GR US

Ο λύκος και η αναμπουμπούλα

Αssociated Press

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στα Βαρώσια, με την προστασία της ομπρέλας, Σάββατο, 15 Νοεμβρίου. (AP Photo/Nedim Enginsoy)

Εν όψει των αμερικανικών εκλογών μεγάλος αριθμός παρατηρητών αλλά και υπεύθυνων αξιωματούχων είχαν επισημάνει το επερχόμενο κενό εξουσίας στην Ουάσιγκτον και τον κίνδυνο όπως ο αυταρχικός Πρόεδρος της Τουρκίας εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να προωθήσει ακόμη και με βία τις δικές του λύσεις εις βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Δυστυχώς, οι εκτιμήσεις αυτές, μετά τις αμερικανικές εκλογές, φαίνονται μέρα με την ημέρα να επιβεβαιώνονται και οι πιθανότητες για μια απευκταία εξέλιξη να αυξάνονται.

Η κατάσταση στην Ουάσιγκτον όλο και περισσότερο μοιάζει όχι απλώς με κενό εξουσίας παρεπόμενο της Προεδρικής εκλογής αλλά, ακόμη χειρότερο, με ουσιαστική παράλυση, αφού ο Πρόεδρος αρνείται να παραδεχθεί την ήττα του και να παραδώσει τα ηνία της κυβέρνησης στον επικρατήσαντα αντίπαλό του. Ακόμη χειρότερο, ο κ. Τραμπ με αποφάσεις του μετά την ήττα του «αποκεφάλισε» κυριολεκτικά την ηγεσία του Αμερικανικού Πενταγώνου, απέλυσε τον υπεύθυνο για την ασφάλεια του Κυβερνοχώρου και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο με την ηγεσία του FBI και της CIA.

Κορυφαίοι αναλυτές υπογραμμίζουν τους απορρέοντες κινδύνους για την εθνική ασφάλεια της Αμερικής και διατυπώνουν εφιαλτικά σενάρια σχετικά με πιθανές εστίες επικίνδυνων εξελίξεων ή ακόμη και συγκρούσεων που μπορεί να προκύψουν. Αναφέρουν ,για παράδειγμα, την πιθανότητα ο Πρόεδρος της Βορείου Κορέας να αποτολμήσει νέες πυρηνικές δοκιμές, ακόμη και η Κίνα να επιχειρήσει επιθετική προώθηση των επιδιώξεών της προς την Ταϊβάν, με αντίστοιχες μείζονες αποσταθεροποιήσεις της εκεί ευρείας γεωπολιτικής περιοχής. Σε ό,τι αφορά το Ιράν, μια άλλη θερμή περιοχή, οι περισσότεροι αποκλείουν μεν επιθετική κίνηση της Τεχεράνης, αφού η τελευταία λογικά θα περιμένει βελτίωση του κλίματος μετά την ανάληψη του νέου Αμερικανού Προέδρου, φοβούνται όμως μήπως το Ισραήλ επωφεληθεί για να επιτεθεί κατά των ιρανικών πυρηνικών αντιδραστήρων και συναφών κέντρων έρευνας, κάτι το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει γενική ανάφλεξη. Πληροφορίες άλλωστε που δημοσιεύονται σε έγκυρα φύλλα αναφέρουν ότι επίθεση κατά του Ιράν έχει τις τελευταίες ημέρες συζητηθεί και από τον ίδιο τον απερχόμενο Πρόεδρο.

Εν τούτοις, ανάμεσα στα σενάρια αυτά δεν μνημονεύεται η προοπτική επιθετικής ενέργειας εκ μέρους του πρόεδρου Ερντογάν, ίσως διότι κρίνεται, λανθασμένα βεβαίως, ότι μια τέτοια ενέργεια δεν μπορεί να έχει τις ίδιες κατακλυσμιαίες συνέπειες με όλες τις προμνημονευθείσες περιπτώσεις.

Εν τούτοις, από απόψεως τουλάχιστον πιθανοτήτων εξ αιτίας της παράλυσης στην οποία έχει περιέλθει η Αμερική, η προοπτική επιθετικής ενέργειας της Τουρκίας φαίνεται να διαγράφεται ολοένα και περισσότερο πιθανή. Ενώ οι προκλητικές εναντίον της Ελλάδος δηλώσεις Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων πυκνώνουν, ενώ εντείνονται οι κάθε είδους προκλήσεις και συνεχίζονται οι παράνομες έρευνες στην ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα, η Αγκυρα κατά παράβαση κάθε απόφασης του ΟΗΕ αλλά και ενάντια στην παγκόσμια δεδηλωμένη πολιτική βούληση προχωρεί με ιταμές κινήσεις στην ουσιαστική προσάρτηση της Αμμοχώστου δυναμιτίζοντας κάθε προοπτική μελλοντικής επίλυσης του Κυπριακού.

Η Ουάσιγκτον βυθισμένη στο τέλμα της πολιτικής αποσταθεροποίησης σχεδόν αντιπαρέρχεται την καθημερινά εντεινόμενη αυτή επικίνδυνη κατάσταση η οποία σπρώχνει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή στο χείλος του γκρεμού.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός σε θέματα διεθνούς πολιτικής για να διαβάσει τις πραγματικές προθέσεις του Τούρκου Πρόεδρου και να αντιληφθεί την πρόθεσή του να επωφεληθεί της εφιαλτικής συγκυρίας που δημιουργεί η εσωτερική κατάσταση των ΗΠΑ. Και βεβαίως είναι προφανές ότι οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, παρά τις αξιοσημείωτες κινήσεις της Γαλλίας, δεν έχουν επιτύχει μέχρι σήμερα ούτε να σταματήσουν αλλά ούτε καν να περιορίσουν την προκλητικότητα και την επεκτασιμότητα του Τούρκου σουλτάνου. Ο οποίος με λόγια αλλά κυρίως με στρατιωτικές ενέργειες στρέφεται εναντίον σχεδόν όλων των γεωγραφικών γειτόνων της Τουρκίας.

Ο κ. Ερντογάν, μεταφορικά και πολιτικά, γκρίζος ή μη, είναι ένας επιθετικός λύκος. Την πραγματικότητα αυτή γνωρίζουν πολύ καλά, μεταξύ άλλων, οι Κύπριοι, οι Κούρδοι, οι Λίβυοι και οι Αρμένιοι οι οποίοι έχουν υποστεί ή υποφέρουν ακόμη τις συνέπειες.

Ταυτόχρονα ,η ηγέτιδα δύναμη της Δύσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες, που συνήθως προστατεύουν τη διεθνή ασφάλεια και σταθερότητα, δεν βιώνουν μια απλή μεταβίβαση εξουσίας ούτε ένα λόγω εκλογών κενό εξουσίας. Η σημερινή εσωτερική αμερικανική πραγματικότητα, πρωτόγνωρη από κάθε πλευρά, έχει προξενήσει μια ρευστότητα και αναστάτωση η οποία έχει επηρεάσει όλο τον πλανήτη.

Και όλοι γνωρίζουμε ότι ο λύκος ακριβώς σε τέτοιες συνθήκες, στην «αναμπουμπούλα», χαίρεται!