GR US

Δεν αρκούν ψηφίσματα και διακηρύξεις

Αssociated Press

(AP Photo/Alastair Grant, FILE)

Να που τα καταφέραμε και πήραμε τις «νίκες» που επιδιώκαμε για Βαρώσια και Κυπριακό στα πεδία του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εξασφαλίσαμε και από τους δύο θεσμούς δύο πολύ ισχυρές δηλώσεις καταδίκης των τουρκικών προκλητικών ενεργειών στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου αλλά και της νεοφανούς θέσης τους για ύπαρξη «δύο κρατών» στο νησί. Και υποδείξεις προς την τουρκική πλευρά να σταματήσει τις προκλήσεις.

Κύπρος και Ελλάδα χαιρέτισαν αυτές τις διακηρύξεις. Μας θύμισαν τις παλιές «καλές εποχές» όταν εξασφαλίζαμε σωρηδόν ψηφίσματα καταδίκης της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Αλλωστε, έχουμε μια πολύ μεγάλη συλλογή από τέτοια. Μάθαμε γιατί δεν καταφέραμε να τα εξαργυρώσουμε;

Η τουρκική πλευρά, την ίδια ώρα, συνεχίζει να πολιτεύεται με το ίδιο θράσος. Τα βάζει με όλους, αποδοκιμάζει και «φτύνει» ψηφίσματα του ΟΗΕ και διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω. Ο Ερντογάν και τα αντηχεία του στα κατεχόμενα, υποστηρίζουν ότι το δίκαιο είναι με το μέρος τους (!) και επανατονίζουν πως δεν πρόκειται να τους αναγκάσει κανένας να υποχωρήσουν από τους σχεδιασμούς που κάνουν για εποικισμό των Βαρωσίων, ούτε να τους καθίσουν ξανά σε συνομιλίες για το Κυπριακό που θα έχουν σαν βάση συζήτησης για λύση τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Ασχετα αν αυτές οι αποφάσεις φέρουν την υπογραφή τους. Είτε λέγονται συμφωνίες κορυφής, είτε επίσημες κοινές διακηρύξεις προηγούμενων ηγετών στο πλαίσιο του ΟΗΕ.

Τα πράγματα έχουν οδηγηθεί σε κομβικό σημείο. Θα πρέπει είτε αυτή η διεθνής στήριξη προς την Κύπρο να περάσει στο επόμενο στάδιο που είναι η μετάβαση από τη θεωρία στην πράξη, είτε θα προσθέσουμε και αυτές τις διακηρύξεις στον μακρύ κατάλογο των θεωριών χωρίς αντίκρισμα. Οι παραινέσεις και τα ευχολόγια έχουν εξαντληθεί. Ο Ερντογάν και οι υποτακτικοί του στο ψευδοκράτος μας ξεκαθαρίζουν καθημερινά ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουν και πως οι θεωρίες δεν τους αγγίζουν.

Τα γεγονότα είναι σκληρά και δεν επιτρέπουν άλλες ψευδαισθήσεις. Ολοι βλέπουν ότι και τα Βαρώσια χάνονται και οι προοπτικές «βιώσιμης και λειτουργικής» λύσης απομακρύνονται. Ολο και περισσότεροι, που γνωρίζουν καλά γεγονότα και καταστάσεις στην Κύπρο, προειδοποιούν για τα χειρότερα που έρχονται. Αρα, αυτό που απομένει είναι οι πράξεις. Η ελληνική πλευρά θα πρέπει να αναλάβει δράση ώστε αυτή η διεθνής στήριξη που εκδηλώνεται δημόσια να έχει αποτελέσματα. Και αυτά θα επιτευχθούν μόνο αν επιβληθούν κυρώσεις προς την Τουρκία.

Στην Ουάσιγκτον, υπάρχει σήμερα μια κυβέρνηση που γνωρίζει πολύ καλά τι γίνεται στο νησί. Και το σπουδαιότερο, διακατέχεται από θετικές προθέσεις τις οποίες μας έδειξαν και πρόσφατα όταν με δική τους παρέμβαση αφαιρέθηκαν από τη δήλωση του Συμβουλίου Ασφαλείας οι βρετανικές «πονηριές» -αυτό έγινε για πρώτη φορά- και είχαμε την ξεκάθαρη καταδίκη των υπαιτίων των τουρκικών προκλήσεων. Οι Αμερικανοί είναι οι μόνοι που μπορούν να πιέσουν αποτελεσματικά και με διάφορους τρόπους την Τουρκία για την οποία συμφωνούν και οι ίδιοι ότι έχει εξελιχθεί πλέον σε μια χώρα «υψηλού κινδύνου» για την περιοχή, λόγω και των κακών σχέσεών της με το Ισραήλ. Η ΕΕ μπορεί επίσης να πιέσει, αν επιτέλους βγάλει από το συρτάρι εκείνες τις κυρώσεις που θα έπρεπε να είχε επιβάλει εδώ και καιρό στην Τουρκία. Ας κινηθούμε λοιπόν…