GR US

«Προσοχή στις συνεστιάσεις και αυτοπεριορισμός», λέει στον «Ε.Κ.» ο Ελληνοαμερικανός γιατρός Δρ Γ. Ντάγγας

Εθνικός Κήρυξ

Ο Δρ. Γεώργιος Ντάγγας (στη μέση), με άλλους ομογενείς και εξ Ελλάδος γιατρούς. Αριστερά, ο Δρ. Κώστας Δροσάτος και δεξιά, ο Δρ. Γεώργιος Τσιούλιας. Φωτογραφία: Αρχείο “Ε.Κ.”

ΤΑΜΠΑ, ΦΛΟΡΙΔΑ. Οτι χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις συνεστιάσεις αυτό τον καιρό της πανδημίας, ότι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν στο έργο τους οι ιατροί οι οποίοι αγωνίζονται να σώσουν ασθενείς από τον κορωνοϊό, μπορεί, αλλά ελάχιστα να επηρεάσει τους νέους που επιθυμούν να ακολουθήσουν το ιατρικό επάγγελμα, ότι εάν επανέλθει ο ιός, θα πρέπει να είναι πιο αδύναμος και θα έχει μικρότερη χρονική διάρκεια, ότι ελπίζει σε σύντομη παρασκευή ενός εμβολίου και ότι θα πρέπει να υπάρχει στο εξής αυτοπεριορισμός του κόσμου, υποστηρίζει ο διαπρεπής Ελληνοαμερικανός ιατρός, δρ. Γεώργιος Ντάγγας.

Ο δρ. Ντάγγας είναι καθηγητή Ιατρικής, Διευθυντή Καρδιαγγειακής Καινοτομίας στο Ιατρικό Κέντρο Mount Sinai Ν. Υόρκης και ειδικός στις επεμβάσεις καρδιάς και αγγείων, καθώς και καθηγητής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε και πρόεδρος του Ελληνικού Ιατρικού Συλλόγου Ν. Υόρκης.

O δρ. Ντάγγας αναφερόμενος σε πρόσφατο ισχυρισμό Ιαπώνων ερευνητών ότι ο κίνδυνος λοίμωξης είναι σχεδόν 19 φορές μεγαλύτερος σε κλειστούς χώρους, απ' ό,τι σε ανοικτούς, δήλωσε στον “Εθνικό Κήρυκα” ότι δεν υπάρχει αμφιβολία πως σε κλειστούς χώρους η μεταδοτικότητα είναι πάρα πολύ μεγαλύτερη. “Απ' ό,τι καταλάβαμε και είδαμε από την ιχνηλάτηση κρουσμάτων, μεγάλη σημασία έχουν οι συνεστιάσεις, στις οποίες υπάρχουν κλειστοί χώροι και γίνονται έντονες, ή επιστήθιες συνομιλίες, ίσως και χειραψίες και πολλά άλλα που συντρέχουν σε τέτοιες περιπτώσεις”, τόνισε.

Εθνικός Κήρυξ

Δρ. Γεώργιος Ντάγγας: Θα πρέπει να υπάρξει αυτοπεριορισμός του κόσμου. Φωτογραφία: Αρχείο “Ε.Κ.”

Ο δρ. Ντάγγας αναφέρθηκε, σχετικά, σε συσκέψεις εργασίας Ιταλών, δεδομένου ότι στην Ιταλία σημειώθηκε “έκρηξη” της πανδημίας. Και εξήγησε: “Οι Ιταλοί είναι, κυρίως, τύποι που έχουν συνεστιάσεις σχεδόν σε κάθε σύσκεψη εργασίας και εκεί φαίνεται ότι υπάρχει μεγάλη μεταδοτικότητα. Και τούτο, γιατί κάθονται σχετικά κοντά, ο ένας βλέπει από κοντά τον άλλο, συνομιλούν, ανταλλάσσουν διάφορα πράγματα, κάνουν χειραψίες κατά τη συνάντηση και κατά την αναχώρηση και άλλα. Φαίνεται ότι όχι μόνο οι κλειστοί χώροι, αλλά και οι συνεστιάσεις παρόμοιου είδους χρειάζονται προσοχή”.

