GR US

Μέτωπο

Αssociated Press

(Turkish Defense Ministry via AP, Pool)

Η επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας και προσωπικά του προέδρου Ερντογάν, έναντι της Ελλάδος, έχει γίνει πλέον μια καθημερινή πραγματικότητα που την βιώνουν όλοι, τόσο στο εσωτερικό της Ελλάδος όσο και στο εξωτερικό, μέσω της τηλεοπτικής, ψηφιακής και έντυπης ενημέρωσης. Οι εκ μέρους της Αγκυρας δεσμεύσεις θαλάσσιων περιοχών για ασκήσεις διαδέχονται η μία την άλλη, τα ερευνητικά της σκάφη αλωνίζουν, το πολεμικό της Ναυτικό το ίδιο, οι αεροπορικές της παραβάσεις και παραβιάσεις είναι πλέον ρουτίνα.

Είναι φυσικό η προσοχή όλων να στρέφεται προς την Ανατολική Μεσόγειο και ειδικότερα στα νότια του Καστελόριζου και της Κρήτης αφού εκεί διαδραματίζονται κυρίως οι τουρκικές ενέργειες. Εκεί άλλωστε επικεντρώνεται και η παρουσία του Ελληνικού Ναυτικού που παρακολουθεί άγρυπνα τις κινήσεις αυτές.

Είναι όμως ζωτικό να εμπεδωθεί από το σύνολο του Ελληνισμού ότι η πατρίδα στην αποφευκταία περίπτωση θερμού επεισοδίου ή ακόμη χειρότερα διευρυμένης σύγκρουσης με την Τουρκία, θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα ενιαίο μέτωπο στη μορφή ενός μεγάλου γεωστρατιωτικου και γεωπολιτικού τόξου.

Η πρόσφατη εμπειρία στον Εβρο όπου η Τουρκία επιχείρησε να καταργήσει τα σύνορα και να οργανώσει εισβολή δεκάδων χιλιάδων προσφύγων στο ελληνικό έδαφος είναι αρκετή να μας θυμίσει ότι ενδεχόμενη αναμέτρηση με την γείτονα μπορεί να αρχίσει ή να επεκταθεί, στρατιωτικά ή με άλλα μέσα, στα βόρεια αυτά σύνορά μας. Ως εκ τούτου είναι προφανές ότι ο Εβρος αποτελεί το βορειότερο αλλά εξ ίσου ευαίσθητο σημείο στην, προς το παρόν, αναμέτρηση «νεύρων» με τη γειτονική εξ Ανατολών χώρα.

Περαιτέρω, τα κύματα προσφύγων που κατά καιρούς και κατά βούληση ο Ερντογάν επιτρέπει, εάν δεν ενθαρρύνει, να προωθούνται προς τα γειτνιάζοντα προς τις Μικρασιατικές ακτές νησιά μας, υπογραμμίζει το γεγονός ότι πέραν από τη γνωστή ωμή στρατιωτική απειλή, τα νησιά αυτά είναι εκτεθειμένα και στο προσφυγικό φάσμα. Αντιμετωπίζουν κάθε στιγμή το ενδεχόμενο μιας γιγαντιαίας παλίρροιας χιλιάδων προσφύγων η οποία δεν χρειάζεται κήρυξη πολέμου για να συμβεί, αλλά είναι άκρως ζημιογόνα και αποσταθεροποιητική για την οικονομία, τη διοίκηση και το ηθικό των ακριτικών αυτών περιοχών. Και η οποία βεβαίως θα μπορούσε να προετοιμάσει τα χειρότερα.

Για συνόψιση των ανωτέρω, αρκεί να σημειώσουμε τις συχνές δηλώσεις ανώτατων Τούρκων αξιωματούχων συμπεριλαμβανομένου του Πρόεδρου και να ρίξουμε μια ματιά στους ακόμη και πρόσφατα δημοσιευόμενους χάρτες της αποκαλουμένης «Γαλάζιας Πατρίδας» για να συνειδητοποιήσουμε το εύρος της τουρκικής απειλής έναντι της Ελλάδος και το ενιαίο τουρκικό μέτωπο που καλείται να αντιμετωπίσει η πατρίδα.

Οι παλαιότεροι Ελληνες διπλωμάτες θα ενθυμούνται ασφαλώς τη συχνά επαναλαμβανομένη τότε φράση «Η Τουρκία θέλει να μοιράσει το Αιγαίο» που απηχούσε απώτερους φόβους έναντι  των μονίμως εκφραζομένων επί μέρους τιθέμενων τουρκικών διεκδικήσεων για μειονοτικά δικαιώματα, αποστρατικοποίηση νησιών και τόσα άλλα. Η φράση εκείνη λεγόταν τότε με κάποια ισχυρή δόση προειδοποίησης και Κασσανδρικής απαισιοδοξίας.

Σήμερα όμως πρέπει να γίνει κατανοητό από ολόκληρο τον Ελληνισμό αλλά και από τις χώρες που ενδιαφέρονται για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Δεν γίνεται πλέον λόγος για προθέσεις αλλά για απόλυτα διαφανείς επιδιώξεις της Τουρκίας οι οποίες δεν χρειάζονται ερμηνεία, ούτε υπάρχουν διισταμένες επ’ αυτών απόψεις. Εχουν εκφρασθεί από τον ίδιο τον πρόεδρο Ερντογάν εντός του Ελληνικού Προεδρικού Μεγάρου προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και υπογραμμίζονται πλέον σχεδόν καθημερινά με συγκεκριμένες και πολλαπλές δηλώσεις και πράξεις πάσης φύσεως ακόμη και στρατιωτικού χαρακτήρα.

Η Τουρκία επιδιώκει να αλλάξει ριζικά τα ιστορικά γεωπολιτικά δεδομένα πάνω στα οποία στηρίζονται οι διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο που καθορίζουν το υφιστάμενο καθεστώς των σχέσεων με την Ελλάδα. Είναι κατά συνέπεια πρόδηλο ότι η πατρίδα αντιμετωπίζει σήμερα υπαρξιακή απειλή που έχει τη μορφή ενός ενιαίου τουρκικού μετώπου που αρχίζει από τον Εβρο και εκτείνεται και περιλαμβάνει το Αιγαίο και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Πρέπει όμως να σημειωθεί με ιδιαίτερη έμφαση ότι η απειλή αυτή επικρέμαται όχι μόνο πάνω στην Ελλάδα. Αφορά άμεσα και ένα σημαντικό αριθμό άλλων χωρών, μικρών και μεγάλων, οι οποίες έχουν ζωτικό πολιτικό και οικονομικό συμφέρον στη διατήρηση της σταθερότητας και της ελευθερίας της αεροπλοΐας και ναυσιπλοΐας σε ολόκληρη αυτή την περιοχή.