GR US

Στο μικρό χωριό της πατρίδας

Εθνικός Κήρυξ

Κύριε Διευθυντά,

Από όλα αυτά τα προβλήματα που έχουμε γύρω μας από τη μια άκρη της Γης έως την άλλη η ζωή συνεχίζεται στη φύση και ήλθαν τα πρώτα τζιτζίκια που αγαπούν το λιοπύρι του καλοκαιριού.

Αμέσως φεύγει το μυαλό μου και πηγαίνει εκεί στο μικρό χωριό στα τζιτζίκια της πατρίδος που όλη την ημέρα επάνω στις αμυγδαλιές και τις φορτωμένες αχλαδιές ασταμάτητα δοξολογούν τον Θεό και την ευλογημένη φύση.

Μεγάλη ζέστη γύρω και αρχίζουν να θερίζουν τα σιτάρια στα χωράφια και στήνουν τα δεμάτια όρθια μέσα στις καλαμιές για τη συγκομιδή του καρπού.

Αρχίζουν στις συκιές να φουσκώνουν και να ωριμάζουν μερικά από τα σύκα που είναι τα λιβανά τα μελλισά και επίσης τα αρμαθερά που είναι αυτά που ωριμάζουν και πέφτουν από τη συκιά και τα κάνουν αρμάθες για το χειμώνα.

Θυμάμαι τα καταπράσινα αμπέλια φορτωμένα με καρπό και σταφύλια που αρχίζουν σιγά σιγά να αλλάζουν χρώμα. Αλλα θα κοκκινίσουν και άλλα θα μαυρίσουν, υπάρχουν πολλές ποικιλίες. Είναι η κυδωνίτσα, το μαυράκι, το κοκκινέλι και το μοσχάτο, κάθε ένα με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα γεμάτα από ήλιο και πλούσιο χρώμα.

Ολα αυτά πάντα κάτω από το βλέμμα του Θεού.

Κυριάκος Στρατηγάκης

Γιόνκερς, ΝΥ