Σε ερώτηση του “Ε.Κ.” εάν οι μεγάλοι κίνδυνοι που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν οι γιατροί, οι οποίοι δίνουν τη μάχη τους για να σώσουν ασθενείς από τον κορωνοϊό, μπορούν να επηρεάσουν τη νεολαία, ώστε να αποφύγει στο εξής τα ιατρικά επαγγέλματα, ο δρ. Ντάγγας, απάντησε: “Κατά βάση, το ιατρικό επάγγελμα και το νοσηλευτικό έχουν μια ιδιάζουσα επαφή με τους ασθενείς, που ποικίλλει, βέβαια, και από την ειδικότητα. Υπάρχουν ειδικότητες, που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις και άλλες που είναι κοντά. Θα έλεγα, ότι μέσα στον όλο ενθουσιασμό για την αναγνώριση του έργου των ιατρών και νοσηλευτών και του όλου προσωπικού, νομίζω ότι δεν θα μετρήσει τόσο πολύ ο κίνδυνος. Αυτό που μπορεί να μετρήσει δευτερευόντως, είναι η επιλογή υποειδικότητος, όσον αφορά τους γιατρούς, ή μονάδος, όσον αφορά τους νοσηλευτές. Γιατί αυτό μπορεί να ποικίλλει. Και εκεί δευτερογενώς, μπορεί να υπάρξει κάποια διαφορετική προτίμηση”

Για τη χαλάρωση των προστατευτικών μέτρων που είχαν επιβληθεί από τις κατά τόπους αρχές τους τελευταίους μήνες, ο δρ. Ντάγγας κάνει αναφορά στην έξαρση της πανδημίας στη Ν. Υόρκη, όπου όλοι στα νοσοκομεία “αντιμετώπισαν πρωτόγνωρες καταστάσεις” και “φτάσαμε στα όριά μας”. “Τώρα, πια, φτάσαμε σε ένα σημείο που ξεπεράσαμε το πικ της καμπύλης και διερωτόμαστε όλοι τί μέλλει γενέσθαι”, είπε. “Σ' αυτό το πλαίσιο, υπάρχει και ο ψυχολογικός παράγοντας. Υπάρχει μια κόπωση του πληθυσμού, ενώ αναφύονται τα πάσης φύσεως κοινωνικοοικονομικά ζητήματα. Σ' αυτά τα πλαίσια, υπάρχει μια αδημονία του κόσμου. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν τα τρελά κρούσματα που είχαμε προ ενός και δύο μηνών. Υπάρχει μια αναμονή, μια νευρικότητα. Αυτή η αδημονία του κόσμου είναι που δημιουργεί την πίεση για το άνοιγμα. Δεν είναι, λοιπόν, επιστημονική η πίεση, αλλά περισσότερο ψυχολογική και σε επίπεδο πληθυσμού. Τη χαλάρωση των μέτρων, θα τη χαρακτήριζα αναπόφευκτη. Τα μέτρα, πρέπει κάποια στιγμή να χαλαρώσουν. Βέβαια, θα υπάρχουν και κάποιοι κίνδυνοι να επανέλθει κάποια μορφή επιδημίας η οποία θα είναι χαμηλότερη από την προηγούμενη και θα διαρκέσει, ελπίζουμε, και συντομότερα”.

Εθνικός Κήρυξ

Σκίτσο του ιατρού Δρ. Γεωργίου Ντάγγα. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του ιδίου

Ομως, πόσο κοντά είμαστε στην παρασκευή, ή στη χρήση ενός αποτελεσματικού εμβολίου; Ο δρ. Ντάγγας απαντά: “Κανείς δεν ξέρει το τέλος αυτού, αλλά μπορώ να σας πω σίγουρα ότι είμαστε τέσσερις μήνες πιο κοντά, απ' ό,τι ήμασταν τον Ιανουάριο.. Πιστεύω, ότι μέχρι του χρόνου τον Ιανουάριο, θα πρέπει να υπάρξει κάποιο εμβόλιο. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν διάφορες έρευνες. Ισως είναι πρωτοπόρα αυτή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Αλλά, υπάρχουν και άλλες σε αμερικανικά και ξένα πανεπιστήμια. Κανείς ποτέ δεν ξέρει ποιες θα είναι οι παρενέργειες του κάθε εμβολίου το οποίο παρασκευάζεται. Ολα αυτά, πειραματικά έχουν δείξει ότι μπορούν να λειτουργήσουν. Προχωρούν σε πειράματα σε πιθήκους. Στην Οξφόρδη έχουν ήδη ολοκληρωθεί αυτά με επιτυχία και απόλυτη ασφάλεια, θάλεγε κανείς, σύμφωνα με ένα μικρό δείγμα που κοίταξαν και έχουν ήδη ξεκινήσει και μελέτη σε περίπου 500 εθελοντές”.

