GR US

Προβλέψεις και ευσεβείς πόθοι στην εποχή του κορωνοϊού

Εθνικός Κήρυξ Archive

Αεροδρόμιο LaGuardia, Queens, NY, 19 Μαρτίου 2020. (Φωτογραφία: «Ε.Κ.»/Ζαφείρης Χαϊτίδης)

Συμμερίζομαι την ανάγκη της «κοινωνικής απόστασης» - περίεργος όρος δεν είναι αυτός;

Συμμερίζομαι την ανάγκη να κλείσουν οι επιχειρήσεις ή να λειτουργούν με ελάχιστο προσωπικό ασφαλείας.

Συμμερίζομαι την ανάγκη να «μείνουμε σπίτι».

Συμμερίζομαι την ανάγκη να μην πετούν αεροπλάνα, να μην ταξιδεύουν κρουαζιερόπλοια, να υπολειτουργούν τα τρένα και τα λεωφορεία.

Συμμερίζομαι την ανάγκη να μην επιτρέπεται κόσμος στις εκκλησίες, να κλείσουν τα σχολεία.

Συμμερίζομαι τα λόγια του Γ.Γ. του ΟΗΕ ότι σ’ αυτή την κρίση, την μεγαλύτερη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είμαστε όλοι μαζί.

Εχω, ωστόσο, μια απορία κι εγώ και αρκετοί άλλοι, αν κρίνω από τα τηλεφωνήματα που δέχομαι:

Τι θα γίνει αν υπάρξει κάποιο τραγικό γεγονός στην οικογένεια κάποιου στην Ελλάδα ή την Κύπρο; Πώς θα φτάσει κανείς εκεί μέσα σε ένα λογικό χρονικό διάστημα;

Ναι, είναι να τρελαίνεσαι.

Υπάρχουν και φίλοι αναγνώστες που μου τηλεφωνούν για να με συγχαρούν για την 105η επέτειο του «Εθνικού Κήρυκα» και μου υποβάλουν και την ερώτηση:

«Θα μπορέσουμε να πάμε φέτος διακοπές στην Ελλάδα (ή την Κύπρο); Θα πετάνε τα αεροπλάνα; Θα έχει τελειώσει μέχρι τότε αυτή η πανδημία και στην Αμερική και εκεί;».

Απαντώ πως δεν μπορώ να προβώ σε προβλέψεις γιατί δεν διαθέτω τα στοιχεία που χρειάζεται κανείς για να κάνει κάτι τέτοιο.

Αλλά κι από ό,τι μπορώ να διακρίνω μέσα στην κακοφωνία των πληροφοριών που προσφέρονται κανείς δεν είναι σε θέση ακόμα να κάνει οριστικές προβλέψεις.

Ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ αναγκάστηκε να αλλάξει τις προβλέψεις του μερικές φορές, όπως π.χ. ότι οι καθολικές εκκλησίες θα ήταν γεμάτες το Πάσχα!

Ούτε καν μπορούμε να προβλέψουμε αν οι ζεστές θερμοκρασίες που έρχονται, θα βοηθήσουν.

Απλά δεν ξέρουμε.

Πρόκειται για έναν νέο ιό που τώρα πρωτοεμφανίστηκε με αποτέλεσμα να μην έχουμε στοιχεία. Αρα δεν γνωρίζουμε πώς αντιδρά.

Αυτό που μπορώ να πω μετά βεβαιότητος είναι ότι αλίμονο αν κρατήσει η κατάσταση αυτή μέχρι τότε.

Δεν θα μείνει τίποτα όρθιο. Θα ξυπνήσουμε από τον εφιάλτη του κορωνοϊού σε έναν νέο Κόσμο.

Θα πω και κάτι άλλο κάπως διακινδυνευμένο: Δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν θα βρεθεί κάποιο φάρμακο μέσα στους επόμενους λίγους μήνες για την καταπολέμηση του κορωνοϊού.

Πιστεύω πως δεν θα πρέπει να υπάρχει επιστημονικό εργαστήριο στον Κόσμο που δεν θα καίει το κερί μέχρι το πρωί στην κούρσα για την εφεύρεση κάποιου φαρμάκου.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι την ώρα που έχουν ανακαλύψει προϊόντα που ξεπερνούν τα όρια της φαντασίας, την ώρα που η επιστήμη -και η Ιατρική- έχει φτάσει τόσο ψηλά, ότι δεν θα κάνουν το «θαύμα τους», κυρίως γιατί μιλάμε για «την ζήτηση όλων των ζητήσεων». Μιλάμε για δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων σε πωλήσεις.

Εν τω μεταξύ, ας είμαστε προετοιμασμένοι να αναβάλλουμε, αν χρειαστεί, τις βουτιές μας στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, για έναν ή δυο μήνες.

Θα τις απολαύσουμε ακόμα περισσότερο αργότερα.

Προσέχετε, αγαπητοί αναγνώστες, και καλό Σαββατοκύριακο.