x

Έχετε συμπληρώσει το όριο δωρεάν άρθρων για αυτόν τον μήνα.
Αποκτήστε απεριόριστη πρόσβαση στα καλύτερα της ανεξάρτητης ελληνικής δημοσιογραφίας ξεκινώντας από $ 1/εβδομάδα.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ

Από το «παλιό» στο «νέο» σχολείο!

«Σχολείο», σύμφωνα με κοινωνιολογικές προσεγγίσεις και απόψεις ειδικών, είναι ο θεσμός στο πλαίσιο του οποίου, η εκάστοτε γενιά οικειοποιείται μέσω της πολιτείας ή άλλων επισήμων φορέων, με προγραμματισμένη μέθοδο και εκπαιδευτική διαδικασία, να προσδώσει μορφωτικά και πολιτισμικά αγαθά ως και επιστημονικά επιτεύγματα. Να προετοιμάσει τη νέα γενιά, με ορθολογική γνώση και με εκπαιδευτικές δεξιότητες, για τις διαδικασίες μάθησης μέσα σε ένα σύστημα αξιών και ανθρωπισμού.

Σκοπός του είναι, να αναπτύξει αρμονικά το πνεύμα, το ήθος, ώστε να αποκτήσουν τα παιδιά μας γνώση και δεξιότητες, διαμορφώνοντας χαρακτήρα και ηθική αρετή.

Το «παλιό» σχολείο στην Ομογένεια δίδαξε την ελληνική γλώσσα μέσα στο σύστημα λειτουργίας, Κοινότητα – Σχολείο – Ενορία, με την εποπτεία της Αρχιεπισκοπής.

Ομως, κάθε εποχή έχει μια αποστολή να εκπληρώσει . Γι’ αυτό είναι ανάγκη και υποχρέωση να εναρμονιστεί με τις απαιτήσεις της σύγχρονης πολιτισμικής παιδείας και γλωσσικής εκπαίδευσης.

