GR US

Ακριβή Πατρίδα

Αssociated Press

Η πανσέληνος του Αυγούστου στο Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. (AP Photo/Thanassis Stavrakis)

Δεν υπάρχει τίποτα ομορφότερο, δεν υπάρχει τίποτα πιο γλυκό από μερικές μέρες στην Ελληνική γη τον Αύγουστο.

Για όσους τυχερούς μπόρεσαν η αποτόλμησαν φέτος το ταξίδι η απόλαυση ήταν ακόμη μεγαλύτερη.

Ελάτε όπως εμείς, για παράδειγμα, πέντε μέρες στην Τσαγκαράδα, πάνω στις μαγικές πλαγιές του Πηλίου με τα παιδιά ή τα εγγόνια σας.

Πρώτα περνάμε από τον Βόλο για να επισκεφτούμε μαζί με τον Πρόεδρο του Συλλόγου των Ελλήνων Αργοναυτών την σύγχρονη Αργώ. Ενα πιστό αντίγραφο του μυθικού πλοίου που έφτιαξαν με ξυλεία του Πηλίου και ταξίδεψαν με προσωπικούς κόπους σύγχρονοι Αργοναύτες, απλοί Ελληνες εθελοντές, ενθουσιώδεις λάτρεις της κληρονομιάς του τόπου τους. Μέσα στα μάτια και στα λόγια του συνομιλητή μας αλλά και στο μαγικό σκαρί που είναι μπροστά μας, ταξιδεύουμε και εμείς, μικροί και μεγάλοι, 3.500 χρόνια στο παρελθόν, στην αχλύ της ονειρεμένης Ελληνικής μυθολογίας, με τον Ιάσωνα, τον Ηρακλή, την Αταλάντη και τόσους άλλους ήρωες που έφεραν την ελληνική παρουσία στα βάθη του Ευξείνου Πόντου.

Μετά ανεβαίνοντας ανάμεσα στις καστανιές, τις καρυδιές και τα πλατάνια του βουνού φτάνουμε στην γη των Κενταύρων, στην Τσαγκαράδα .Οι μεγαλύτεροι αρχίζουν να δείχνουν στα γοητευμένα παιδιά και εγγόνια τα δέντρα και τις πηγές, εκεί όπου ο Κένταυρος Χείρων δίδαξε τον Ασκληπιό, τον Ηρακλή, τον Αχιλλέα και τόσες άλλες ηρωικές μορφές που ο μύθος μας αφήνει να φανταστούμε να ζουν και να μας μιλούν διαχρονικά.

Ολα είναι όπως τα έχουμε διαβάσει, φυλάξει στην καρδιά μας, ή πλάσει με τρυφερότητα στη φαντασία μας.

Ο χιλιόχρονος όμως πλάτανος στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής είναι εκεί να μας θυμίσει με την δροσιά και τις αιωνόβιες ρίζες του και τα τεράστια κλαδιά του ότι η πατρίδα έχει μεν μυθικό παρελθόν και ασύγκριτες ομορφιές αλλά και γοητευτική σημερινή παρουσία και σύγχρονα γιατροσόφια για το σώμα και την ψυχή.

Και όταν με δέος κατέβουμε τις απότομες στροφές μέσα από τα καταπράσινα φαράγγια και τις πηγές και αντικρίζουμε τον καταγάλανο απέραντο ορίζοντα του Αιγαίου, νιώθουμε γιατί οι Ελληνες πρέπει να υπολογίζουν τον εαυτό τους ανάμεσα στους πιο περήφανους και τυχερούς λαούς στον Κόσμο.

Μεγάλοι και παιδιά δενόμαστε και γοητευόμαστε με την ανείπωτη ομορφιά του μύθου και την απερίγραπτη απόλαυση της τωρινής πραγματικότητας και αισθανόμαστε πλούσιοι. Διότι εάν τα προηγούμενα καλοκαίρια ήταν τα νησιά ,η Πελοπόννησος, η Ηπειρος, εάν εφέτος είναι οι πλαγιές του Πηλίου, η πατρίδα θα είναι πάντα εδώ να συνεχίζει να μας προσφέρει ατέλειωτες χαρές και εμπνεύσεις, να «γλυκαίνει τα φαρμάκια» όπως λέει το τραγούδι και για μας τους ξενιτεμένους να μας παρηγορεί και να ομορφαίνει συνεχώς την ζωή μας με την απαράμιλλη ιστορία της, μυθολογία της και ομορφιά της.

Και πάνω από όλα να επιτρέπει τον διάλογο ανάμεσα στις ελληνικές γενιές όπου και εάν ζουν.

«Από τις κορφές της Ρούμελης και τα βουνά του Νότου ένας πανάρχαιος παππούς μιλάει στον εγγονό του» μας θυμίζει σε μια υπέροχη μεταφορά ο ποιητής.

Και πράγματι, για μας τους πιο μεγάλους, τίποτα δεν ενισχύει και εμπνέει περισσότερο τον διάλογο ανάμεσα στις ελληνικές γενιές από τα οικογενειακά ταξίδια στην ελληνική μαγεμένη φύση.