GR US

Ο καύσωνας και το κράτος-πατερούλης

Ευρωκίνηση

(EUROKINISSI-ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ)

Ενα καμίνι που βράζει είναι σήμερα, Παρασκευή, η Αθήνα. Ο αέρας είναι καυτός. Οι λιγοστοί άνθρωποι που κυκλοφορούν στο κέντρο της πρωτεύουσας -λόγω και της περιόδου των διακοπών- προχωρούν με γοργό βηματισμό να φτάσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα στον προορισμό τους.

Τυχεροί είναι αυτοί που διαθέτουν κλιματισμό στο σπίτι τους και στους χώρους εργασίας τους.

Και τυχεροί είναι επίσης αυτοί που βρίσκονται στα νησιά κάτω από μία ομπρέλα ή κολυμπούν.

Η θερμοκρασία κυμαίνονταν κοντά στους 100 βαθμούς Φαρενάιτ (στους 102 ήταν την στιγμή που έγραφα το σχόλιό μου από τα γραφεία μας στην Αθήνα ή 39 βαθμοί Κελσίου).

Και ο καύσωνας αναμένεται να διαρκέσει και να χειροτερέψει τις επόμενες  ημέρες.

Αυτό μάλλον οφείλεται στις κλιματικές αλλαγές, αν και δεν είναι η πρώτη φορά που ένας τέτοιος καύσωνας χτυπά την Ελλάδα.

Η Μετεωρολογική Υπηρεσία τον κατατάσσει στους 10 χειρότερους καύσωνες που έπληξαν ποτέ τη χώρα.

Υπάρχει όμως… λύση: Ο Αλέξης Τσίπρας έχει λύση και στο πρόβλημα αυτό. Ζήτησε να κηρυχθεί η Δευτέρα -αναμένεται μεγαλύτερη άνοδος της θερμοκρασίας- αργία, και βέβαια να πληρωθούν οι εργαζόμενοι.

Φαντάζομαι ότι αν και μια άλλη μέρα ο υδράργυρος φτάσει στα ίδια επίπεδα, θα επαναληφθεί η αργία.

Για να μην θεωρηθεί όμως ότι η κυβέρνηση αδιαφορεί μπροστά στο πρόβλημα αυτό και κερδίσει ο Τσίπρας τις εντυπώσεις, το υπουργείο Εργασίας εξήγγειλε «μέτρα».

Εξέδωσε εγκύκλιο με την οποία εξηγεί «ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν δικαιολογημένα να απέχουν, για όσες μέρες διαρκεί το φαινόμενο» από τις δουλειές τους.

Οχι παίζουμε.

Και στην Αμερική, βέβαια, οι Αρχές παίρνουν «μέτρα», δηλαδή ενημερώνουν τον κόσμο και του υποδεικνύουν μεθόδους για να προστατευτεί - π.χ. αποφεύγετε να εκτίθεστε στον ήλιο ή μην ξεχιονίζετε αν είστε καρδιακός.

Αλλά το να κηρύξουν μία πόλη σε αργία λόγω υψηλής θερμοκρασίας και να ζητούν από τους εργοδότες να καταβάλουν το ημερομίσθιο κανονικά, αυτό αποτελεί μία νοοτροπία του κράτους-πατερούλη, που σπεύδει να προστατεύσει τα αδύναμα παιδάκια του.

Τώρα, όσο για τις επιπτώσεις στην Οικονομία, ποιος ενδιαφέρεται.

Η νοοτροπία που επικρατεί στην Αθήνα είναι ότι δεν βαριέσαι μπορούμε και δανειζόμαστε με ιστορικά χαμηλά επιτόκια.

Κι ενώ αυτό είναι αλήθεια και είναι όντως σημαντικό, αδιαφορούμε που δανειζόμαστε και ότι το χρέος έφτασε περίπου στα 240 δισεκατομμύρια -210% του ΑΕΠ- πιθανόν με την σκέψη ότι θα μας τα χαρίσουν... Σοβαρά;

Και συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε σαν να έχουμε γείτονά μας την Ελβετία, αντί να προετοιμαζόμαστε με κατεπείγουσες διαδικασίες για κάθε ενδεχόμενο.

Και κάπως ανάλογη είναι η περίπτωση και στην Κύπρο, που αν και ο εχθρός ανενόχλητος ολοκληρώνει το σχέδιό του καταλαμβάνοντας μία ακόμα -άλλοτε ανθίζουσα- ελληνική πόλη, το μόνο που προβάλλουμε είναι αυτό που προβάλλουμε επί 47 χρόνια, χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα: τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο, που και τα δυο η Τουρκία τα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Ο καύσωνας λοιπόν στην Αθήνα είναι γεγονός, αλλά δεν είναι ο μόνος που ταλαιπωρεί και απειλεί τον Ελληνισμό.

Είναι και η λανθασμένη νοοτροπία, που παρά τις φλόγες που απλώνονται και μας απειλούν, αυτό που αναζητούμε δεν είναι νερό για να σβήσουμε την φωτιά, αλλά ένα δέντρο για να ξεκουραστούμε στη σκιά του.