GR US

Ασθενείς που χάνουν γεύση και μυρωδιά ίσως να μην τις αποκτήσουν ποτέ

Αssociated Press

(AP Photo/Frank Franklin II)

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. («WSJ»). Ο Ματ Νέγουεϊ (Matt Newey), στο Σέντερβιλ Γιούτα, ήταν πολύ συγκινημένος όταν πήγε στο σπίτι της νεκρής γιαγιάς του στα τέλη Απριλίου: Πήρε το άρωμά της, αλλά δεν μπόρεσε να μυρίσει τίποτα. «Την αγαπούσα τόσο πολύ. Ηθελα να θυμάμαι για τελευταία φορά πώς μύριζε» είπε ο 23χρονος που ανένηψε από τον κορωνοϊό τον Μάρτιο. «Ενιωσα ότι έχανα αυτή τη μνήμη. Και με πληγώνει».

Οι γιατροί που αγωνίζονται να καταλάβουν τη νέα ασθένεια αρχίζουν να διακρίνουν μια ασυνήθιστη τάση: ένα κοινό σύμπτωμα -η απώλεια μυρωδιάς και γεύσης- μπορεί να καθυστερήσει μήνες μετά την ανάρρωση. Οι γιατροί λένε ότι είναι πιθανό ορισμένοι επιζώντες να μην γευτούν, ούτε να μυρίσουν ξανά.

Από τους 417 ασθενείς που υπέστησαν ήπιες έως μέτριες μορφές της ασθένειας Covid-19 στην Ευρώπη, το 88% και το 86% ανέφεραν δυσλειτουργίες γεύσης και οσμής, αντίστοιχα, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο στα Ευρωπαϊκά Αρχεία Ωτορινολαρυγγολογίας («European Archives of Oto-Rhino-Laryngology»).

Οι περισσότεροι ασθενείς δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν να γευτούν ή να μυρίσουν ακόμη και μετά την εξαφάνιση των άλλων συμπτωμάτων. Τα προκαταρκτικά δεδομένα έδειξαν ότι τουλάχιστον το ένα τέταρτο των ανθρώπων επανέκτησαν την ικανότητά τους να γεύονται και να μυρίζουν μέσα σε δύο εβδομάδες από την εξάλειψη των άλλων συμπτωμάτων. Η μελέτη ανέφερε ότι απαιτούνται μακροπρόθεσμα δεδομένα για να εκτιμηθεί πόσο καιρό μπορεί να διαρκέσει σε άτομα που δεν ανέφεραν βελτίωση.

Η απώλεια αλλάζει τις σχέσεις των επιζώντων με τους ανθρώπους, τα τρόφιμα και το περιβάλλον, περιπλέκοντας την πορεία προς την ανάκαμψη.

Ο κ. Νέγουεϊ, ο οποίος δεν έχει ανακτήσει τη γεύση ή τη μυρωδιά του μετά από μια ήπια μορφή της ασθένειας, αναφέρει ότι έχει χάσει πάνω από 15 πάουντς επειδή το φαγητό έχει γίνει αγγαρεία. «Ημουν ήδη ένας αρκετά αδύνατος τύπος», είπε ο κ. Νέγουεϊ, ο οποίος με ύψος 5 πόδια και 10 ίντσες είναι 135 πάουντς.

«Εχω κάνει και μιάμιση ημέρα χωρίς να φάω κάτι» λέει «επειδή το στομάχι μου δεν επικοινωνεί πλέον. Πάει αρκετός καιρός». Μερικές φορές, ξοδεύει έως και δύο ώρες να τελειώσει ένα γεύμα. Ορισμένα τρόφιμα, όπως οι μπανάνες, τον κάνουν να πνίγεται, επειδή έχει αναπτύξει «υπερευαισθησία στην υφή».

Μια άλλη πηγή άγχους είναι η αδυναμία του να εντοπίσει τον κίνδυνο. Η αδερφή του κ. Νέγουέι έκαψε τηγανίτες πριν από αρκετές εβδομάδες και «δεν μπόρεσα να μυρίσω τίποτα», είπε. Τότε σκέφτηκε ότι δεν θα ήξερε αν υπήρχε διαρροή αερίου ή πυρκαγιά στο σπίτι. Διαταραχές γεύσης και οσμής μπορεί να εμφανιστούν με την ηλικία ή ως αποτέλεσμα άλλων καταστάσεων. Η γρίπη μπορεί προσωρινά να μουδιάσει αυτές τις αισθήσεις, ενώ οι οξείες αναπνευστικές ασθένειες μπορεί να τις απενεργοποιήσουν για πάντα.

Σχεδόν ένας στους τέσσερις Αμερικανούς άνω των 40 ετών αναφέρει κάποια αλλαγή στην αίσθηση της όσφρησης, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Κωφών και Αλλες Διαταραχές Επικοινωνίας. Σχεδόν ένας στους πέντε Αμερικανούς σε αυτήν την ηλικία αναφέρει κάποια αλλαγή στη γεύση.

Σε μια μελέτη που περιελάμβανε άτομα με διαταραχές γεύσης και οσμής, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο East Anglia στο Norwich της Αγγλίας, διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες ανέφεραν συναισθήματα όπως άγχος, κατάθλιψη, απομόνωση και μείωση της αυτοεκτίμησης.

Μερικοί άνθρωποι είπαν ότι η αναπηρία τους εξασθένισε τις κοινωνικές σχέσεις - μια μητέρα δυσκολεύτηκε να συνδεθεί με ένα μωρό που δεν μπορούσε να μυρίσει, για παράδειγμα. Κάποιοι έχασαν το ενδιαφέρον τους για την προετοιμασία φαγητού για φίλους. Αλλοι ανέφεραν απώλεια ή αύξηση βάρους, που επηρέασαν αρνητικά την υγεία και τη σεξουαλική τους οικειότητα. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Clinical Otolaryngology» τον Δεκέμβριο.