Σχόλιο: Το κόστος των φαρμάκων και τα ηθικά διλήμματα

Φωτογραφία αρχείου: AP/Elaine Thompson.

Πιθανόν να μην φαίνεται ακόμα καθαρά, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η ιατρική επιστήμη έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο για την καταπολέμηση θανατηφόρων μέχρι τώρα ασθενειών. Πολλοί μάλιστα μιλούν ακόμα και για αλλαγή μερών ή οργάνων του σώματος που ασθενούν, κάτι ανάλογο με αυτό που γίνεται με τα αυτοκίνητα.

Εν πάση περιπτώσει το βέβαιο είναι ότι οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν ανακαλύψει φάρμακα που βρίσκονται στα πρόθυρα να εγκριθούν από τις Αρχές, τα οποία θα θεραπεύουν ή θα αντιμετωπίζουν ασθένειες που μέχρι σήμερα είναι αθεράπευτες ή και θανατηφόρες.

Τα τόσο χαρμόσυνα αυτά μέτρα έρχονται αρκετά καθυστερημένα για πολλούς ασθενείς. Για άλλους όμως τα νέα αυτά αποτελούν μια μεγάλη ελπίδα και ανακούφιση. Ωστόσο, τα ευχάριστα αυτά νέα συνοδεύονται με μία πολύ απογοητευτική πραγματικότητα.

Κι αυτή είναι ότι το κόστος όλων αυτών των φαρμάκων απλά είναι απαγορευτικά μεγάλο. Η αμαρτία δηλαδή είναι, ότι ενώ υπάρχει πλέον σωτηρία, πολλοί άνθρωποι θα πεθάνουν γιατί απλούστατα δεν διαθέτουν τα τεράστια ποσά που χρειάζονται για να σωθούν.

Για παράδειγμα, ένα φάρμακο το οποίο αποτρέπει την τύφλωση σε αυτούς που πάσχουν από μία σπάνια κληρονομική ασθένεια, αναμένεται ότι θα στοιχίζει μεταξύ 700.000 και 900.000 δολάρια κατά ασθενή και κατά μέσον όρο.

Πόσοι άνθρωποι μπορούν να πληρώσουν ένα τέτοιο ποσό;

Επίσης, η θεραπεία Kymriah, η οποία παρασκευάζεται από την εταιρεία Novartis και η οποία είναι καταπληκτικά αποτελεσματική στην αναστολή μιας σπάνιας μορφής λευχαιμίας, όταν όλες οι άλλες θεραπείες αποτυγχάνουν, θα στοιχίζει $475.000.:

Είναι γεγονός ότι τα φάρμακα αυτά στοχεύουν σε σπάνιες ασθένειες από τις οποίες πάσχουν λίγοι ασθενείς και ότι τα περισσότερα είναι έτσι παρασκευασμένα ώστε να θεραπεύουν τον ασθενή με μία μόνο ένεση ή διαδικασία.

Επειδή όμως το κόστος είναι αστρονομικό, μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό ασθενών μπορεί να ωφεληθεί από τις καταπληκτικές αυτές ανακαλύψεις.

Βέβαια, οι εταιρείες φαρμάκων ξοδεύουν πολλές φορές δισεκατομμύρια δολάρια για να προβούν σε αυτές τις ανακαλύψεις. Και, επομένως, θα πρέπει να κάνουν τουλάχιστον απόσβεση του κόστους.

Είναι κατανοητό και μάλιστα θα πρόσθετα ότι ευτυχώς που αφιερώνουν και χρόνο και ταλέντα και χρήμα για την ανακάλυψη θεραπειών για ασθένειες από τις οποίες υποφέρουν λίγοι άνθρωποι.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχει ένα σοβαρό ηθικό πρόβλημα που πρέπει να απασχολεί την κοινωνία:

Πώς είναι δυνατόν η κοινωνία να αρνηθεί να σώσει τις ζωές ανθρώπων τη στιγμή που υπάρχει τρόπος να σωθούν;

Πρέπει το κόστος των φαρμάκων να αποτελεί το τείχος που τους χωρίζει από μια κανονική ζωή και τη θεραπεία;

Και, ακόμα, δεν είναι αδικαιολόγητο να μπορούν να χρησιμοποιούν τις θεραπείες αυτές και να σώζονται μόνον πλούσιοι, ενώ οι φτωχοί να πεθαίνουν;