Το υπάρχον μοντέλο λειτουργίας μέσα σε ένα σύστημα Κοινότητα – Σχολείο – Ενορία είναι πλέον γερασμένο.  Δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα της Ομογένειας. Η παιδαγωγική άγνοια αυτών που έχουν την ευθύνη, η έλλειψη πνευματικότητας και ο λαθεμένος «παπικός φαρισαϊκός» τρόπος διοικήσεως , δεν στηρίχτηκε σε νέους τρόπους και μεθόδους αληθινής δημιουργίας. Οδήγησαν ως «κηδειάδες» το όλο σύστημα στο τέλμα περιφρονώντας παιδαγωγικά επιτεύγματα του παρελθόντος που είναι, όπως λέγεται, πιο λαμπερά από αυτά του παρόντος. Ετσι λοιπόν η περιφρόνηση, η ανικανότητα και η υποκρισία, οδήγησε τη λειτουργία των Κοινοτικών σχολείων σε ένα «σαθρό σύστημα λειτουργίας», σε ένα ολέθριο παραστράτημα της γλωσσικής μας παιδείας και της πολιτισμικής μας κουλτούρας. Απ’ όσα γνωρίζουμε, το μάθημα των Ελληνικών δεν άφησε τα περιθώρια διδασκαλίας πολιτισμικών μαθημάτων, της Ιστορίας, των παραδόσεων και γενικά της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Και αυτό από έλλειψη παιδαγωγικού προσανατολισμού, από την άγνοια των δασκάλων και διευθυντών ή από άκομψες παρεμβάσεις όλων των ανεύθυνων και υπεύθυνων «περιφερόμενων πατερούληδων». Ολο το σύστημα χρειάζεται επανεξέταση και αναμόρφωση στις ανάγκες της πραγματικότητας. Για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε και να δημιουργήσουμε ένα «νέο» σύγχρονο σχολείο, θα πρέπει να γίνει μια «πνευματική πολιτιστική επανάσταση» αθόρυβα και γρήγορα, ώστε να δημιουργηθούν στέρεα θεμέλια ενός εκπαιδευτικού σύγχρονου προγράμματος. Να στηρίζεται στη νεοελληνική πραγματικότητα που θα μας φέρει κοντά στο σύγχρονο σχολείο του μέλλοντος εναρμονισμένο στην ομογενειακή πραγματικότητα, χωρίς παρεμβάσεις και αγκυλώσεις. Ενα σχολείο με σύγχρονα προγράμματα της διδακτέας ύλης που θα περιλαμβάνει τη νεοελληνική παιδεία, την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, την πολιτισμική μας παιδεία και τους δημοτικούς μας θησαυρούς, που θα δώσουν στα παιδιά μας μορφωτικά αγαθά μέσα από την νεοελληνική παράδοση. Μια εκπαιδευτική διαδικασία που θα προσανατολίζεται στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών μας – στο πλαίσιο αμφίδρομης σχέσης δασκάλου – μαθητή. Να προσδίδει στα παιδιά τη δυνατότητα της αυτενέργειας να εναρμονίζονται στις απαιτήσεις και τις νέες αντιλήψεις μιας σύγχρονης διδασκαλίας. Με βάση αυτά τα νέα παιδαγωγικά δεδομένα, ο δάσκαλος καλείται να μετακυλίσει και να αξιολογήσει το κέντρο βάρους της σχολικής πρακτικής, από την παροχή έτοιμων γνώσεων και πληροφοριών, στην υποστήριξη της προσπάθειας του μαθητή να κατακτήσει ο ίδιος τη γνώση στο πλαίσιο κοινωνικο-πολιτικών μεταβολών. Ειδικότερα με νέες παιδαγωγικές και ψυχολογικές αντιλήψεις όπως έχουν υποστηριχτεί, αφού είναι και το ζητούμενο στην εκπαιδευτική πράξη. Το «νέο» σύγχρονο σχολείο , θα είναι ο τελευταίος βασικός σταθμός του Κοινοτικού Ομογενειακού Σχολείου, μετά την κρίση και τις αδυναμίες του παρελθόντος, εξαιτίας του απαρχαιωμένου μοντέλου λειτουργίας του σημερινού σχολείου. Στο υπάρχον «παλιό» σχολείο, ως ένας πλέον συντηρητικός θεσμός, η σχέση δασκάλου και μαθητή διαμορφώνεται ως ένα κλειστό σύστημα επιδράσεων, στο οποίο ο δάσκαλος ως «φίλτρο» της εκπαιδευτικής πρακτικής διατηρεί την αυτοτέλεια της κριτικής σκέψης στην τάξη. Στο παραπάνω μοντέλο λειτουργίας, η σχέση δασκάλου – μαθητή αποτελεί σχέση εξουσίας και λιγότερο παιδαγωγική. Υπό την επίδραση και άλλων παραγόντων, όπως ακατάλληλα προγράμματα, ωράριο λειτουργίας, κόπωσης , αδυναμία στην παρακολούθηση, ο μαθητής γίνεται και παραμένει «απλά ένας παθητικός θεατής» στην τάξη. Παρακολουθεί αμήχανα, αφού στερείται ενός σύγχρονου και ευχάριστου διδακτικού υλικού.

Με αυτές τις συνθήκες στην τάξη, στο έργο του δασκάλου δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα. Μειώνονται οι προσδοκίες του με αποτέλεσμα να μην φαίνονται οι όλες του προσπάθειες και το μάθημα να είναι βαρετό γι’ αυτόν αλλά κυρίως για τους μαθητές. Υπό το φως αυτών των δεδομένων ο μαθητής δεν θέλει να παρακολουθήσει (να πάει) στο Ελληνικό Κοινοτικό Σχολείο.
Θα είναι εγκληματικό να αφήσουμε τον χρόνο να κυλά και η ίδια κατάσταση να συνεχίζει τη δική της πλέον αποτυχημένη πορεία ακολουθώντας τη μοίρα της… «Οι καιροί ου μενετοί!».

