Ο «Ε.Κ.» συντροφιά με ομογενείς στο κτήριο «ΗANAC George T. Douris»

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. «Σύνολο» τρεις συνταξιούχοι ομογενείς, δύο γυναίκες κι ένας άνδρας, από τους 25 περίπου ενοίκους του «Πύργου HANAC George T. Douris», γωνία Hoyt Avenue και Astoria Blvd, μα στην Αστόρια βέβαια, Μεγάλη Πέμπτη το απόγευμα, στην αίθουσα «περισυλλογής» του κτηρίου, είναι έτοιμοι να μιλήσουν στον «Ε.Κ.» για το πώς έφτασαν ως τον «Πύργο» και μένουν τώρα στα διαμερίσματά του, πώς περνούν τη Μεγάλη Εβδομάδα, αν και πού εκκλησιάζονται, πώς θα

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. «Σύνολο» τρεις συνταξιούχοι ομογενείς, δύο γυναίκες κι ένας άνδρας, από τους 25 περίπου ενοίκους του «Πύργου HANAC George T. Douris», γωνία Hoyt Avenue και Astoria Blvd, μα στην Αστόρια βέβαια, Μεγάλη Πέμπτη το απόγευμα, στην αίθουσα «περισυλλογής» του κτηρίου, είναι έτοιμοι να μιλήσουν στον «Ε.Κ.» για το πώς έφτασαν ως τον «Πύργο» και μένουν τώρα στα διαμερίσματά του, πώς περνούν τη Μεγάλη Εβδομάδα, αν και πού εκκλησιάζονται, πώς θα περάσουν το φετινό τους Πάσχα, αν υπάρχει άλλη οικογένεια.
Ωστόσο, όλα αυτά σταγόνες στον ωκεανό της ζωής τους ακούγονται, αφού «κι» άλλα θέλουν να πουν. Γι’ αυτά που έζησαν, που πόνεσαν, γι’ αυτά που χάρηκαν. Και μέρες λαμπριάτικες που είναι, γι’ αυτά που έλαμψαν και θα ‘ναι αναστημένα πάντα στη ζωή τους. Οπως το ταξίδι της κ. Αϊρίν Φίλιπς στη Ρόδο, να δει πού έζησαν, από πού ξεκίνησαν και γιατί πήγαν στην Αμερική οι προπαππούδες της. ‘Η η πίστη της κ. Ρίτας Τσιβιδάκη να ξαναβρούν τα χαμένα τους από την προσφυγιά. Κι ακόμη, πως το θέατρο είναι η ζωή του κ. Κλεάνθη Μπακάλη κι η αγάπη του για την Ομογένεια, «που τα κόμματα δεν πρέπει να τη διχάσουν».
Τουλάχιστον η ιστορία της κ. Ειρήνης (Αϊρίν) Φίλιπς, 89 ετών, θα αποτελούσε ξεχωριστό κεφάλαιο στη γεροντολογία, αφού η συνομιλία της με τον «Ε.Κ.» όχι μόνον γήρανση δεν έδειξε αλλά εξαιρετικό παράδειγμα πνευματικού ανθρώπου, που «ζει», σκέφτεται, που ο γιος της ο Τόμας είναι «η περηφάνεια κι η χαρά της», που βγαίνει με «κάνα δυο» καλούς φίλους για φαγητό. Και κάτι ακόμη… που δημιουργεί! Τι κι αν χειρουργήθηκε στο γοφό της, γεγονός που ήταν κι η αφορμή «απαραιτήτως να πάρω το διαμέρισμα στο κτήριο!», τι κι αν τα πόδια της δεν την βοηθούν να εκκλησιαστεί στον Καθεδρικό του Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια, «που δεν έχει ράμπα, κι οι σκάλες του είναι τόοοσο επίβουλες» κι άρα λειτουργείται στην Αγία Αικατερίνη… με τα μαγικά της τα χέρια, που δεν θα έμπαιναν ποτέ σε ιατρικό φυλλάδιο περί… αρθρίτιδας, δημιουργεί και ναι προσφέρει στην τέχνη! Τις υπέροχες μινιατούρες «σπιτάκια της»!
Οσο για την κ. Ρίτα Τσιβιδάκη, από το 1976 στη Νέα Υόρκη με τρία παντρεμένα παιδιά και εγγονάκια, που δεν θα ήθελε να φωτογραφηθεί από το φακό της εφημερίδας μιας και «μόλις άφησα το ζύμωμα των τσουρεκιών μου και τα ‘βαλα στο φούρνο… κοιτάξτε χέρια», όπως είπε, εδώ πάλι οι συνομιλητές της εξ αρχής θα αναγνωρίσουν στο πρόσωπο και στην παρουσία της στοιχεία Μικρασιάτισσας, Σμύρνης και Κωνσταντινούπολης. Οπως ότι η νοικοκυροσύνη της γυναίκας δεν υποδουλώνει την ομορφιά της, ούτε και το πως «να ‘σαι γιαγιά σε αποκλείει από το ταξίδι και μάλιστα στο Λασίθι, απ’ όπου ο κυρ Γιώργος, ο σύζυγός της».
Δεξιόθεν της κ. Φίλιπς, o κ. Κλεάνθης Μπακάλης, ο άνθρωπος του θεάτρου της Ομογένειας κι η «πέτρα» στην ιστορία της από το ‘67 θα μοιραστεί μαζί μας το «εδώ μένω κι εγώ», αφού η παρουσίασή του από το «Περιοδικό» του «Ε.Κ.» το Σαββατοκύριακο 27-28 Απριλίου, εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στο θέατρο και στη δράση του στην Ομογένεια αράδα δεν άφησε για το «πού μένει»! Ναι, εδώ μένει και ο κ. Μπακάλης! Στο κτήριο του Τζορτζ Ντούρη. Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι ότι ακριβώς δίπλα, καιρό πριν, στεγαζόταν το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού (Κ.Ε.Π.), με το θέατρο του οποίου έζησε.
Κοινός τόπος λοιπόν των τριών συνομιλητών του «Ε.Κ.» το κτήριο διαμονής τους για το οποίο θα συμφωνήσουν ότι κάποια μέρα το 2007, «ο φράχτης του Δημοτικού πάρκινγκ υψώθηκε απότομα και μυστηριωδώς» (κα Φίλιπς) για να μάθουν ο καθένας τους από την πηγή του, πως η HANAC θα πρόσθετε ένα εκ θεμελίων αυτή τη φορά κτήριο το οποίο θα διέθετε, βάσει κριτηρίων σε συνταξιούχους έναντι ενοικίου.
Εμπρός λοιπόν για τις αιτήσεις που εδώ θα συμφωνήσουν μόνον οι γυναίκες, αφού ο κ. Μπακάλης ανώδυνα έφτασε ως το διαμέρισμά του, πως τα χαρτιά ήταν πολλά, πως τα σκόρπιζε και τα έχανε η υπηρεσία παραλαβής αιτήσεων από το Bohemian Hall ως το Μπρονξ και το Hillside πως κάθε φορά για μια τόση δα λεπτομέρεια θα τις πήγαινε πάλι στην αρχή, θα τις απογοήτευε. Ωσπου στάθηκαν τυχερές και τα κατάφεραν. Κι η μεν κ. Φίλιπς γιατί το πίστεψε πολύ και το είχε πολύ ανάγκη κι η δε κ. Τσιβιδάκη γιατί «καθόλου δεν το πίστευε».
Από το 2009 λοιπόν μένουν εδώ! Κι είναι Πάσχα 2013. Ο κ. Μπακάλης θα κάνει Πάσχα με την αδελφή του στο Φλάσινγκ. Η κ. Φίλιπς, ο γιος της και η ανηψιά της θα έχουν το πασχαλινό τους τραπέζι σε ελληνικό εστιατόριο στο Μανχάταν και η κ. Τσιβιδάκη με τα παιδιά της στο Λονγκ Αϊλαντ.
Οι ευχές όλων εκφράστηκαν δια στόματος της κ. Τσιβιδάκη: Να είναι όλοι στην Ελλάδα καλά, να μην πεινάσουν τα παιδιά. Οσο για το αν έχουμε άπορους κι ανήμπορους ομογενείς, «ναι» θα πει και «ξέρω αρκετούς». Μα δε θα θελήσει να ονομάσει κανένα για να βοηθηθούν «γιατί δε θα το ήθελαν ποτέ», όπως είπε. Ωστόσο, μια τόση δα ελπίδα μας έδωσε για να οδηγηθούμε σ’ αυτούς αυτές τις μέρες ιδιαίτερα.
Ο «Ε.Κ.» ευχαριστεί θερμά τον κ. Τζον Καϊτέρη, Εκτελεστικό Διευθυντή της HANAC για τη δυνατότητα επίσκεψης στο κτήριο, καθώς και την κ. Τίνα Κιάμου, Συντονίστρια Θεμάτων Κτηρίου για την οργάνωση της συνάντησης.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available