρή απόγνωση.

Ευτυχώς που υπερήφανα σε αντιπροσωπεύει η ψηλωμένη Ομογένεια Αμερικής, με προθέσεις, σκέψεις και μελέτες για την ίδρυση ελληνικού Πανεπιστημίου Αμερικής, ώστε στο μέλλον οι στερημένες από πανεπιστημιακές δομές, Δεύτερη Ελλάδα της Αμερικής, επισκεφθούν και άφοβα μορφωθούν στην πολυεδρία κάθε γνώσης και σταδιοδρομίας ελληνικού μας πανεπιστημίου.

Η Ομογένεια ποτέ της δεν εδίστασε στα πλέον δύσκολά της που επιχείρησε και πέτυχε.

Η Ομογένεια σε αγαπά, λατρεύει και σε εκτιμά και θα τη δεις μια μέρα σε ελληνικό πανεπιστήμιο, ψηλά. Μίλα πατρίδα στον λαό σου, ενθάρρυνέ τον πιασμένο με την ιστορία, γλώσσα και αξεπέραστη καλλιτεχνία, να συνεισφέρουν προς το αμέτρητο κάλλος σου και όχι να σε καταστρέφουν και ως ανθέλληνες να σε ποτίζουν χωλή και όξος.

Πέτρος Β. Τσαντές
Islandia, NY

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available