GR US

Στον δικό τους κόσμο

Ευρωκίνηση

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ (EUROKINISSI/ΜΑΡΚΟΣ ΧΟΥΖΟΥΡΗΣ)

Την περασμένη εβδομάδα, στις 10 Ιουνίου, στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε πανελλαδική απεργία ως αντίδραση των συνδικάτων στο εργασιακό νομοσχέδιο της κυβέρνησης. Προτού καν συμπληρωθεί μια εβδομάδα, χθες, 16 Ιουνίου, τα συνδικάτα προχώρησαν σε μια νέα απεργία πάλι για τον ίδιο λόγο, με αφορμή και τη χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή επί του επίμαχου νομοσχεδίου.

Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε ότι δεν είμαστε αντίθετοι στο δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία – άλλωστε η απεργία είναι κάτι που προβλέπεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Eίμαστε όμως κάθετα αντίθετοι στα παιχνίδια των συνδικαλιστών που δήθεν στο όνομα της προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων δίνουν μάχη για τα δικά τους στενά συμφέροντα, αδιαφορώντας μάλιστα για όλους τους υπόλοιπους, για την κοινωνία για την οποία κατά τα άλλα, όπως υποστηρίζουν, κόπτονται.

Εν μέσω πανδημίας (διότι η πανδημία δεν έχει φύγει, είναι ακόμα εδώ και μας ταλαιπωρεί όλους) διοργανώνουν πορείες στο κέντρο της Αθήνας, χωρίς να ενδιαφέρονται για τον συνωστισμό που προκαλούν και τη βέβαιη διασπορά του ιού, διαμαρτυρόμενοι μάλιστα για ένα νομοσχέδιο το οποίο μόνο «αντεργατικό» (όπως το χαρακτηρίζουν) δεν είναι. Επί παραδείγματι, πόσο «αντεργατικό» είναι το μέτρο της ηλεκτρονικής κάρτας εργασίας που προστατεύει τον εργαζόμενο από την αυθαιρεσία της εργοδοσίας;

Την ίδια ώρα δεν ενδιαφέρονται καν για τους χιλιάδες μαθητές ανά την επικράτεια που διαγωνίζονται στις πανελλαδικές εξετάσεις. Το ότι επέτρεψαν («έκαναν χάρη» με άλλα λόγια) στους εκπαιδευτικούς και σε όσους εμπλέκονται στις εξετάσεις να μην πάρουν μέρος στη χθεσινή απεργία έγινε μόνο ύστερα από τις μεγάλες αντιδράσεις που προκλήθηκαν. Μπροστά στα δικά τους συνδικαλιστικά συμφέροντα δηλαδή δεν είχαν πρόβλημα να τινάξουν στον «αέρα» τη χρονιά για χιλιάδες υποψηφίους.

Και όλα αυτά, ενώ η χώρα προσπαθεί να ορθοποδήσει από την πανδημία, προσπαθεί να δει πού βρίσκεται οικονομικά και τι μπορεί να περισώσει από μια χρονιά που κινήθηκε με ημι-παράλυση της Οικονομίας της.

Οι συνδικαλιστές απέδειξαν δυστυχώς για άλλη μια φορά ότι ζουν στον δικό τους κόσμο, ο οποίος δεν έχει καμιά σχέση με τον κανονικό, αυτόν στον οποίο ζούμε όλοι οι υπόλοιποι.