GR US

Δεν μας θεωρούσαν καν λευκούς

Είμαστε λευκοί, δεν είμαστε; Μπορεί να αμφισβητηθεί αυτό;

Μια ματιά στο δέρμα μας το επιβεβαιώνει. Ετσι δεν είναι; Ισως.

Ηταν, εποχή που ο Ελληνας δεν έφτανε να είναι λευκός.

Επρεπε και να το αποδείξει. Και η διαφορά στην αντιμετώπιση λευκών και μαύρων ήταν μεγάλη. Πολύ πιο μεγάλη από ό,τι σήμερα.

Ο ιστορικός Ντέιβιντ Ρ. Ρόεντιγκερ (David R. Roediger) έγραψε ένα βιβλίο για το θέμα αυτό με τίτλο «Προσπαθώντας να αποκτήσεις την λευκότητα» («Working Toward Whiteness»), ένα βιβλίο που εξηγούσε πώς οι μετανάστες μπορούσαν να γίνουν λευκοί.

«Ηταν εποχή, στα τέλη του 1800 - πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα», γράφει, «που Ιταλοί, Ελληνες, Πολωνοί, Ούγγροι, Σλάβοι -αυτούς που τότε αποκαλούσαν ‘νέους μετανάστες’- έπρεπε να αποδείξουν με την καλή τους συμπεριφορά ότι αξίζουν να θεωρούνται λευκοί.

Οι ντόπιοι φοβόντουσαν ότι οι νέοι μετανάστες θα καταστρέψουν την Αμερική με την κατώτερη βιολογική τους κατάσταση, περίεργες θρεπτικές συνήθεις και κατώτερο τρόπο ζωής.

Η πιο ευγενική άποψη ήταν ‘ότι οι νέοι μετανάστες -περί τα 13 εκατομμύρια άνθρωποι- ήταν κατώτεροι από πολιτιστικής πλευράς, βρώμικοι, λιγότερο έξυπνοι, με εγκληματικές τάσεις, που με τον χρόνο όμως θα αφομοιώνονταν».

Κάποιος δε, κύριος J.D. Ross, ένας πολιτικός στην Αλαμπάμα αυτοχαρακτηρίστηκε ως ο «υποψήφιος των λευκών» και στήριξε την εκλογική του εκστρατεία στην μη αποδοχή των Ελλήνων στην χώρα».

Αντώνης Η. Διαματάρης