Τα πολωτικά οράματα του Γιώργου Λάνθιμου στη «ΝΥΤ»

Ο Γιώργος Λάνθιμος κρατά τον Αργυρό Λέοντα -το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής, Βενετία, 8 Σεπτεμβρίου, 2018, (AP Photo/Kirsty Wigglesworth)

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Εχοντας απασχολήσει εγκωμιαστικά πολλές φορές την εφημερίδα «New York Times» ο Ελληνας σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος (Yorgos Lanthimos) επανέρχεται εκ νέου καθώς το περιοδικό της αμερικανικής εφημερίδας του αφιερώνει ένα εκτενές άρθρο, προβάλλοντάς το από το πρωτοσέλιδό του με τον τίτλο «Τα πολωτικά οράματα του Γιώργου Λάνθιμου».

Το άρθρο είναι της Αλεξάνδρα Κλίμαν (Alexandra Kleeman) και επανερχόμαστε με περισσότερες πληροφορίες από την ενδιαφέρουσα όσο και σημαντική αυτή προβολή του Ελληνα σκηνοθέτη που διαπρέπει διεθνώς με ορμητήριο την Αγγλία, όπου ζει με την σύζυγό του ηθοποιό Αριάν Λαμπέντ, γαλλικής καταγωγής γεννημένη στην Αθήνα.

Η «New York Times» περιγράφει τον Ελληνα σκηνοθέτη ως «μυστηριώδη και ντροπαλό» και απεικονίζουν τον κινηματογραφικό του κόσμο ως «ένα σκοτεινά σουρεαλιστικό και αμήχανα αστείο μέρος, στο οποίο αντικρίζεται το είδωλό μας, κάτω από ένα παραμορφωτικό φως».

«Σε όλες τις ταινίες του βρίσκεται σε πρώτο πλάνο η κλειστοφοβία του πολιτισμένου κόσμου και η πρωτόγονη προσπάθεια των χαρακτήρων να επιβιώσουν μέσα στα πλαίσιά του», γράφει η κ. Κλίμαν που συναντήθηκε με τον Λάνθιμο μετά την προβολή της τελευταίας του ταινίας στο Φεστιβάλ Νέας Υόρκης.

Η συζήτηση ξεκινάει από την επίσκεψη που είχε πραγματοποιήσει ο Λάνθιμος τον Ιούνιο στο προσωπικό νησί του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, στο πλαίσιο ενός ετήσιου φεστιβάλ που διοργανώνεται προς τιμήν του αείμνηστου σκηνοθέτη, διαπιστώνοντας αρκετές ομοιότητες μεταξύ των δύο δημιουργών.

«Ο Λάνθιμος, όπως και ο Μπέργκμαν, γοητεύεται από την δύναμη του ελέγχου, σε όλες τις εκφάνσεις του, αλλά και από την ανεξιχνίαστη φύση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Σε αντίθεση, όμως με την μεταφυσική προσέγγιση του Μπέργκμαν, το όραμα του Λάνθιμου στηρίζεται στην ωμότητα και την βία».

Βέβαια, από το αφιέρωμα δεν θα μπορούσε να λείπει ο βασικός συνεργάτης του Λάνθιμου τα τελευταία χρόνια, Ευθύμης Φιλιππού, ο οποίος απαντώντας σε mail της αρθρογράφου, είπε πως «οι ιστορίες μας ξεκινούν παρατηρώντας καταστάσεις που προϋπάρχουν».

«Αυτό που κάνουμε είναι να υπερβάλλουμε αυτές τις καταστάσεις, προσπαθώντας να εκφράσουμε τον πυρήνα της αρχικής μας σκέψης. Το αστείο είναι πως όσο και αν προσπαθούμε, η αλήθεια είναι πάντα πιο υπερβολική».

Πολλές φορές όμως οι θεατές δεν πείθονται από την επιτηδευμένη αποξένωση και την εκκεντρικότητα των έργων του.

Ενδεικτικό, όπως αναφέρει το άρθρο, είναι το γεγονός ότι οι ταινίες του έχουν μέσο όρο αξιολογήσεων από τους χρήστες του Amazon δυόμισι στα πέντε αστέρια, με κάποιους χρήστες να ασκούν κριτική στους χαρακτήρες, την ζοφερή προσέγγιση και την έλλειψη νοηματικής καθαρότητας στα έργα του. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης όμως διαφωνεί με τους κριτικούς που χαρακτηρίζουν τους χαρακτήρες του ως «ανέκφραστους».

«Τι σημαίνει ανέκφραστος;», διερωτάται ο Λάνθιμος. «Κάθε φορά που μία ερμηνεία δεν είναι τρομερά συναισθηματική, χαρακτηρίζεται ως ‘ανέκφραστη’», είπε ελαφρώς προσβεβλημένος. «Οι περισσότερες ερμηνείες είναι μελοδραματικές», πρόσθεσε. «Δεν είναι αυτό που βλέπεις στους ανθρώπους».

Ο Ελληνας σκηνοθέτης μίλησε και για την ελληνική σκηνή, λέγοντας πώς «οι άνθρωποι είναι εδώ περισσότερο γενναιόδωροι: αν τα πας καλά με τους γύρω σου, θα σου δώσουν περισσότερα απ’ όσα είχαν σκοπό να δώσουν».

Η επιτυχία του «Κυνόδοντα», όπως αναφέρουν οι «New York Times», έδωσε στον Ελληνα σκηνοθέτη πρόσβαση σε μεγαλύτερες παραγωγές, όμως, όπως λέει και ο ίδιος, χρησιμοποιεί φυσικό φωτισμό και ελάχιστο μέικ-απ στους πρωταγωνιστές του, προσπαθώντας να δείξει το πραγματικό τους πρόσωπο και να κερδίσει χρόνο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available