Το σχόλιο της εβδομάδας: Η παγωμένη χειραψία του Προέδρου της χώρας και της προέδρου της Βουλής

(Doug Mills/The New York Times via AP, Pool)

Τι καταπληκτική εικόνα είναι αυτή της ηγεσίας της χώρας να συγκεντρώνεται σε ένα χώρο, στην Βουλή, για να ενημερωθεί από τον Πρόεδρο για την «Κατάσταση της Εθνους»; Υπάρχει μια ομορφιά, μια εθνική περηφάνια, ένας πατριωτισμός σχεδόν μοναδικά αμερικανικός. Μια εκδήλωση που τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, κάπου πάει να ξεφτίσει.

Θα επανέλθω γι’ αυτή την εκδήλωση, αφού παραθέσω μερικές πληροφορίες, κυρίως για τους αναγνώστες μου που ζουν εκτός Αμερικής:

«H Κατάσταση του Εθνους» αποτελεί ένα μήνυμα που ο Πρόεδρος της χώρας εκφωνεί σε κοινή συνεδρίαση του Κογκρέσου -Βουλής και Γερουσίας- στην αρχή κάθε έτους.
Υποχρεούται από το Σύνταγμα (Article II, Section 3) να το κάνει.

Ο Πρόεδρος υποχρεούται να «προσφέρει στο Κογκρέσο πληροφορίες για την κατάσταση της χώρας και να εισηγείται για την εξέτασή τους τέτοια μέτρα που, κατά την γνώμη του, είναι αναγκαία και επείγοντα».

Μετά το 1913, ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον άρχισε να εκφωνεί την αναφορά του για την «Κατάσταση του Εθνους» στο Κογκρέσο.

Ο υπεύθυνος του πρωτοκόλλου της Βουλής προηγείται του Προέδρου, και μόλις μπουν στην εντυπωσιακή αίθουσα της Βουλής, σταματά και με πολύ δυνατή φωνή ανακοινώνει στο Σώμα την άφιξη του Προέδρου.

Συνήθως λέει: Κύριε πρόεδρε, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Την Τρίτη, κι αυτή ήταν η δεύτερη φορά που συμβαίνει -την πρώτη ήταν με τον Τζορτζ Μπους, 43ο πρόεδρο, και πάλι με την ίδια πρόεδρο της Βουλής, την Νάνσι Πελόζι- ο υπεύθυνος του πρωτοκόλλου φώναξε: «Κυρία πρόεδρος, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής».

Πόσο σημαντικό και πόσο υγειές για τη χώρα είναι να εκλέγονται και γυναίκες σε καίριες δημόσιες θέσεις!

Οταν τελικά ο Πρόεδρος έφτασε στο βήμα έδωσε, όπως συνηθίζεται, ένα αντίγραφο της ομιλίας του στον αντιπρόεδρο Πενς, ως πρόεδρο της Γερουσίας και μετά γύρισε και έδωσε και ένα αντίγραφο στην Πελόζι, ως πρόεδρο της Βουλής.

Και στο σημείο αυτό αντάλλαξαν μια από τις πιο παγωμένες και προσποιητές χειραψίες που έχω δει.

Σαν να είχαν κάποια ασθένεια και δεν ήθελαν να την κολλήσουν ο ένας στον άλλον.

Συνηθίζεται, επίσης, στην αρχή της ομιλίας ο Πρόεδρος να κάνει μια αναφορά στον/στην πρόεδρο της Βουλής. Φέτος ο Πρόεδρος ή το ξέχασε ή σκόπιμα απέφυγε να αναφέρει την Πελόζι.

Κρίμα!

Η βραδιά αυτή είναι βραδιά της Αμερικής. Είναι η γιορτή του Συντάγματός της, των θεσμών της, της προόδου της.

Είναι αυτό που είπε ο Τραμπ στην ομιλία του: «Σημασία δεν έχει να κερδίσει το ένα ή το άλλο κόμμα. Σημασία έχει να κερδίσει η χώρα».

Η βραδιά αυτή παρέχει την ευκαιρία για ενότητα. Για την χάραξη νέων στόχων. Νέων προκλήσεων προς κατάκτηση. Για την επίσημη ενημέρωση του λαού στους βασικούς τομείς, της ασφάλειας, της οικονομίας, της εξωτερικής πολιτικής.

Είναι μια βραδιά που οι πολιτικοί οφείλουν να αφήνουν στην είσοδο του κτιρίου τα ξίφη, τα μαχαίρια, τις κομματικές ταμπέλες.

Η πόλωση, η έλλειψη σεβασμού στην αντίθετη άποψη, η αποστροφή από τον συμβιβασμό, η μάχη για το sum zero game, όλα για τον εαυτό μας και τίποτα για τον αντίπαλο, δεν έχει κατακτήσει μόνο την Αμερική.

Δείτε τι γίνεται στην Ευρώπη. Δείτε τι γίνεται στην Ελλάδα.

Δεν ήταν όμως έτσι στην Αμερική. Αυτό είναι ένα αρνητικό φαινόμενο όταν ο Πρόεδρος της χώρας και η πρόεδρος της Βουλής, με δυσκολία, με μεγάλη δυσκολία, ανταλλάσσουν μια χειραψία.

1 Comment

  1. Το αρθρο σας ηταν γεματο απο ασχετες διαφημησεις συνολικα τεσσερις, εαν συνεχιστει αυτο το τραβεστι να διακοπτεται καθε δεκα σειρες τοτε χανεται η σημασια του αρθρου σας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available