Είναι ανάγκη λοιπόν, να οδηγηθούμε στο «νέο» σχολείο αξιολογώντας τα σύγχρονα εκπαιδευτικά προγράμματα τα οποία στοχεύουν στη μόρφωση, και την ηθική καταξίωση του παιδιού, ως μέσον γνώσεων, αξιών, ιστορικών και πολιτισμικών παραδόσεων, με δημιουργικό ρόλο στις σύγχρονες κοινωνικές απαιτήσεις της Ομογένειας. Ο ρόλος του δασκάλου να αναβαθμιστεί στο ρόλο του κριτή, αξιολογώντας το πρόγραμμα λειτουργίας, ώστε να είναι εναρμονισμένο και προσαρμοσμένο στις σύγχρονες απαιτήσεις στις δυνατότητες των παιδιών και στις κατάλληλες διδακτικές πρακτικές. Για να μπορέσει να ανταποκριθεί στο έργο του πρέπει να πάρει τα επιμορφωτικά εκείνα εφόδια, που θα του προσδώσουν όλα εκείνα, ώστε να μπορέσει να τα εναρμονίσει και να τα εφαρμόσει προσαρμόζοντας τον τρόπο διδασκαλίας του στη νεοελληνική πραγματικότητα με νέα οργάνωση των διαδικασιών της μάθησης. Να γεφυρώσει και να συνδέσει ικανοποιητικά την μάθηση, τη γλωσσική και πολιτισμική παιδεία, ανάμεσα στο σύγχρονο παραδοσιακό σχολείο με την Ομογένεια στη νεοελληνική πραγματικότητα. Να αποτελέσει το «νέο» σχολείο έναν αναντικατάστατο θεσμό, συνδετικό κρίκο, ανάμεσα στην ιστορική παράδοση και τις σύγχρονες νεοελληνικές απαιτήσεις. Στις βασικές επιδιώξεις του, να εξοπλίσει τα παιδιά του Ελληνισμού της Ομογένειας με κατάλληλα εφόδια, όχι μόνον γλωσσικής παιδείας αλλά και της πολιτισμικής μας κουλτούρας, των δημοτικών παραδόσεων, για να αποτελεί την πιο σημαντική εστία αγωγής και μάθησης για όλη την πολιτισμική κοινωνία. Να έχει , όπως λέγει ο Kerschensteiner, τη θέληση να υπηρετήσει την ψυχική διάπλαση του αναπτυσσόμενου παιδιού, ως μελλοντικού φορέα πολιτισμικών αξιών. Να είναι, όπως λέγει ο Spranger, αφοσιωμένος στα αιώνια παιδαγωγικά ιδεώδη με αγάπη για το παιδί , με έμφυτη διάπλαση και ορμή ενός παιδαγωγικού ταλέντου. Η Ομογένεια λοιπόν επιζητά το σύγχρονο «νέο» σχολείο, προσαρμοσμένο στη νεοελληνική πραγματικότητα με ένα «γεννημένο δάσκαλο παιδαγωγό», ελεύθερο παιδαγωγικά , μακριά από κάθε επίδραση «παπικής φαρισαϊκης νοοτροπίας» και άλλων έξωθεν παραγόντων, με προσωπικότητα, ηθική, προσηλωμένο στις ανθρώπινες αξίες, οικονομικά καταξιωμένο, και όχι μοιρολάτρη του κατεστημένου! Να διδάξει τα παιδιά μας με τη γλωσσική εκείνη τεχνική δημιουργική διδασκαλία, ώστε να τα μορφώσει ψυχικά. Να τους διδάξει τη γλωσσική ελληνική παιδεία που είναι απαραίτητη για την αισθητική τους καλλιέργεια. Να έχουν καλλιέπεια στον λόγο τους, να γράφουν και να εκφράζονται με ορθοέπεια, διαμορφώνοντας τον δικό τους χαρακτήρα. Θα είναι λάθος κάποιος να αρνηθεί ότι απ’ όλα εκείνα που έδωσε το «παλιό» σχολείο δεν υπήρξαν κάποια οφέλη. Σήμερα όμως το σύστημα χρήζει αναμόρφωσης, γιατί η νεοελληνική πραγματικότητα είναι άλλη. Αυτή είναι η αλήθεια, και είναι πικρή. Ομως, πρέπει να λέγεται «γυμνή». Η ελληνική παιδεία θέλει να θεμελιωθεί στην πραγματικότητα και στις σύγχρονες απαιτήσεις . Ο δρόμος προς το «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» ανοίγεται . Θέλει να αγκαλιάσει με αγάπη και σεβασμό τον εαυτό του, την Ομογένεια και τον Ελληνισμό. Να έχει τις ρίζες του στα βιώματα της Ομογένειας. Η Ελληνική Παιδεία να γίνει ουσιαστική, ρεαλιστική, αληθινή, πολιτισμική, μέσα από την ιστορία και τις δημοτικές μας παραδόσεις. Ας γίνει όχι μόνον επενδυτικό μέσο για τα παιδιά μας, αλλά αυτοσκοπός. Γι’ αυτό ο προσδιορισμός και η σαφήνεια της αφετηρίας των στόχων για την αναμόρφωση της νέας σχολικής ζωής, είναι ο βασικός όρος για την επιτυχία του «νέου» σχολείου.

