Το Μέγαρο Μαξίμου, το έπαθλο του νικητή των εκλογών

Το Μέγαρο Μαξίμου. Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ.

Το Μέγαρο Μαξίμου δεν μοιάζει με τον Λευκό Οίκο. Εκείνο το επιβλητικό μέγαρο, με τους μεγάλους και καλοφροντισμένους κήπους, με τα ελικόπτερα να πηγαινοέρχονται και τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.

Δεν είναι όμως καθόλου άσχημο. Εκπέμπει μια ήρεμη αρχοντιά, μια αναφορά στο παρελθόν, όπως ακριβώς αρμόζει στην Ελλάδα.

Παίζει, δε, τηρουμένων των αναλογιών, τον ίδιο ρόλο με τον Λευκό Οίκο. Είναι το κέντρο της εξουσίας στην Ελλάδα. Είναι η έδρα του παντοδύναμου από το Σύνταγμα, πρωθυπουργού.

Το Μέγαρο Μαξίμου, όπως και ο Λευκός Οίκος, βρίσκεται σε μια εντυπωσιακή οδό και γειτονιά. Στην οδό Ηρώδου του Αττικού, με τις ωραίες και πανάκριβες πολυκατοικίες, δίπλα στο Προεδρικό Μέγαρο -τα Παλαιά Ανάκτορα- ακριβώς απέναντι από τον Εθνικό Κήπο με τα αιωνόβια δέντρα του, δυο βήματα μακριά από την Βουλή.

Εν όψει των εκλογών, πέρασα χθες το μεσημέρι από την Ηρώδου του Αττικού.

Ενα λεωφορείο της Αστυνομίας έκλεινε τον δρόμο στην γωνία με την Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, αν και δεν έβλεπα κάποιον ορατό, τουλάχιστον, λόγο γι’ αυτό. Σκέφτηκα ότι θα ήταν ο Πρωθυπουργός στο γραφείο του.

Μπαίνοντας στην Ηρώδου του Αττικού, δυο βήματα πιο κάτω, στέκεται ακίνητος ένας εύζωνας, έξω από τις εγκαταστάσεις που στεγάζεται η Προεδρική Φρουρά.
Ο ήλιος έλιωνε την… πέτρα. Το θερμόμετρο έδειχνε 94 βαθμούς Φαρενάιτ!!!

Μια γυναίκα από την Ασία, πόζαρε δίπλα στον εύζωνα. Ο συνοδός της απαθανάτιζε την στιγμή. Ο εύζωνας παρέμενε ακίνητος. Ακόμα και το βλέμμα του. Σίγουρα οι εύζωνες είναι αυτοί που δουλεύουν σαν… ρολόι στην Ελλάδα.

Το άρωμα των λουλουδιών από κάποιο δέντρο του Κήπου μου κόβει την αναπνοή. Εχουν τόσο γλυκιά μυρωδιά!

Στο δεξιό πεζοδρόμιο που περπατώ βλέπω λίγους, καλά οπλισμένους, αστυνομικούς και διακρίνω και μερικούς μυστικούς. Τίποτα από αυτά που είμαστε συνηθισμένοι να βλέπουμε στην Αμερική.

Σταματώ μπροστά στο Μέγαρο Μαξίμου. Γνωρίζω από παλιά πού είναι το γραφείο του Πρωθυπουργού.

Δεν βλέπω φως στο γραφείο του.

Για το γραφείο αυτό έχουν δοθεί -και θα δοθούν- τόσες πολιτικές μάχες.

Στην αρχαία Αθήνα ο νικητής στεφανώνονταν με ένα στεφάνι ελιάς.

Στην σύγχρονη Αθήνα ο νικητής των εκλογών κατακτά ως έπαθλο το Μέγαρο Μαξίμου.

Παρατηρώ με προσοχή τις σκάλες της κεντρικής εισόδου.

Το πιθανότερο είναι -σχεδόν πια βέβαιο- ότι την Δευτέρα, στις 8 Ιουλίου, ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα υποδεχτεί σε αυτές τις σκάλες τον νέο πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Στις σκάλες αυτές έχει ληφθεί και η τελευταία φωτογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου. Πού να το φανταζόταν ο αείμνηστος πρόεδρος ότι 26 χρόνια αφότου εκείνος αποχώρησε από την πρωθυπουργία ο γιος του θα γινόταν πρωθυπουργός!!!

Κινούμαι στο πεζοδρόμιο απέναντι από το Προεδρικό Μέγαρο. Τι ωραίο κτίριο! Πραγματικό παλάτι. Και τι τεράστιοι, ωραίοι, κήποι. Θα περνά από εκεί η οικογένεια του Κωνσταντίνου και θα κλαίνε, καθώς θα αναλογίζονται «δες τι είχαμε και το χάσαμε»!

Αφού έφτασα μέχρι το τέλος του δρόμου, κοντά στο επιβλητικό Παναθηναϊκό Στάδιο, γύρισα πίσω.

Τώρα απορούσα πόσοι από εμάς γνωρίζουμε ποιοι ήταν ο Ηρώδης ο Αττικός και ποιος ο Μαξίμου, που τα ονόματά τους μένουν αθάνατα χάρη στις ονομασίες που δόθηκαν για την οδό και το κτίριο.

Ιδού λοιπόν και λίγη Ιστορία:

Ο Τιβέριος Κλαύδιος Αττικός Ηρώδης ήταν ένας βαθύπλουτος Αθηναίος ρήτορας και σοφιστής, και μεγάλος ευεργέτης όχι μόνο της Αθήνας, αλλά και άλλων πόλεων στην Ελλάδα και τη Μικρά Ασία. Διετέλεσε φίλος αυτοκρατόρων, ανήλθε σε διάφορα ρωμαϊκά αξιώματα, έγινε μέλος της ρωμαϊκής Συγκλήτου και υπήρξε ο πρώτος Ελληνας «ύπατος στρατηγός» (consul ordinarius). Επίσης πιθανολογείται πως ήταν πρόγονος Ρωμαίου αυτοκράτορα.

Ο Δημήτριος Μάξιμος, γεννήθηκε στην Πάτρα το 1873. Από την πλευρά τού πατέρα του καταγόταν από παλαιά οικογένεια της Χίου, ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου, δημάρχου Πατρέων και προέδρου της Βουλής.

Το 1903 ανέλαβε τη διεύθυνση του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας Πατρών και κατόπιν προήχθη στη θέση του διευθυντή του Κεντρικού Καταστήματος Αθηνών. Το 1914 έγινε υποδιοικητής της Τράπεζας, ενώ διετέλεσε διοικητής της την περίοδο 1921-1922. Στα τέλη του 1922, μετά την επανάσταση Πλαστήρα – Γονατά, παραιτήθηκε και έφυγε με την σύζυγό του στη Φλωρεντία, φοβούμενος αντίποινα από τους βενιζελικούς.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1927 και ανέλαβε οικονομικός σύμβουλος του Λαϊκού Κόμματος του Παναγή Τσαλδάρη. Το 1933 εξελέγη βουλευτής του ίδιου κόμματος και αμέσως μετά αριστίνδην γερουσιαστής. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1933-1935. Επί υπουργίας του υπεγράφη το Σύμφωνο της Διαβαλκανικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Γιουγκοσλαβίας και Ρουμανίας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available