Το θέμα δεν είναι ο διάδοχος…

Ο Αγγελος Αναστασιάδης. Φωτογραφία: Ευρωκίνηση.

Ο Αγγελος Αναστασιάδης τελείωσε από την Εθνική ομάδα της Ελλάδας, όπως λίγο – πολύ αναμενόταν και πλέον όλοι ειδικοί και μη ξεκίνησαν μια ατέρμονη συζήτηση για το ποιος πρέπει να είναι ο διάδοχός του, τι προφίλ οφείλει να έχει (αυστηρός, χαμηλών τόνων, συναινετικός) και κυρίως αν θα είναι ξένος ή Ελληνας.

Στ’ αλήθεια όμως, το πρόβλημα που η «γαλανόλευκη» έχει πάρει αυτή την ανεξέλεγκτη κατηφόρα από το 2014 και μετά, καταρρίπτοντας το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο είναι το πρόσωπο που κάθεται κάθε φορά στην άκρη του πάγκου της;

Πως γίνεται κανείς από τους Ρανιέρι, Μαρκαριάν, Τσάνα, Σκίμπε και εσχάτως τον Αναστασιάδη να μην μπόρεσαν να… σταυρώσουν μια επιτυχία, να μην κατάφεραν να προσφέρουν έστω μια μικρή χαρά στον Ελληνα φίλαθλο ώστε να γελάσει λίγο το χειλάκι του. Μήπως τελικά δεν ευθύνονται και τόσο όσο θέλουν κάποιοι να μας κάνουν να πιστεύουμε, για τα χάλια της Εθνικής ομάδας αυτοί που βρέθηκαν στην τεχνική της ηγεσία από την εποχή του Φερνάντο Σάντος και μετά;

Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά ο τρόπος που διοικείται συνολικά την τελευταία πενταετία η Εθνική ομάδα και η κακή νοοτροπία που κυριαρχεί στις τάξεις της; Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα και χρειάζονται άμεσα απαντήσεις πριν η εκτελεστική επιτροπή της ΕΠΟ προχωρήσει πιθανότατα πριν μπει ο Αύγουστος στον προπονητή που θα αντικαταστήσει τον Αγγελο Αναστασιάδη.

Εκεί είναι το «κλειδί» για την… ανάσταση της Εθνικής ομάδας και όχι αν το χρίσμα θα δοθεί σε Αγγλο, Γάλλο, Πορτογάλο ή Ελληνα τεχνικό. Αν στην ΕΠΟ δεν αλλάξουν συνολικά ρότα στο τρόπο διοίκησης της Εθνικής ομάδας, αν δεν θεσπισθούν αυστηρότατοι κανόνες στον τρόπο λειτουργία της και αν δεν ξεκαθαρισθεί προς κάθε κατεύθυνση από τους καθ΄ ύλην αρμόδιους ότι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν είναι τσιφλίκι κανενός, τότε θα έχουμε ξανά τα ίδια και τα ίδια με την Εθνική ομάδα.

Ας μην βρίσκουν κάποιοι ως εύκολη δικαιολογία την έλλειψη αξιόλογων Ελλήνων παικτών που η Εθνική θα μείνει εκτός συγκλονιστικού απρόοπτου για δεύτερη συνεχόμενη φορά έξω από ένα Euro στο όποιο θα λάβουν μέρος οι… μισές χώρες της Ευρώπης! Σίγουρα τα ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει αυτή την περίοδο την εξαιρετική φουρνιά ποδοσφαιριστών που διέθετε τα προηγούμενα χρόνια, όμως οι ταπεινώσεις που έχει δεχτεί ως ομάδα δεν έχουν την παραμικρή σχέση με αυτή την συγκυρία. Αλλωστε στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ένα καλοδουλεμένο και καλογυμνασμένο σύνολο που διαθέτει επαρκή ψυχολογία και σύμπνοια στις τάξεις του μπορεί να κοντράρει την οιονδήποτε αντίπαλο.

Γι’ αυτό λοιπόν αν η ΕΠΟ δεν αποφασίσει να αλλάξει εκ βάθρων την λογική πάνω στην οποία πορεύεται η Εθνική και δεν αντικαταστήσει τους ερασιτεχνισμούς με ένα επαγγελματικό πλαίσιο το οποίο θα τηρείται απαρέγκλιτα τότε η συζήτηση περί του ονόματος του νέου προπονητή θα είναι πραγματικά άνευ σημασίας. Αν μάλιστα είναι πάλι Ελληνας και δεν γίνουν οι κατάλληλες κινήσεις από την ΕΠΟ ώστε να «θωρακιστεί», η φθορά του θα έχει ξεκινήσει πριν καλά κοουτσάρει το πρώτο του παιχνίδι. Γιατί δυστυχώς αυτό είναι το ποδόσφαιρό μας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available