Στο σημείο αυτό, ο δρ. Ντάγγας τόνισε ότι ο εθελοντισμός στην κλινική έρευνα ούτε παράξενο είναι, ούτε πρέπει να ξενίζει. “Δυστυχώς, σε μερικά έντυπα της Ελλάδος, υπάρχουν κάποια απαξιωτικά σχόλια σχετικά με τα άτομα που συμμετέχουν ως εθελοντές.”, είπε. “Αυτό, δεν είναι σωστό. Πρέπει να ενθαρρύνεται η συμμετοχή στην ιατρική έρευνα. Για να βγει ένα εμβόλιο, πρέπει να προϋπάρξει κάποια επιβεβαίωση σε δείγματα ασθενών εθελοντών, τους οποίους πρέπει όλοι να ευχαριστούμε και να τιμούμε. Αυτές οι έρευνες, μόλις ξεκινάνε. Θα χρειαστεί ένα περίπου τρίμηνο με εξάμηνο για να μπορέσει η δοσολογία να ρυθμιστεί και πάλι ένα τρίμηνο με τετράμηνο για να μπορέσουμε να έχουμε μια κάπως ανωτέρου επιπέδου μεγαλύτερη μελέτη. Εάν κάνουμε την άθροιση, βλέπουμε ότι σε τρεις μέχρι εννέα μήνες, περίπου, εάν όλα πάνε καλά, θα πρέπει κάποιο από αυτά τα εμβόλια να είναι έτοιμο προς διάθεση”.

Τη σημερινή κατάσταση στα νοσοκομεία, ο δρ. Ντάγγας δεν την βλέπει ίδια με εκείνη, όταν ξέσπασε η πανδημία. Aναφέρει, επίσης, ότι σήμερα υπάρχουν πολύ περισσότερες προστατευτικές στολές, οι οποίες, όπως διευκρίνισε, “ποτέ δεν μας έλειψαν, αλλά δεν θα ξαναφτάσουμε στο όριο, όπως λεγόταν αρχικά”. Ελλείψεις για ορισμένες μέρες μπορεί να παρατηρήθηκαν σε μικρά νοσοκομεία. “Ολοι μας είμαστε σήμερα πιο οργανωμένοι”, είπε.. Παρ' όλα αυτά, υποστήριξε ότι “σήμερα, υπάρχει μια υποεκτίμηση του πραγματικού αριθμού των κρουσμάτων από τον κορωνοϊό”.

Αυτό που ανησυχεί περισσότερο τον δρ. Ντάγγα, όπως ο ίδιος είπε, είναι η παγκοσμιοποίηση της πανδημίας. “Ο κορωνοϊός αναμένεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να μειωθεί στο βόρειο ημισφαίριο γιατί μπαίνουμε στις ζεστές ημέρες και έχουμε περάσει το λεγόμενο πικ”, πρόσθεσε. “Αλλά, ταυτοχρόνως, παρακολουθώ ότι υπάρχει μεγάλη αναζωπύρωση στο νότιο ημισφαίριο το οποίο εισέρχεται στο φθινόπωρο και το χειμώνα. Οπότε, εάν ο ο ιός αυτός εκτινάσσεται και συντηρείται στο νότιο ημισφαίριο, μέχρι να φθάσει ο Σεπτέμβριος που θα προσπαθεί να φύγει από εκεί, ε, μπορεί να μας ξανάρθει, γιατί οι άνθρωποι μετακινούνται. Δηλαδή, υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο. Αλλά, ελπίζω ότι με βάσει τις γενικές αρχές, πως όταν επανέλθει ο ιός, οι αναζωπυρώσεις θα είναι ολιγότερο οξείς και συντομότερης διάρκειας”.

Εξάλλου, ο δρ. Ντάγγας συμφώνησε ότι “η υποχρεωτική καραντίνα δημιουργεί κάποιες ψυχολογικές δυσκολίες και δεν μπορεί να ακολουθηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα”. Γνώμη του είναι ότι “θα πρέπει στο εξής και για όσο χρειαστεί, να υπάρχει αυτοπεριορισμός του κόσμου, ώστε να μη νιώθει ψυχολογικά καταπιεσμένος”.