Αντιμετωπίζοντας το έλλειμμα με τη φορολόγηση

Αρθρο-άποψη του Πολ Κρούγκμαν ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. («Νιου Γιορκ Τάιμς»).Oταν ακούω τις συζητήσεις που γίνονται για τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, το μήνυμα που λαμβάνω φτάνει στα αυτιά μου ως εξής: «Bρισκόμαστε σε κρίση! Πρέπει να λάβουμε δραστικές αποφάσεις αμέσως! Πρέπει να κρατήσουμε τους φόρους σε χαμηλά επίπεδα, εάν δεν τους περικόψουμε κι άλλο!».

Αρθρο-άποψη του Πολ Κρούγκμαν

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. («Νιου Γιορκ Τάιμς»).Oταν ακούω τις συζητήσεις που γίνονται για τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, το μήνυμα που λαμβάνω φτάνει στα αυτιά μου ως εξής: «Bρισκόμαστε σε κρίση! Πρέπει να λάβουμε δραστικές αποφάσεις αμέσως! Πρέπει να κρατήσουμε τους φόρους σε χαμηλά επίπεδα, εάν δεν τους περικόψουμε κι άλλο!».
Κι εκεί είναι που αναρωτιέται κανείς: Eάν τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά, δεν θα έπρεπε να αυξάνουμε τους φόρους, αντί να τους μειώνουμε;
H δική μου περιγραφή της συζήτησης για το δημοσιονομικό θέμα δεν είναι καθόλου υπερβολική. Σκεφτείτε τη πρόταση Ράιαν για τον προϋπολογισμό, την οποία όλοι οι σημαντικοί παράγοντας θεώρησαν ως θαρραλέα και σημαντική. Αυτή η πρόταση ξεκινάει με μία προειδοποίηση πως «μία μεγάλης κλίμακας δημοσιονομική κρίση είναι αναπόφευκτη», εκτός εάν αντιμετωπίσουμε το έλλειμμα. Μετά από αυτό προτείνει όχι αυξήσεις στη φορολογία, αλλά περικοπές, με τους φόρους για τους πλούσιους να πέφτουν στο χαμηλότερο σημείο από το 1931.
Κι επειδή ο μόνος τρόπος για να μειωθεί το έλλειμμα, σύμφωνα με την πρόταση Ράιαν, είναι οι δραστικές περικοπές στις δαπάνες, το βάρος τελικά πέφτει στις πλάτες των φτωχών και ευάλωτων.
Η πρόταση του Ομπάμα είναι πολύ καλύτερη. Τουλάχιστον προβλέπει την αύξηση της φορολογίας στα υψηλά εισοδήματα στο επίπεδο της εποχής Κλίντον. Ομως από την άλλη διατηρεί τις μειώσεις στη φορολογία της κυβέρνησης Μπους, οι οποίες αρχικά είχαν καθιερωθεί ως ένας τρόπος διάθεσης του πλεονάσματος του προϋπολογισμού. Ετσι, στηρίζεται σε μεγάλο βάθμο στις περικοπές δαπανών.
Γιατί λοιπόν δεν προτείνει κάποιος ένα σχέδιο που να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, η οποία καθιστά τις περικοπές φόρων του Μπους τεράστιο λάθος και δίνει στην αύξηση των εσόδων ως κλειδί στη μείωση του ελλείμματος; Στην πραγματικότητα, κάποιος το προτείνει αυτό, όμως καλύτερα να δούμε πρώτα πώς επιβάλλονται οι φόροι στις ΗΠΑ.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν μας έχει επιβληθεί βαριά φορολογία, είτε σε σύγκριση με άλλα κράτη είτε σε σχέση με την ιστορία μας. Γι αυτό εάν σας τρομοκρατεί το έλλειμμα του προϋπολογισμού, γιατί να μην προτείνετε αυξήσεις στη φορολογία ως μέρος της λύσης;
Oμως υπάρχουν κι άλλα. Ο πυρήνας της πρότασης Ράιαν είναι σχέδιο για ιδιωτικοποίηση και αποχρηματοδότηση της Μedicare. Ωστόσο αυτό δεν θα μειώσει το έλλειμμα στα επόμενα 10 χρόνια, γι αυτό και όλα τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος προέρχονται από βάρβαρες μειώσεις στη βοήθεια για τους έχοντες ανάγκη και από μη προσδιορισμένες περικοπές. Από την άλλη, οι αυξήσεις στους φόρους μπορεί να έχουν άμεση επίδραση.
Για το λόγο αυτό «Ο προϋπολογισμός του Λαού» που προτείνεται από το Congressional Progressive Caucus, αντίθετα με το σχέδιο Ράιαν, το οποίο αποτελεί ορθόδοξη σκέψη της δεξιάς πτέρυγας με μία επιπρόσθετη δόση μαγικής ικανότητας, είναι σοφό και γεμάτο θάρρος: Προτείνει το διαμοιρασμό των θυσιών.
Πραγματικά. Αυξάνει τα έσοδα εν μέρει επιβάλλοντας σημαντικά υψηλότερους φόρους στους πλούσιους, αλλά ταυτόχρονα προτείνει και αύξηση στις δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση, ανεβάζοντας τη φορολογία σημαντικά στο 6% των εργαζομένων. Και επαναφέροντας πολλούς από τους φόρους που περιέκοψε ο Μπους, όχι μόνο όσους αφορούν τα πολύ υψηλά εισοδήματα, αυξάνει μετρίως τη φορολόγηση και στα μεσαία εισοδήματα.
Πρέπει να μειώσουμε το έλλειμμά μας, μολονότι δεν είμαστε αντιμέτωποι με μία άμεση κρίση. Καθιστώντας λοιπόν την αύξηση της φορολογίας μέρος της λύσης αυτής, μπορούμε να αποφύγουμε τη σφαγή των φτωχών και την υπονόμευση της ασφάλειας της μεσαίας τάξης.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 characters available