GR US

Η καταστροφή της Βηρυτού και οι συνέπειες

Αssociated Press

Βηρυτός:Εικόνες Αποκάλυψης μετά τις εκρήξεις. (AP Photo/Bilal Hussein)

Επανάσταση! Αυτή είναι η φωνή της οργής που βγαίνει μέσα από τις στάχτες της Βηρυτού.

Μια καταστροφή τέτοιου μεγέθους, που θυμίζει την εικόνα στην περιοχή των  Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη μετά την τρομοκρατική επίθεση.

Μια καταστροφή που άνοιξε μια πολύ μεγάλη πληγή, που για να επουλωθεί μετά από χρόνια, θα απαιτήσει τώρα άλλα «θύματα», τους πολιτικούς και άλλους.

Η Βηρυτός ήταν κάποτε ένα μικρό Παρίσι. Το ρήμαξε όμως ο εμφύλιος πόλεμος. Τώρα τελευταία ήταν στην επικαιρότητα γιατί είχε φτάσει σε άθλια οικονομική κατάσταση. Ο Λίβανος ήταν έτοιμος να καταρρεύσει οικονομικά. Ηταν θέμα πολύ λίγου χρόνου.

Και από πάνω ήρθε και η φοβερή έκρηξη και το αποτελείωσε.

Η φοβερή έκρηξη δεν ήταν ένας «μαύρος κύκνος», ένα σπάνια τυχαίο γεγονός.

Ηταν το αποτέλεσμα της παρακμής της ελίτ, της πολιτικής κρίσης, της ανικανότητας των πολιτικών, της διαφθοράς, της αδιαφορίας.

Βέβαια, το τίμημα το πλήρωσαν τα θύματα.

Θύματα όμως δεν είναι μόνο οι νεκροί και οι τραυματίες, κι αυτοί που είδαν τις περιουσίες τους να τινάζονται στον αέρα, να γίνονται στάχτη. Είναι όλοι οι κάτοικοι του Λιβάνου και με πιθανές επεκτάσεις μάλιστα  και πιο πέρα.

Είναι ταυτόχρονα και θύτες. Θύτες, γιατί οι λαοί δεν είναι αθώοι παρατηρητές. Είναι αυτοί που αποφασίζουν για την ηγεσία τους.

Είναι αυτοί που κρίνουν μερικές φορές με λάθος κριτήρια, με βραχυπρόθεσμα, αντί για τα πραγματικά.

Ερχεται όμως η ώρα που ο λαός κουράζεται, που λέει αρκετά.

Που δεν μπορεί πλέον να αντέξει την μιζέρια, να βλέπει τα προβλήματα να χρονίζουν, να προστίθενται το ένα στο άλλο.

Το 2013 έφτασε στο λιμάνι της Βηρυτού ένα «ορφανό» φορτίο, «άκρως εκρηκτικών» χημικών. Κι όμως, όπως και με τον ηλεκτρισμό και το δηλητηριασμένο νερό της πόλης, δεν έκαναν τίποτα.

Το άφησαν εκεί. Και την Τετάρτη, 2.500 τόνοι από αυτό εξερράγη και σκότωσε τουλάχιστον 135 ανθρώπους, τραυμάτισε περίπου 5.000 και μετέτρεψε σε άστεγους εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους που τινάχτηκαν στον αέρα οι περιουσίες τους.

Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να διεξάγει έρευνα και να τιμωρήσει τους ενόχους.

Είναι αργά, πολύ αργά.

Η ζημιά έγινε. Αν είχε μείνει μια σταγόνα εμπιστοσύνης στον λαό για τους πολιτικούς εξαντλήθηκε.

Τώρα πια ποιος ξέρει τι θα προκύψει. Ποιος ξέρει ποιος θα βρεθεί να καρπωθεί την οργή του λαού και να την χρησιμοποιήσει προς δικό του όφελος ή για το κοινό καλό.

Είναι αυτά που βλέπει ο λαός σε διάφορες χώρες και που κάποτε αποφασίζει να πειραματιστεί με νέες καταστάσεις, οι οποίες τελικά αποδεικνύονται επικίνδυνες.

Γιατί δεν πάει άλλο. Γιατί τι έχει να χάσει;