GR US

Ρωτήστε τη Σταυρούλα: Ο άντρας μου με απαξιώνει

Εθνικός Κήρυξ Archive

Αγαπητή Σταυρούλα,

Είμαι συνταξιούχος 60 χρόνων και 35 χρόνια παντρεμένη με τον ίδιο άντρα. Παντρευτήκαμε από αμοιβαίο έρωτα και ζούμε μια πολύ άνετη ζωή ως προς τα οικονομικά που βασίζεται κυρίως στη δουλειά του άντρα μου. Οι σχέσεις μας έχουν περάσει κατά καιρούς σκαμπανεβάσματα, όμως δεν μπορώ να πω ότι φτάσαμε ποτέ σε κάποιου είδους σοβαρή ρήξη. Ωστόσο, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην δική μου υποχωρητικότητα. Ο άντρας μου είναι δύσκολος χαρακτήρας, ευερέθιστος και ισχυρογνώμων. Πολλές φορές, ιδιαίτερα όταν είναι κουρασμένος, μου μιλάει απότομα και με αποπαίρνει. Εγώ έχω μάθει να μην απαντάω όταν τον βλέπω έτσι και να υποχωρώ, με αποτέλεσμα να μην συγκρουόμαστε και να ζούμε ήρεμα. Τώρα τελευταία όμως η συμπεριφορά του αυτή έχει γίνει πιο έντονη και νιώθω σαν να μην με υπολογίζει καθόλου. Πρόσφατα, έμαθα ότι πούλησε ένα από τα διαμερίσματα που έχουμε χωρίς να το συζητήσει καθόλου μαζί μου. Προσπάθησα να του μιλήσω και να τον ρωτήσω, γιατί δεν ζήτησε τη γνώμη μου και άρχισε να με ειρωνεύεται «τι ξέρεις και εσύ», «αλίμονο αν περίμενα να ρωτήσω εσένα τόσα χρόνια τι θα πουλήσω και τι θα αγοράσω» και άλλα τέτοια. Νιώθω πλέον πολύ κουρασμένη από τη συμπεριφορά του αυτή. Τι να κάνω;

Πηνελόπη

Αγαπητή Πηνελόπη,

Από όσα μου γράφετε καταλαβαίνω πως στη σχέση σας υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας με τον σύζυγό σας. Εκείνος σας μιλάει με τρόπο που πληγώνει, και εσείς υποχωρείτε.

Συνήθως οι συμπεριφορές όπως αυτή του άντρα σας, που χαρακτηρίζονται από προσβολές, επικρίσεις, ειρωνεία απέναντι στον σύντροφο συναντώνται σε άτομα που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, αίσθημα μειονεξίας και γι’ αυτό νιώθουν την ανάγκη να φαίνονται δυνατοί και σκληροί. Με άλλα λόγια οι άνθρωποι αυτοί, έχουν συνήθως πρόβλημα με τον ίδιο τους τον εαυτό. Αρνούνται να παραδεχτούν τα δικά τους λάθη και πιστεύουν ότι για όλα τα προβλήματά τους ευθύνονται οι άλλοι για το λόγο αυτό γεμίζουν θυμό και ξεσπάνε λεκτικά. Δεν είναι καθόλου εύκολο να αντιληφθούν στην παγίδα στην οποία έχουν πέσει, και να αλλάξουν συμπεριφορά.

Το δικό σας μερίδιο ευθύνης έγκειται στη στάση σας απέναντι στον σύζυγό σας. Επιλέξατε να αποφύγετε τις συγκρούσεις μαζί του, υποχωρώντας σε αυτές του τις συμπεριφορές. Στην ουσία με τον τρόπο αυτό είναι πιθανό να του περνάτε το μήνυμα ότι έχει δίκιο να σας φέρεται με αυτόν τον τρόπο, γιατί αλλιώς γιατί να το δεχτείτε, γιατί να μην αντιδράσετε;

Θα σας πρότεινα επισκεφτείτε μαζί έναν ειδικό, αλλά φοβάμαι πώς είναι δύσκολο να πείσετε τον άντρα σας για κάτι τέτοιο. Θα μπορούσατε ωστόσο να μιλήσετε εσείς με κάποιον και να τον συμβουλευτείτε.

Σε κάθε περίπτωση θα βοηθούσε ίσως να κάνετε μαζί του μία ήρεμη και ειλικρινή συζήτηση, προσπαθώντας να αποφύγετε όσο είναι δυνατόν φράσεις που να τις θεωρήσει ως επικρίσεις ή κατηγορίες. Προσπαθήστε να του μιλήσετε εκφράζοντας με ειλικρίνεια τα συναισθήματά σας και τις συνέπειες που έχει η συμπεριφορά του σε εσάς. Θα μπορούσατε για παράδειγμα, να εκφραστείτε κάπως έτσι: «Κάθε φορά δεν υπολογίζεις τη γνώμη μου, νιώθω ασήμαντη, και στεναχωριέμαι».

Τέλος, προσπαθήστε να βάλετε κάποια όρια στον τρόπο με τον οποίον συμπεριφέρεται.

Ακόμη και τις φορές που επιλέγετε να υποχωρήσετε, δηλώστε στον άντρα σας ξεκάθαρα το λόγο για τον οποίο το κάνετε. Πείτε του πως προτιμάτε να σταματήσετε την κουβέντα, γιατί νιώθετε ότι δεν έχει τη διάθεση να μιλήσει ήρεμα και γιατί εσείς δεν θέλετε να φτάσετε σε σύγκρουση, παρ’ όλο που διαφωνείτε μαζί του, έτσι ώστε να μην δικαιολογεί τον εαυτό του και να μη θεωρεί ότι έχει δίκιο.