GR US

Σωστή η πολιτική των ΗΠΑ για Αμμόχωστο, αλλά άσφαιρη

Εθνικός Κήρυξ

O Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν. (Olivier Hoslet, Pool via AP)

Η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Αντονι Μπλίνκεν (Antony J. Blinken) για την Αμμόχωστο, είναι μία από τις ισχυρότερες, λεκτικά, και ολοκληρωμένες δηλώσεις των ΗΠΑ, εδώ και χρόνια, για το Κυπριακό.

Δυστυχώς, όμως, δεν πρόκειται να έχει κανένα άμεσο αποτέλεσμα, ακόμα κι αν ψηφιστεί το ψήφισμα που οι ΗΠΑ προωθούν διαμέσου του Συμβουλίου του ΟΗΕ ενάντια στους Τούρκους.

Ας ξεκινήσουμε με τα θετικά:

Είναι σημαντικό, καθώς και ευχάριστο για εμάς που υποστηρίξαμε τον Τζο Μπάιντεν για την προεδρία, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής εκφράζουν μία πολιτική που είναι βασισμένη στο δίκαιο, στο ηθικό, καθώς και στην έννομη διεθνή τάξη και αποφάσεις.

Λένε, δηλαδή, ότι αλίμονο αν η κάθε ισχυρότερη χώρα από την γειτονική της αποφασίζει και εφαρμόζει το δίκαιο της ζούγκλας εναντίον της.

Και επίσης με την δήλωση αυτή οι ΗΠΑ φαίνεται, έμμεσα, να αναγνωρίζουν ότι αν επιτραπεί σε μία δυνατή χώρα να πράττει αυθαίρετα, αυτό θα αύξανε γεωμετρικά την όρεξή της για μεγαλύτερες ακόμα περιπέτειες.

Το παράδειγμα της ενδοτικότητας των Δυτικών έναντι του Χίτλερ -π.χ. εισβολή και κατάληψη της Αυστρίας- μέχρι που ήταν αργά, έχει έστω και μερική εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση.

Γι’ αυτό και οι καταστάσεις αλά Ερντογάν πρέπει να αντιμετωπίζονται στην ώρα τους.

Η γλώσσα που χρησιμοποιεί η ανακοίνωση του Μπλίνκεν είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Λέει: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες καταδικάζουν τις... ενέργειες των Τουρκοκυπρίων με την υποστήριξη της Τουρκίας» και τις θεωρούν ως «προκλητικές, απαράδεκτες και σε αντίθεση με προηγούμενες δεσμεύσεις της». Και καταλήγει, ότι οι ΗΠΑ εργάζονται με άλλες χώρες που συμφωνούν μαζί της να φέρουν το θέμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών «προτείνοντας να δοθεί μία αυστηρή απάντηση».

Αυτό, δυστυχώς, είναι το πρόβλημα: Ναι μεν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Αμερική είναι σε θέση να φέρει προς συζήτηση το θέμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά, πρώτον: Είναι πολύ πιθανόν ότι κάποια από τις χώρες του Συμβουλίου Ασφαλείας, για παράδειγμα η Ρωσία ή η Κίνα, θα ασκήσει βέτο, με αποτέλεσμα να απορριφθεί.

Δεύτερον, ακόμα και στην περίπτωση που το ψήφισμα που θα προτείνει η Ουάσιγκτον εγκριθεί από τον ΟΗΕ και ψηφιστεί, θα αποτελεί ακόμα ένα από τα ψηφίσματα του Οργανισμού, που ναι μεν θα ικανοποιεί τον Ελληνισμό, αλλά δεν θα έχει καμία απήχηση στην Τουρκία, όπως δεν είχαν και προηγούμενες αποφάσεις μέχρι σήμερα.

Με άλλα λόγια, ο Ερντογάν θα το αγνοήσει, όπως έχουν κάνει διαδοχικές τουρκικές κυβερνήσεις τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, και θα προχωρήσει με τα σχέδιά του.

Τι θα αποτελούσε, κατά την γνώμη μου, μία πραγματικά αποφασιστική παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία;

Πρώτον, η επιβολή κάποιου εμπάργκο σε οπλικά συστήματα που διακαώς επιθυμούν να προμηθευτούν οι τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις και, δεύτερον, η επιβολή οικονομικών και νομικών κυρώσεων, τόσο στην ίδια τη χώρα, όσο και στην ηγετική ομάδα της Τουρκίας.

Αυτά τα μέτρα θα έστελναν πραγματικά το μήνυμα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να δεχτούν μονομερείς, αυθαίρετες, παράνομες και αντιδυτικές συμπεριφορές από την Τουρκία.