GR US

H φιλο-μεταναστευτική πολιτική του Μπάιντεν

Εθνικός Κήρυξ

Μετανάστες σε κέντρο κράτησης τον Ιούνιο 2018, στο Μακάλεν Τέξας. (Φωτ αρχείου: U.S. Customs and Border Protection s Rio Grande Valley Sector via AP, File)

Μέσα στην βαριά ομίχλη των πρωτοφανών γεγονότων που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς την μεγάλη αλλαγή που συντελείται στην ποιότητα της εξουσίας που ορκίζεται την Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου.

Η διαφορά μεταξύ των Τραμπ και Μπάιντεν δεν θα μπορούσε να ήταν πιο αισθητή.

Ο Τζο Μπάιντεν δεν φωνάζει. Δεν δημιουργεί κάθε μέρα προβλήματα. Δεν προκαλεί.

Με την σοβαρότητα, την ηρεμία, το χαμόγελό του αλλάζει την εικόνα της εξουσίας.

Ασχολείται με τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Με τον κορωνοϊό -υπόσχεται να εμβολιάσει 100 εκατ. ανθρώπους τις πρώτες εκατό μέρες της προεδρίας του. Με την Οικονομία, που ήδη εξήγγειλε ένα αστρονομικό ποσό 1,9 τρισεκατομμύρια. Με την σύσφιξη των σχέσεων με τους συμμάχους.

Και έχει συγκεντρώσει μία πεπειραμένη, υψηλής ικανότητας ομάδα για να τον βοηθήσει στην υλοποίηση της πολιτικής του.

Ηδη η ρήξη του με το παρελθόν, σε όλα τα επίπεδα, δεν θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη.

Ενα από αυτά είναι το θέμα της μετανάστευσης, ένα θέμα που μας αφορά άμεσα.

Η προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίζεται από την ακραία αντιμεταναστευτική του πολιτική.

Στην ανάδειξη του παράνομου μετανάστη ως τον εχθρό του Αμερικανού εργάτη.

Ως αυτόν που του στέρησε τις δουλειές, την αξιοπρέπειά του.

Και δεν ήταν μόνο λόγια. Ο χωρισμός 5.000 παιδιών από τους γονείς τους στα νότια σύνορα θα μείνει στην Ιστορία ως μια από τις απάνθρωπες πράξεις της κυβέρνησής του.

Αλλά δεν ήταν μόνον οι παράνομοι μετανάστες.

Ηταν και οι μορφωμένοι, οι επιστήμονες, τους οποίους οι μεγάλες τεχνικές εταιρείες χρειαζόντουσαν, αλλά δεν μπορούσαν να τους εξασφαλίσουν βίζα.

Ενα νέφος υποψίας, άρνησης, εχθρότητας κάλυπτε κυρίως τους παράνομους μετανάστες, ανθρώπους δηλαδή από πολλά μέρη του Κόσμου που δεν διέθεταν τις απαραίτητες προϋποθέσεις εισόδου και παραμονής στην χώρα, μεταξύ των οποίων κάποτε -αλλά και τώρα- αρκετών ομογενών μας.

Μία λοιπόν από τις πρώτες αποφάσεις του Μπάιντεν είναι να ζητήσει από το Κογκρέσο να προσφέρει νομική κάλυψη σε περίπου 11 εκατομμύρια ανθρώπους και, επιπλέον, να τους βάλει στην οδό της απόκτησης της αμερικανικής υπηκοότητας.

Δεν θα μπορούσε να γίνει μεγαλύτερη αλλαγή στην πολιτική της μετανάστευσης από αυτή.

Θα είναι η πρώτη φορά, από την εποχή του Ρέιγκαν που έδωσε υπηκοότητα σε 3 εκατομμύρια ανθρώπους το 1986.

Ο Ρον Κλάιν (Ron Klain), ο νέος αρχηγός προσωπικού του Λευκού Οίκου, δήλωσε ότι ο Μπάιντεν θα στείλει το νέο μεταναστευτικό νομοσχέδιο στο Κογκρέσο «την πρώτη μέρα της προεδρίας του».

Η αλλαγή στο μεταναστευτικό αποτελεί μια αλλαγή προς το πνεύμα, τις αρχές, αλλά και τις ανάγκες της χώρας.

Και αποτελεί την απόδειξη της αλλαγής στην ποιότητα της κυβέρνησης που θα αναλάβει την εξουσία της χώρας στις 20 Ιανουαρίου.