Εδρες Ελληνικών Σπουδών

Κύριε Διευθυντά,

Δεν μπορώ παρά να συγχαρώ τον κ. Γεώργιο Ρεβελιώτη για τη γενναιόδωρη προσφορά του για τη δημιουργία Εδρας Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις.

Είναι πραγματικά ελπιδοφόρο να βλέπoυμε τη φλόγα του Ελληνισμού να συνεχίζει να καίει στην ψυχή των Ελλήνων της Διασποράς. Οχι με λόγια αλλά με έργα, των οποίων τα αποτελέσματα θα συμβάλουν στη διαιώνιση του πολιτισμού μας.

Και συμφωνώ μαζί του ότι οι Ελληνικές Εδρες στα Πανεπιστήμια είναι «ένας» τρόπος να διατηρήσουμε τον Ελληνισμό. Αλλά όχι ο μόνος.

Και επιτρέψτε μου να εξηγήσω. Οταν λέμε «Ελληνισμός», τι εννοούμε; Τη γλώσσα; Την ιστορία; Τις παραδόσεις; Τον ελληνικό πολιτισμό; Την αρχαία ιστορία; Τη μυθολογία; Τι; Νομίζω πως όλα αυτά με πιο σημαντικό, τη γλώσσα.

Δεν νομίζω ότι μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει εδώ στην Αμερική ο Ελληνισμός χωρίς τη γλώσσα. Για όλα τα άλλα στοιχεία του Ελληνισμού μπορεί να μπούμε στο Google και να μάθουμε ό,τι θέλουμε. Οχι τη γλώσσα όμως. Εκεί χρειάζεται ιδιαίτερη μέριμνα και διαρκής και πολύχρονη προσπάθεια.

Ως εκ τούτου νομίζω ότι τα χρήματα για έδρες Ελληνικών Σπουδών και οι υποτροφίες σε Ελληνες φοιτητές πανεπιστημίων, δεν επιτυγχάνουν απολύτως τον επιδιωκόμενο σκοπό. Τη διατήρηση του Ελληνισμού στην Αμερική.

Και τούτο γιατί είναι αδύνατον για ένα φοιτητή να μάθει καλά τα Ελληνικά στο διάστημα ενός ή δύο semesters ώστε να καταστεί παράγοντας διατήρησης του Ελληνισμού μας. Ούτε οι υποτροφίες, γιατί κυρίως δεν χρησιμοποιούνται για δίδακτρα Ελληνικών Σπουδών. Δεν λέω ότι είναι λεφτά πεταμένα, χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση, αλλά όχι για το κύριο σκοπό που λέμε ότι τα ξοδεύουμε. Τη διατήρηση του Ελληνισμού.

Αν πραγματικά θέλουμε να διατηρήσουμε τον Ελληνισμό, θα πρέπει να διατηρήσουμε τη γλώσσα μας. Και επομένως προς τα εκεί θα πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειες. Να αναπτύξουμε την Ελληνική Παιδεία και μάλιστα την εξ απαλών ονύχων.

Αν δεν αναπτύξουμε την Ελληνική παιδεία και ειδικότερα τη Μέση Εκπαίδευση, διότι η ηλικία του παιδιού, από τα 12 μέχρι τα 18, που είναι η πιο καθοριστική για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του, ματαιοπονούμε. Οι απόφοιτοι του Αγίου Δημητρίου της Αστόριας θα είναι πάντα καλοί Αμερικανοί πολίτες και καλοί Ελληνες.

Λεφτά υπάρχουν. Εκείνο που χρειάζεται και μας λείπει είναι η ΗΓΕΣΙΑ. Είναι κρίμα ότι το πιο εύπορο κομμάτι της ανά το κόσμο ελληνικής Ομογένειας, δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τον εαυτό του και να δημιουργήσει ένα φορέα με σκοπό τη συσπείρωσή μας και την ανάδειξή μας σε ένα ισχυρό κοινωνικό και πολιτικό παράγοντα, με ισχυρή παρουσία που θα υπερασπίζεται τα ελληνικά συμφέροντα στην αμερικανική πολιτική ηγεσία και συγχρόνως να φροντίζει για τη διατήρηση της αθάνατης ελληνικής μας ταυτότητας.

Παρ’ όλα αυτά, επιμένω να ελπίζω για το θαύμα.

Κωνσταντίνος Λυκογιάννης
Elmsford, ΝΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available