GR US

Επιστροφή στην Πατρίδα

Εθνικός Κήρυξ Archive

Ηταν η άφιξη στην πατρίδα ένα όνειρο.

Διαδικασίες, απλές, γρήγορες, ευρηματικές.

Οι γύρω μας προσηνείς, εξυπηρετικοί, αποτελεσματικοί.

Εξυπνα παλεύουν τον αόρατο εχθρό.

Κοιταχτήκαμε με απορία.

Σαν να μην ξέραμε τι είχε συμβεί σε μας.

Τι είχε πάθει τούτος ο κόσμος;

Γύρισε ο Θεός σελίδα;

Είμασταν εμείς που πατούσαμε τούτο το χώμα;

Εμείς που «η Ιθάκη δεν μας γέλασε»;

Του νου μας μήπως είναι όλα μια παραίσθηση;

Ξαναγεννηθήκαμε, βγήκαμε από την ανυπαρξία;

Στο δρόμο προς το σπίτι μας το πατρικό,

Για λίγο σταματήσαμε.

Υψώσαμε τα χέρια μας στον ήλιο

σαν να θέλαμε λίγο από το φως του

στη χούφτα μας για πάντα να κρατήσουμε.

Οταν το κορμί μας την ζεστασιά του ένοιωσε,

Οι αγωνίες, οι κόποι, οι φόβοι λησμονηθήκανε.

Ντυμένη η φύση στα γιορτινά, δεν κρατούσε μυστικά.

Ολάνθιστη, μας γιόμισε χρώματα, ομορφιά.

Φως, απερίγραπτο. Φως Ελληνικό. Ελαμπαν τα πάντα.

Διαφανείς οι μακρινές οροσειρές.

Κρυστάλλινος[pt1] , ο αγέρας που έπαιζε δειλά

με τις κορυφές των πεύκων και των κυπαρισσιών.

Θαρρετές νυφούλες, οι πικροδάφνες που οργίαζαν

Στου δρόμου τις δύο πλευρές.

Νοιώσαμε πως υπάρχουν ώρες έξω από τον χρόνο.

Πόσο διαρκούν; Ισοζυγίζουν άραγε τα περασμένα;

Παρακαλούσαμε, το ξέραμε, μάταια,

τούτος ο δόμος ποτέ να μην τελέψει.

Τι κι αν ήτανε πονεμένο το κορμί και τα βλέφαρα βαριά…

Οταν από μακριά την ανοιχτή αγκαλιά

της γαλάζιας θάλασσάς μας αντικρύσαμε, ελεύθερα πια

τα δάκρυα σαν τα ποτάμια να τρέξουνε αφήσαμε.