Τελικά τρώμε για να ζούμε ή ζούμε για να τρώμε;

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. («Γουόλ Στριτ Τζέρναλ»). Φανταστείτε μια τυπική ημέρα στο γραφείο όπου γίνεται πάρτι γενεθλίων. Αφού όλοι έχουν γευματίσει, τότε έρχεται ένας υπέροχος σοκολατένιος πειρασμός. Η εικόνα, η μυρωδιά (ακόμα και ο ήχος της λέξης ) ενισχύουν τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου. Αυτές οι αντιδράσεις γρήγορα καταπνίγουν τα αν

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. («Γουόλ Στριτ Τζέρναλ»).
Φανταστείτε μια τυπική ημέρα στο γραφείο όπου γίνεται πάρτι γενεθλίων. Αφού όλοι έχουν γευματίσει, τότε έρχεται ένας υπέροχος σοκολατένιος πειρασμός.
Η εικόνα, η μυρωδιά (ακόμα και ο ήχος της λέξης *lt;τούρτα*gt;) ενισχύουν τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου.
Αυτές οι αντιδράσεις γρήγορα καταπνίγουν τα ανεπαίσθητα σήματα από το στομάχι που λένε: «αυτή τη στιγμή είμαστε σε διαδικασία πέψης εδώ κάτω. Μη μου στέλνετε άλλη τροφή». Ωστόσο σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι περισσότεροι τρώνε ένα κομμάτι ή και περισσότερα από την τούρτα.
Οι ειδικοί έχουν αντιληφθεί ότι υπάρχουν διαφορετικά κίνητρα για το φαγητό. Ηδη από την αρχαία εποχή, ο Σωκράτης συμβούλευε ότι ο άνθρωπος «θα πρέπει να τρώει για να ζει, και όχι να ζει για να τρώει».
Σήμερα, οι επιστήμονες χρησιμοποιούν περίτεχνη τεχνολογία απεικόνισης του εγκεφάλου για να κατανοήσουν πως το δέλεαρ ενός νόστιμου φαγητού μπορεί να ξεπεράσει το μηχανισμό του ανθρώπινου οργανισμού να ρυθμίζει την πείνα.
Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: οι παχύσαρκοι άνθρωποι είναι ευεπίφοροι στα γλυκά και στις τροφές με λιπαρά από ό,τι οι άνθρωποι με μέσο σωματικό βάρος.
Δύο συνέδρια ιατρικής που λαμβάνουν χώρα αυτή την εβδομάδα, εξετάζουν διάφορες παραμέτρους του πως η όρεξη λειτουργεί στον εγκέφαλο και γιατί κάποια άτομα αγνοούν τα σημάδια του εγκεφάλου τους όταν το στομάχι είναι γεμάτο. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η πρόοδος της επιστήμης θα οδηγήσει σε τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι θα επανακαθορίζουν τη στάση τους σχετικά με το φαγητό και τα φάρμακα απώλειες βάρους που στοχεύουν συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου.
Σε μια επιστημονική έρευνα η οποία παρουσιάστηκε αυτή την εβδομάδα στη Διεθνή Σύνοδο Κατά της Παχυσαρκίας στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης έδειξαν εικόνες από τούρτες, πίτες, πατάτες τηγανητές και άλλα φαγητά πλούσια σε λιπαρά σε 10 παχύσαρκες γυναίκες και 10 μη παχύσαρκες γυναίκες. Οι επιστήμονες παρατήρησαν τις αντιδράσεις τους μέσα από μαγνητικές τομογραφίες του εγκεφάλου τους.
Στις παχύσαρκες γυναίκες, οι εικόνες πυροδότησαν μια έντονη αντίδραση στην περιοχή του εγκεφάλου που λέγεται «VTA». Πρόκειται για μια μικροσκοπική περιοχή στο μέσο περίπου του εγκεφάλου όπου απελευθερώνεται η ντοπαμίνη, που ονομάζεται το «χημικό της επιθυμίας».
Οι εικόνες επίσης ενεργοποίησαν το *lt;ventrall pallidum*gt; που είναι το μέρος του εγκεφάλου που σχετίζεται στο σχεδιασμό να κάνει κάτι για επιβράβευση.
