Σχόλιο του A.H. Διαματάρη: Για ένα εγχειρίδιο αντιμετώπισης επεισοδίων σε ξένους

Ο Μπακάρι Χέντερσον (αριστερά) που έπεσε νεκρός στη Ζάκυνθο, με τον φίλο του Travis Jenkins το 2016. Provided Photo/John Gramlich via AP.

Τις πρωινές ώρες της 7ης Ιουλίου, στην ταραχώδη τουριστική περιοχή του Λαγανά της Ζακύνθου ξέσπασε ένας άγριος καυγάς σε ένα μπαρ, μεταξύ ενός Αμερικανού, του Μπακάρι Χέντερσον (Bakari Henderson) από το Οστιν του Τέξας και περίπου 30 Σέρβων, ενός Αγγλου σερβικής καταγωγής και ενός Ελληνα.

Ηταν μια καθαρά ρατσιστική πράξη.

Λίγα λεπτά νωρίτερα ο μαύρος Χέντερσον είχε φωτογραφηθεί με μια κοπέλα που εργαζόταν στο μπαρ. Αυτό δεν «άρεσε» σε έναν από τους Σέρβους: «Υπάρχουν τόσοι Σέρβοι εδώ, γιατί μιλάς με έναν μαύρο;» της είπε.

Κάτι απάντησε ο Χέντερσον και ο καυγάς ξεκίνησε. Σύμφωνα με την διήγηση της κοπέλας, «30 άτομα, Σέρβοι, άρχισαν να χτυπάνε τους 3 Αμερικανούς. Μετά από 5 λεπτά περπάτησα προς το μέρος που έτρεχαν και είδα έναν μελαμψό άνδρα της παρέας μου πεσμένο στο δρόμο, να είναι αναίσθητος και να βγάζει αίμα από τα μάτια και ένας από τους Αμερικανούς δίπλα του να προσπαθεί να τον βοηθήσει».

Ηταν αργά.

Ο Χέντερσον ήταν 22 ετών. Είχε πρόσφατα αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας και βρισκόταν στην Ελλάδα για να κάνει φωτογράφηση της σειράς ρούχων που ήλπιζε να λανσάρει στην Αμερική.

Δεν πρόλαβε.

Η θεία του θύματος, σε ερώτηση του «Ε.Κ.» αν είχε κάποια επίσημη ενημέρωση από την Ελλάδα, δήλωσε ότι «δεν ξέρουμε, δεν έχουμε πληροφόρηση από πρώτο χέρι, εκτός από το ότι πληροφορηθήκαμε πως σκοτώθηκε». Και πρόσθεσε: «Εμείς θέλουμε να τον θυμόμαστε με θετικό πνεύμα και για τον τρόπο που έζησε τη σύντομη ζωή του».

Καμιά χώρα, δυστυχώς, δεν μπορεί να αποτρέψει ανάλογα εγκλήματα.

Οταν όμως συμβαίνουν σε μια τουριστική χώρα όπως η Ελλάδα -πριν λίγα χρόνια είχαμε πάλι ένα περιστατικό στην Ζάκυνθο, αλλά και στην Κύπρο- ο απόηχος είναι μεγάλος, όπως στην προκειμένη περίπτωση, και επομένως μεγάλη είναι και η ζημιά του τουριστικού προϊόντος της χώρας.

Η ερώτηση λοιπόν είναι τι μπορεί και τι πρέπει να κάνει η χώρα σε μια τέτοια περίπτωση; Νομίζω ότι χρειάζεται ένα εγχειρίδιο άμεσης αντιμετώπισης τέτοιων περιστατικών.

Να μερικές σκέψεις:

1. Αμεση κινητοποίηση των υπηρεσιών άμεσης δράσης, προσφοράς νοσοκομειακών και αστυνομικών υπηρεσιών.

2. Πλήρη διαφάνεια στον χειρισμό του περιστατικού.

3. Αμεση ενημέρωση των συγγενικών προσώπων του θύματος -ή τραυματία- από επίσημο εκπρόσωπο του κράτους και δηλώσεις συμπόνιας στα ΜΜΕ.

4. Οικονομική διευκόλυνση των άμεσων συγγενών, αν επιθυμούν να μεταβούν στην Ελλάδα.
5. Συμμετοχή εκπροσώπου του κράτους στην κηδεία του θύματος.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η χειρότερη πολιτική είναι η προσπάθεια να υποβαθμιστεί το θέμα. Δεδομένου του τρόπου λειτουργίας των ΜΜΕ, δεν υποβαθμίζεται. Αρα, η μόνη αντιμετώπιση είναι η επιθετική αντιμετώπιση μιας πολύ δύσκολης περίπτωσης.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *