Οι ωφέλειες από τις εξάρσεις του θυμού

OYAΣΙΓΚΤΟΝ. («Νιου Γιορκ Τάιμς»). Τις ωφέλειες των εξάρσεων του θυμού στους ανθρώπους προσπαθεί να διερευνήσει με τη βοήθεια επιστημόνων η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» σε εκτεταμένο δημοσίευμά της. Αφορμή ενδεχομένως να ήταν ο πρόσφατος θυμός του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα κατά των στελεχών της ΒΡ, όπως αυτός αποτυπώθηκε στις τηλεοπτικέ

OYAΣΙΓΚΤΟΝ. («Νιου Γιορκ Τάιμς»). Τις ωφέλειες των εξάρσεων του θυμού στους ανθρώπους προσπαθεί να διερευνήσει με τη βοήθεια επιστημόνων η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» σε εκτεταμένο δημοσίευμά της.
Αφορμή ενδεχομένως να ήταν ο πρόσφατος θυμός του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα κατά των στελεχών της ΒΡ, όπως αυτός αποτυπώθηκε στις τηλεοπτικές κάμερες. Η συγκεκριμένη έκφραση οργής, μάλιστα, όπως λένε οι ειδικοί, ξεπερνά τα όρια της πολιτικής.
Εκατομμύρια ανθρώπων ζουν και εργάζονται καθημερινά με ιδιαίτερα ψύχραιμους πελάτες, οι οποίοι φαίνεται πως δεν διαθέτουν συναισθήματα, ή τουλάχιστον τα κρατάνε για ιδιαίτερες περιστάσεις.
Πρόκειται για άτομα, τα οποία διαθέτουν έναν αποτροπέα εκρήξεων, ο οποίος δείχνει να λειτουργεί καλά.
«Ενας λόγος που μας κάνει να εναρμονιζόμαστε με τα συναισθήματα των άλλων είναι επειδή, όταν πρόκειται για ένα αληθινό συναίσθημα, αυτό μας λέει κάτι το σημαντικό για το τι απασχολεί το άλλο πρόσωπο» είναι τα λόγια του Τζέιμς Γκρος, ο οποίος είναι ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.
Όταν το άλλο άτομο καταπιέζει τα συναισθήματά του και δεν τα αφήνει να εκδηλωθούν, προσθέτει ο ίδιος επιστήμονας, «ο κόσμος νομίζει ότι ΄δεν είναι σαν και εμάς΄ και ότι ΄δεν τον αφορούν τα ζητήματα που αφορούν εμάς΄».
Οι εντατικές έρευνες σε αυτό που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν ως ρύθμιση των αισθημάτων έχουν ξεκινήσει σχετικά πρόσφατα, και για προφανείς λόγους έχουν εστιάσει κυρίως στα αισθήματα που προκαλούν οργή.
Τα συναισθήματα τα οποία καταφέρνουν να εξωτερικεύονται, σε πολλές περιπτώσεις καθορίζουν τις ψυχικές διαταραχές. Η μη εκδήλωση τέτοιου είδους συναισθημάτων τυπικά σχετίζεται με καλή ψυχική υγεία, από την παιδική ηλικία έως και αργότερα.
Ωστόσο, η κοινωνική λειτουργία είναι μια διαφορετική υπόθεση. Η επιστημονική έρευνα κατά τα τελευταία χρόνια έχει καταδείξει ότι οι άνθρωποι αναπτύσσουν μια ποικιλία ψυχολογικών εργαλείων για να ελέγχουν το τι εκφράζουν σε διάφορες κοινωνικές καταστάσεις. Αυτές οι τεχνικές με την πάροδο του χρόνου περνούν στο υποσυνείδητο με αποτέλεσμα να επηρεάζουν τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις χωρίς αυτό να είναι στις προθέσεις του ανθρώπου.
Οσο καλύτερα οι άνθρωποι κατανοούν τις τεχνικές αυτές που έχουν περάσει στο υποσυνείδητό τους, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχουν να δουν γιατί κάποιες από αυτές τις εκφράσεις τους εκδηλώνονται αδέξια, είτε λίγο, είτε σε άλλες περιπτώσεις περισσότερο.
Πολλοί είναι οι επιστήμονες οι οποίοι συμφωνούν ότι το εύρος μέσα στο οποίο εκφράζονται τα συναισθήματα ενός ανθρώπου έχουν να κάνουν με την ιδιοσυγκρασία του, η οποία είναι έμφυτη στον άνθρωπο.
