GR US

Μια νέα, αναγκαία αρχή στη Θεολογική Σχολή μας

Εθνικός Κήρυξ

Ο περίβολος της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, όπου είναι αναρτημένες οι σημαίες των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ελλάδος, της Μασαχουσέτης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Διακρίνεται επίσης το Βυζαντινόρυθμο παρεκκλήσιο του Τιμίου Σταυρού. Φωτογραφία αρχείου: Εθνικός Κήρυκας/Θεόδωρος Καλμούκος

Μετά τη δρομολόγηση της επανέναρξης των εργασιών στον ιερό ναό του Αγίου Νικόλαου στο Σημείο Μηδέν, με χαρά «βλέπω» το μεθοδικό, δυναμικό χέρι του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου πίσω από την εξαγγελία για την αναδιοργάνωση του Ελληνικού Κολλεγίου και της Ελληνικής Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στην Βοστώνη.

Η προχθεσινή ανακοίνωση του προέδρου τους, Γεωργίου Καντώνη,

στην πρώτη της ανάγνωση μπορεί να προκαλέσει ανησυχία αφού τα κηρύττει σε κατάσταση «κατεπείγουσας οικονομικής ανάγκης» (financial exigency).

Αυτό, όμως, ότι βρίσκονταν σε ημιθανή κατάσταση, δεν προκαλεί έκπληξη. Για χρόνια τώρα η Σχολή χαροπαλεύει: από μείωση σε μείωση των φοιτητών, με επακόλουθο την οικονομική κρίση, την περαιτέρω μείωση των φοιτητών, τον κίνδυνο να χάσει την άδεια απονομής πτυχίων αναγνωρισμένων από τις Ακαδημαϊκές Αρχές της Μασαχουσέτης, και από πρόεδρο σε πρόεδρο.

Για χρόνια η Αρχιεπισκοπή αδυνατεί να καταβάλει εντελώς ή σε έγκυρη βάση την βοήθεια που παρέχει. Για χρόνια συζητείται η εκποίηση ακινήτου περιουσίας της για να πληρώσει τις υποχρεώσεις της, για χρόνια με άλλα λόγια ακολουθεί μια γενικά φθίνουσα πορεία.

Κι όμως, ο κάθε Αρχιεπίσκοπος, ο κάθε πρόεδρος της Σχολής κλωτσούσε το κουτί λίγο πιο κάτω, το άφηνε για τον επόμενο. Για χρόνια συμφωνούσαμε όλοι ότι το ακαδημαϊκό επίπεδο των αποφοίτων κληρικών δεν ήταν το κατάλληλο. Οτι είναι απαράδεκτη η έλλειψη γνώσης της Ελληνικής Γλώσσας.

Μέχρι τώρα. Μέχρι τον Ελπιδοφόρο.

Μια προσεκτική ανάγνωση του ανακοινωθέντος του προέδρου της Σχολής, Γ. Καντώνη, δημιουργεί την πρώτη βάσιμη ελπίδα ότι επιτέλους θα αντιμετωπιστούν σε βάθος τα προβλήματά της. Οτι θα γίνει μια νέα αρχή.

Η ανακοίνωση κάνει λόγο για «ριζικές αλλαγές»… «Αυτό το καθοριστικό βήμα», λέει, «θα μας επιτρέψει να αναδιοργανώσουμε τη Σχολή για να ανταποκριθεί στις ακαδημαϊκές ανάγκες στο μέλλον».

Είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται. Να γίνει μια αναδιοργάνωση, εξυγίανση της Σχολής, ένας επαναπροσδιορισμός των στόχων της για να μπορέσει να εξελιχθεί σε μια διεθνώς αναγνωρισμένη Θεολογική Σχολή και να ανταποκριθεί στις ανάγκες της Ομογένειας - και γιατί όχι και του Ελληνισμού.

Μια Θεολογική Σχολή που θα φτάσει στο σημείο να δέχεται τόσες πολλές αιτήσεις που να μπορεί να επιλέγει μόνον αυτούς που θα ανταποκρίνονται στις ακαδημαϊκές της απαιτήσεις. Να έχει ως απαράβατο όρο την γνώση της Ελληνικής Γλώσσας, της Ιστορίας και του Πολιτισμού για κάθε απόφοιτο. Που να τιμά την σημαντική επένδυση σε αυτό του ελληνικού λαού.

Η Σχολή είναι όντως, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, «ένα ίδρυμα καθοριστικής σημασίας για την Εκκλησία μας στις ΗΠΑ. Οι πιστοί μας», προσθέτει, «αποβλέπουν σε μας όχι μόνο σαν πηγή κληρικών –σ.σ.: προσέξτε το αυτό- αλλά και σαν το Κέντρο Θεολογικής Σκέψης και Ανάπτυξης».

Αυτό δηλαδή που έχουν οι Ρώσοι στις ΗΠΑ, αλλά όχι εμείς.

Καλή επιτυχία.