«Όταν οι παχύσαρκοι βλέπουν φαγητά τα οποία είναι πλούσια σε θερμίδες, ένα ευρύ δίκτυο στις περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες σχετίζονται με την επιβράβευση, την προσοχή, το συναίσθημα, και τη μνήμη ενεργοποιείται και όλες οι περιοχές μιλούν μεταξύ τους με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να αντισταθούν» είναι τα λόγια της ερευνήτριας, Σούζαν Καρνέλ, που είναι ψυχίατρος στο Ερευνητικό Κέντρο Παχυσαρκίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Παρόμοιες αντιδράσεις στον εγκέφαλο των παχύσαρκων ανθρώπων έλαβαν χώρα και όταν οι επιστήμονες τους είπαν απλά τη λέξη «τούρτα».
Τέτοιου είδους αντιδράσεις δεν παρατηρήθηκαν στους εγκεφάλους των ανθρώπων με μέσο σωματικό βάρος.
Οι παχύσαρκοι άνθρωποι είχαν έντονες αντιδράσεις όταν έβλεπαν ή άκουγαν για φαγητό στην περιοχή του εγκεφάλου που λέγεται «amygdala» που αποτελεί το συναισθηματικό κέντρο του εγκεφάλου. Οι αντιδράσεις αυτές λάμβαναν χώρα είτε τα άτομα αυτά ήταν πεινασμένα, είτε όχι.
Τα άτομα, ωστόσο, με μέσο σωματικό βάρος είχαν τέτοιου είδους αντιδράσεις στον εγκέφαλό τους μόνο όταν ήταν πεινασμένοι.
*lt;Αν το σωματικό σου βάρος είναι φυσιολογικό, οι μηχανισμοί του εγκεφάλου ελέγχουν την περιοχή του εγκεφάλου που προκαλεί την τάση για φαγητό ακόμα και όταν το στομάχι είναι γεμάτο*gt; είναι μεταξύ άλλων τα λόγια της Ντάνα Σμολ, η οποία είναι ερευνήτρια. *lt;Στην ομάδα των παχύσαρκων, ωστόσο, φαίνεται πως υπάρχει κατά κάποιο τρόπο μια δυσλειτουργία στο αντίστοιχο σημείο του εγκεφάλου τους.
Οι έρευνες έχουν καταδείξει ότι μια δίαιτα με γλυκά και λιπαρά μπορεί να βλάψει τον μηχανισμό ελέγχου που βρίσκεται στον εγκέφαλο.
Η παχυσαρκία, εξάλλου, αποτρέπει τη λειτουργία της λεπτίνης, μιας ορμόνης η οποία καλύπτεται από παχύ ιστό και η οποία λέει στον υποθάλαμο πόση ενέργεια έχει αποθηκεύσει το ανθρώπινο σώμα.
Η λεπτίνη θα πρέπει να λειτουργεί ως φρένο απέναντι στην υπερβολική κατανάλωση φαγητού. Αυτό ουσιαστικά κάνει στους ανθρώπους οι οποίοι έχουν φυσιολογικό σωματικό βάρος.
Ωστόσο, από τις επιστημονικές έρευνες προκύπτει ότι οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν τη λεπτίνη σε υπεραφθονία με αποτέλεσμα ο εγκέφαλός τους να αγνοεί τα σήματα που δέχεται.
Όλα αυτά τα ευρήματα εγείρουν εκ νέου το ερώτημα: Μήπως η παχυσαρκία εμποδίζει τη λειτουργία της λεπτίνης ή μήπως μια δυσλειτουργία της λεπτίνης αποτελεί πηγή της παχυσαρκίας για τους ανθρώπους;
Yπάρχει επίσης μια μεγάλη αλυσίδα μεταβολικών μυστηρίων όπως επί παραδείγματι πόσα πράγματα που έχουν να κάνουν με τη διατροφή και τον εγκέφαλο μπορούν να αλλάξουν;
Oι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά είναι δύσκολες αλλά και οι νευροεπιστήμονες και οι συμπεριφοριστές έχουν αρχίσει να βρίσκουν κάποια σημάδια που μπορούν να οδηγήσουν σε απαντήσεις.
Κάποιες έρευνες με μαγνητικές απεικονίσεις έχουν καταδείξει ότι ενώ το νόστιμο φαγητό (π.χ. τα γλυκά και οι τροφές πλούσιες σε λιπαρά) ενισχύουν την απελευθέρωση της ντοπαμίνης στους παχύσαρκους, τα άτομα αυτά έχουν λιγότερους αποδέκτες ντοπαμίνης σε σύγκριση με τα άτομα τα οποία έχουν φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available