Ακόμη, να ανανεώνεται και να τρέφει τα παιδιά του Ελληνισμού ως ζωντανές ψυχές μέσα στις ηθικές αξίες, στο ιδανικό της νεοελληνικής παιδείας, την ορθοδοξία, τον ανθρωπισμό, την αγάπη, και τη συμφιλίωση!

Να υπηρετήσει την Ομογένεια, τη γλώσσα, την πολιτισμική μας παιδεία μέσα από το «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», «το σχολείο του μέλλοντος…!».

Υπάρχουν τόσες ιδέες νέες, τόσοι λόγοι ωραίοι, τόσα κατορθώματα του νου και της έμπνευσης, και τόσοι πολλοί άξιοι δημιουργοί…!

* Ο Δρ Ιωάννης Ευθυμιόπουλος είναι Πρώην Γενικός Διευθυντής Παιδείας Αρχιεπισκοπής Αμερικής (2005-2019)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σε άλλες χώρες ο τελικός του Κυπέλλου στο ποδόσφαιρο είναι γιορτή κατά κυριολεξία: τον αγώνα τον περιμένουν πώς και πώς όχι μόνο οι φίλαθλοι των ομάδων που διεκδικούν το τρόπαιο αλλά όλη η φίλαθλη κοινότητα, τα εισιτήρια γίνονται ανάρπαστα, ενώ η «σύγκρουση» προκαλεί συζητήσεις επί συζητήσεων για το αγωνιστικό κυρίως κομμάτι (και όχι μόνο), τόσο πριν από αυτή, όσο και μετά.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Αντίλογος

Παρενέβη, διαβάζω, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο δημόσιος υπάλληλος που συνελήφθη για εμπλοκή του στην υπόθεση της 12χρονης στα Σεπόλια.

Εκδηλώσεις

ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιουνίου η τελετή αποφοίτησης της 8ης τάξης του Ημερήσιου Ελληνικού Σχολείου “Αργύριος Φάντης” στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Μπρούκλιν.

Πολιτισμός

Η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Μαρίνα Πλούμπη, μας χάρισε φέτος ένα παιδικό βιβλίο ξεχωριστό και μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

ΒΙΝΤΕΟ