GR US

Αφήστε τους εγωισμούς...

Ευρωκίνηση

Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Φωτογραφία: Ευρωκίνηση.

Θλίψη και μόνο θλίψη προκαλούν σε όλους τους Ελληνες φιλάθλους και ιδιαίτερα στους φίλους του μπάσκετ τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην Ομοσπονδία του αθλήματος (ΕΟΚ) που όχι μόνο αδυνατεί να προχωρήσει σε εκλογές, αλλά ξαφνικά κι εν μέσω σφοδρών αντιπαραθέσεων βρέθηκε με δυο προσωρινές διοικήσεις και δυο προέδρους! Η λύση για τη σύνθεση της προσωρινής διοίκησης που θα οδηγήσει την Ομοσπονδία σε εκλογές θα βρεθεί και μάλιστα άμεσα από τα δικαστήρια, όμως αυτό δεν είναι το ζητούμενο.

Το ζητούμενο είναι ότι όλη αυτή η ιστορία διχάζει ακόμη πιο πολύ το ήδη εδώ και καιρό διχασμένο ελληνικό μπάσκετ το οποίο από εκεί που ήταν το άθλημα πρότυπο για την Ελλάδα με τις συνεχείς διακρίσεις του σε Εθνικό και συλλογικό επίπεδο, αλλά και την εξαιρετική παραγωγική του διαδικασία σε ανάδειξη νέων παικτών που στελέχωναν αρχικά τις μικρές Εθνικές ομάδες και στη συνέχεια έφθαναν μέχρι την πρώτη ομάδα των Ανδρών, έχει αρχίσει και χάνει χρόνο με τον χρόνο την αίγλη του, βαδίζοντας στα... χνάρια της μιζέριας και της απαξίωσης που χαρακτηρίζουν το ποδόσφαιρο της χώρας.

Το επίπεδο του πρωταθλήματος της πρώτης κατηγορίας απόντος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά του Ολυμπιακού φθίνει διαρκώς, η άλλοτε μπασκετομάνα Θεσσαλονίκη δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι, οι ομάδες της Επαρχίας με ελάχιστες εξαιρέσεις συρρικνώνονται διαρκώς, σπουδαία ταλέντα έχουν πάψει να βγαίνουν, οι Ελληνες έχουν... ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία μεγάλη διάκριση της Εθνικής τους ομάδας ενώ για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ύστερα και τον αποκλεισμό της ΑΕΚ στην διοργάνωση του Champions League, η χώρα δεν θα έχει εκπρόσωπο της που θα συνεχίζει σε διασυλλογική διοργάνωση τον Απρίλιο.

Ολα αυτά αποτελούν ξεκάθαρα σημάδια παρακμής του αθλήματος που κάποτε είχε χαρακτηριστεί ως Εθνικό για τον Ελληνα και τώρα βαδίζει σε δύσβατα μονοπάτια. Που είναι η συσπείρωση, αλλά κα οι αμοιβαίες υποχωρήσεις όλων αυτών που αγαπούν και κόπτονται για το άθλημα ώστε αυτό να βγει από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει και αξιοποιώντας όλες τις υγιείς δυνάμεις του να αναγεννηθεί; Δυστυχώς πουθενά καθώς κυριαρχούν οι προσωπικές φιλοδοξίες και οι στείρες αντιπαραθέσεις επί όλων των θεμάτων. Ομως το μπάσκετ σαν άθλημα δεν μπορεί να περιμένει πότε θα γίνουν επιτέλους εκλογές και η «ακυβερνησία» που επικρατεί στην Ομοσπονδία του δημιουργεί μεγάλα προβλήματα πρωτίστως στις Εθνικές του ομάδες.

Στην Εθνική Ανδρών που έχει μπροστά της σε περίπου δύο μήνες το προολυμπιακό τουρνουά που θα γίνει στον Καναδά και κανείς δεν γνωρίζει που θα προετοιμασθεί, στην αντίστοιχη των Γυναικών που θα συμμετάσχει στο Eurobasket, αλλά και στις μικρές Εθνικές του ομάδες (Παίδων, Εφήβων, Κορασίδων και Νεανίδων) όσον αφορά στην οργάνωση και την στελέχωση τους ενόψει της συμμετοχής τους σε διεθνείς διοργανώσεις το προσεχές καλοκαίρι. Ας αναλάβουν λοιπόν έστω την ύστατη ώρα όλοι τις ευθύνες τους κι ας δώσουν τέλος σε αυτό το αδιέξοδο που όσο παρατείνεται προσθέτει κι άλλα σοβαρά προβλήματα στα τόσα και τόσα που αντιμετωπίζει το άθλημα. Κι ας αφήσουν όλοι στη άκρη τους εγωισμούς τους. Γιατί όπως εύστοχα παρατήρησε ο θρύλος του ελληνικού μπάσκετ Παναγιώτης Γιαννάκης όταν ρωτήθηκε για την κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό μπάσκετ, «ο εγωισμός των ανθρώπων είναι αήττητος, ανίκητος».