GR US

Η θυμωμένη Αμερική

Αssociated Press

Αμερικανική σημαία κυματίζει ενώ πίσω διακρίνονται μορφές προέδρων που σμιλεύτηκαν στο Ορος Ράσμορ (Μt. Rushmore). Σύμβολο μιας εποχής που η Αμερική προκαλούσε χαρά και περηφάνια. AP Photo/Laura Rauch, File

«Οι Αμερικανοί είναι θυμωμένοι: θυμό για δημόσιους αξιωματούχους επειδή έχουν κλείσει τμήματα της κοινωνίας ή θυμό επειδή δεν κάνουν αρκετά για να περιορίσουν τον ιό. Θυμό για την υποχρέωση να φοριέται μάσκα ή θυμό για τα άτομα που αρνούνται να φορέσουν μάσκα. Θυμό σε οποιονδήποτε δεν βλέπει τα πράγματα με τον ‘σωστό’ τρόπο».

Ετσι ξεκινούσε ένα μεγάλο άρθρο της εφημερίδας «The Washington Post», μέρος του οποίου αναδημοσίευσε, ασφαλώς μεταφρασμένο, ο «Εθνικός Κήρυξ» χθες.

Και αυτός ο σωστός τρόπος βεβαίως είναι υποκειμενικός. Αλλά μας θυμίζει τη ρήση του Αριστοτέλη ότι ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με τον σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για τον σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με τον σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.

Και δεν είναι εύκολο, βεβαίως, για πολλούς και ποικίλους λόγους.

Γιατί κάποιος που θυμώνει πρέπει να έχει μάθει να είναι εγκρατής, να κάνει παύση και να ηρεμεί ή να μετριάζει το θυμό του.

Δεν είναι εύκολο αν το αίτιο του θυμού ανατρέπει τα πάντα γύρω από τη ζωή ενός ανθρώπου, όπως λένε διάφοροι ψυχίατροι/ψυχολόγοι στο προαναφερθέν δημοσίευμα. Γιατί όντως εδώ και μερικά χρόνια καλλιεργείται ένας διχασμός που ενεθάρρυνε τον υποβόσκοντα ρατσισμό.

Ας είμαστε ρεαλιστές! Παρά τη μεγάλη πρόοδο δεν εξαφανίστηκε ο ρατσισμός από την αμερικανική κοινωνία.

Επειδή όμως η δράση φέρνει αντίδραση, ο ρατσισμός φιλελευθεροποιεί περισσότερο τα απέναντι από αυτόν στρώματα της κοινωνίας που επιδιώκουν ισότητα και ισονομία.

Ετσι διογκώθηκε ο διχασμός και αμέσως μετά ήρθε η κρίση του κορωνοϊού. Με λάθος αντιδράσεις οι επιπτώσεις μεγάλωσαν στην κοινωνία προκαλώντας της φόβο.

Και από κοντά ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα, η φτώχεια, που προκαλεί η μεγάλη ανεργία λόγω του κλεισίματος των επιχειρήσεων.

Αυτά είναι πολύ μεγάλα προβλήματα, που δημιουργούν αντίστοιχα μεγάλα και έντονα συναισθήματα στους πολίτες.

Αν δεν ελεγχθεί αυτός ο θυμός δεν θα είναι καλά τα αποτελέσματα στο άμεσο μέλλον για τη χώρα. Οποιο κράτος υπέκυψε στον διχασμό δυστύχησε κοινωνικά και οικονομικά και η Ιστορία το πήγε πίσω.

Η ευθύνη ανήκει στους κυβερνώντες από τα πιο ψηλά ομοσπονδιακά δώματα μέχρι τα χαμηλότερα πολιτειακά.

Γιατί είμαστε όλοι πολίτες μίας χώρας που πρέπει να βρει την αίγλη της αφού πρώτα πάψει να είναι θυμωμένη.