GR US

Θεατές στο παράλογο

Ευρωκίνηση

Φωτογραφία: Eurokinissi/ Στέλιος Μίσινας

Το απόγευμα του Σαββάτου ομάδες αντεξουσιαστών κινήθηκαν να ανακαταλάβουν τα κτίρια στο Κουκάκι από τα οποία είχαν εκδιωχθεί πριν από μερικές ημέρες. Η αντίδραση της Αστυνομίας ήταν άμεση: τα κτίρια δεν ανακαταλήφθηκαν και στις συμπλοκές που έλαβαν χώρα έγιναν συλλήψεις και προσαγωγές αντεξουσιαστών. Προσπερνάμε το γεγονός ότι μέλη της ελληνικής κοινωνίας -που παρά τα προβλήματά της παραμένει ευνομούμενη- θεωρούν αυτονόητο δικαίωμά τους να μπαίνουν μέσα σε ξένες περιουσίες και να τις καταλαμβάνουν. Θα σταθούμε στο γεγονός ότι οι συμπεριφορές αυτές τυγχάνουν στήριξης από πολιτικούς φορείς.

Μια αυτονόητη ενέργεια της Αστυνομίας, να εμποδίσει δηλαδή μια παράνομη ενέργεια, αντιμετωπίζεται με έντονες επικρίσεις έως και χλευασμό. Κατανοούμε ότι στο πλαίσιο της πολιτικής υπάρχει και η στείρα αντιπολίτευση, αυτή που πολλές φορές γίνεται απλά για να γίνεται. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι πέρα από τα όρια της αντιπολίτευσης. Εχουμε να κάνουμε με κάτι το παράλογο που εργαλειοποιείται για να εξυπηρετήσει το κομματικό συμφέρον σε βάρος βέβαια του δημοσίου συμφέροντος.

Είναι εξίσου παράλογο οι δυνάμεις της Αστυνομίας να πετροβολούνται (είναι θλιβερές οι φωτογραφίες που δείχνουν τους αστυνομικούς να δέχονται τσιμεντόλιθους και μπογιές) και να διακινδυνεύει άμεσα η σωματική τους ακεραιότητα, αλλά παρόλα αυτά οι ίδιοι πολιτικοί χώροι να μην βρίσκουν μισή κουβέντα να πουν γι’ αυτό.

Κάποια στιγμή η Ελλάδα πρέπει να αφήσει όλα αυτά τα φαινόμενα στο παρελθόν. Η φυγή της χώρας προς τα εμπρός δεν έχει να κάνει μόνο με την οικονομική ευμάρεια, με την ανάπτυξη των μακροοικονομικών δεικτών. Εχει να κάνει με το πώς κυλά η καθημερινότητα των πολιτών, έχει να κάνει με τον σεβασμό της περιουσίας τους, έχει να κάνει με τον σεβασμό προς τους ανθρώπους που είναι επιφορτισμένοι με τα θέματα της δημόσιας ασφάλειας.

Αν δεν αλλάξουν όλα αυτά, απλά η γενέτειρα θα παραμένει θεατής στο παράλογο προσδοκώντας (αβάσιμα και αόριστα) να έρθουν καλύτερες ημέρες.