«Καθώς μεγαλώνουμε, οι προμετωπιαίες περιοχές του εγκεφάλου αναπτύσσονται και μπορούμε πλέον και βιολογικά να ελέγχουμε τις παρορμήσεις μας» είναι εξάλλου τα λόγια του Στέφαν Χόφμαν, ο οποίος είναι καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης.
Οι ψυχολόγοι χωρίζουν της στρατηγικές ρύθμισης των συναισθημάτων σε δύο μεγάλες γενικές κατηγορίες: την προληπτική, η οποία λαμβάνει χώρα προτού καν ένα συναίσθημα εκδηλωθεί στον άνθρωπο, αλλά και αυτή η οποία συμβαίνει μετά την εκδήλωση του συναισθήματος.
Ως προς τη δεύτερη κατηγορία, που είναι και η πιο διαδεδομένη, αυτό που κάνουν οι άνθρωποι είναι να πνίγουν τα έντονα συναισθήματά τους.
Οι μαθητές της πρώτης τάξης αυτό που συνήθως κάνουν είναι να κρύβουν το χαμόγελό τους, όταν ένα συμμαθητής τους κάνει κάτι το οποίο δεν είναι σωστό. Πολλές είναι εξάλλου οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι άνθρωποι αναγκάζονται να κρύψουν, επί παραδείγματι, την αμηχανία τους ή την έκπληξή τους φορώντας ουσιαστικά μια μάσκα στο πρόσωπό τους.
Η κατάπνιξη των συναισθημάτων, παρά το γεγονός ότι είναι πολύτιμη σε αρκετές περιπτώσεις (επί παραδείγματι για να μην γελάει κανείς στις κηδείες) έχει κοινωνικό κόστος όπως έχουν αποδείξει διάφορες επιστημονικές έρευνες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε πέρυσι, οι επιστήμονες ακολούθησαν 278 άνδρες και γυναίκες καθώς έμπαιναν στο πανεπιστήμιο. Τους έδωσαν σχετικά ερωτηματολόγια και πραγματοποίησαν συνεντεύξεις μαζί τους. Τα άτομα εκείνα τα οποία πέτυχαν μεγάλα σκορ ως προς την κατάπνιξη των συναισθημάτων τους είναι αυτά τα οποία αντιμετώπιζαν τα μεγαλύτερα προβλήματα στην προσπάθειά τους να κάνουν φίλους.
Ακόμα και οι προληπτικές τεχνικές μπορούν να έχουν τα αποτελέσματά τους. Μια έρευνα του 2009 του Ντέρεκ Ισαακόβιτς του Πανεπιστημίου Brandeis κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα άτομα ηλικίας άνω των 55 ετών έχουν περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με όσους είναι 25 χρόνων και κάτω να επικεντρώσουν την προσοχή τους σε θετικές εικόνες όταν βρίσκονται σε κακή διάθεση. Με τον τρόπο αυτό καταφέρνουν να διαλύουν την κακή τους διάθεση. Η δεύτερη ηλικιακή ομάδα (δηλαδή όσων ήταν κάτω των 25) είχαν περισσότερες πιθανότητες να στρέψουν την προσοχή τους σε αρνητικές εικόνες όταν αισθάνονται θυμωμένοι ή απλά πεσμένοι ψυχολογικά.
Στα αξιοσημείωτα της ίδιας έρευνας είναι ότι τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα εμφάνιζαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες (σε σχέση με τα νεαρά άτομα) να ρυθμίζουν μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα τα συναισθήματά τους.
«Βρήκαμε σε γενικές γραμμές ότι τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας έχουν την τάση να ρυθμίζουν πιο γρήγορα τα συναισθήματά τους, καθώς δεν έχουν το κίνητρο να διερευνούν αρνητικές πληροφορίες ή να έχουν εμπλοκή με αρνητικές εικόνες όπως συμβαίνει συνήθως με τα άτομα νεαρής ηλικίας*gt; είναι τα λόγια του Ισαακόβιτς.
«Και αυτό είναι απολύτως λογικό από τη στιγμή που οι νεαροί έχουν την τάση να εξερευνούν την αρνητική πλευρά της ζωής, κυρίως γιατί θέλουν να αποκτήσουν εμπειρίες» συνέχισε εξάλλου ο ίδιος επιστήμονας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available