GR US

Γράμμα από το Λονδίνο: Μυστικοπάθεια και υπουργείο Εξωτερικών

Ευρωκίνηση

The Greek Foreign Ministry. (Photo: Ευρωκίνηση/Γιάννης Παναγόπουλος.)

Είδαν πόσο εύκολα η Ελλάδα παρέδωσε το όνομα «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς και σκέφτηκαν ότι θα μπορούσαν να κάνουν κι αυτοί το ίδιο στο Αιγαίο. Οι Τούρκοι αποθρασύνθηκαν και άρχισαν να αποκαλούν τελευταία το Αιγαίο Πέλαγος «Θάλασσα των Νήσων», ή «Βόρειο Μεσόγειο». Αποθρασύνθηκαν μάλιστα σε τέτοιο σημείο, ώστε να απαιτούν από τους Έλληνες επισήμους περίπου να ζητούν την άδεια της Αγκυρας προκειμένου να επισκεφτούν τα ελληνικά νησιά στο ελληνικό Αιγαίο. Θα σας τα πούμε όμως αυτά με λεπτομέρειες σε προσεχές «Γράμμα» μας.

Πριν όμως ασχοληθούμε με το ενδεχόμενο να μας πάρουν οι Τούρκοι ακόμη και το... Αιγαίο, σε περίοδο μάλιστα «άριστων ελληνοαμερικανικών σχέσεων», οφείλουμε να υπογραμμίσουμε την ανάγκη ομαλοποίησης των σχέσεων των ομογενών με τα προξενεία και τις πρεσβείες μας. Το ίδιο θα κάνουμε σύντομα και για τις σχέσεις των πρεσβειών μας με τους Έλληνες ανταποκριτές των αθηναϊκών Μέσων Ενημέρωσης και τους ομογενείς δημοσιογράφους, γιατί αρκετοί από αυτούς συμβάλλουν στη μεγέθυνση του ελλείμματος αξιοπιστίας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.

Οι διπλωμάτες μας γνώριζαν επί δεκαετίες τις ανθελληνικές προθέσεις των Σκοπιανών αλλά επέλεξαν να τις «κρύβουν κάτω από το χαλί» και να εφαρμόζουν «ομερτά» με την δικαιολογία ότι δεν πρέπει να διαταραχτούν οι δήθεν «άριστες σχέσεις της Ελλάδας με το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση». Εφάρμοσαν καθολική συσκότιση σχετικά με τις σκοπιανές προκλήσεις των περασμένων δεκαετιών και με τον τρόπο αυτό α) δεν ενημέρωσαν ολοκληρωμένα και εγκαίρως τον ελληνικό λαό, β) απέτρεψαν κάθε πιθανή έγκαιρη αντίδρασή του και γ) επέτρεψαν στα Σκόπια να αλωνίσουν με την προπαγάνδα τους διεθνώς.

Γίνονται μασόνοι

Το απόρρητο, η μυστικοπάθεια και ο συσκοτισμός «για εθνικούς λόγους» που επικρατεί στο ΥΠΕΞ είναι απαράβατος κανόνας. Στο ΥΠΕΞ η παραβίαση της μυστικότητας τιμωρείται με ποινές. Το σκοτάδι όμως και η μυστικοπάθεια δημιουργούν ταυτόχρονα ευνοϊκό κλίμα για την ανάπτυξη της εγκληματικότητας και της διαφθοράς. Κλασικά παραδείγματα αρνητικής χρησιμοποίησης της μυστικότητας είναι οι διπλωμάτες, οι δικαστικοί, οι αστυνομικοί, οι στρατιωτικοί και γενικά οι δημόσιοι υπάλληλοι που αποτελούν μέλη μασονικών και άλλων μυστικών οργανώσεων. Κρύβονται στο σκοτάδι ενώ βασική προϋπόθεση της υπηρεσίας και προσφοράς προς τον λαό και τη Δημοκρατία είναι το άπλετο και δυνατό φως.

Γιατί όμως οι δημόσιοι υπάλληλοι εντάσσονται σε μυστικές οργανώσεις; Δεν τους αρκεί η μονιμότητα που απολαμβάνουν στα υπουργεία τους και οι πολλοί ευνοϊκοί γι' αυτούς νόμοι που τους προστατεύουν; Γιατί θέλουν να παραδώσουν την ψυχή τους στο «διάβολο», όπως έκανε ο Φάουστ του Γκαίτε;

Η μασονία ξεκίνησε με υψηλά ιδεώδη αιώνες πριν και όντως συνέβαλε στη δημιουργία ανεξάρτητων εθνικών κρατών τον 19ο αιώνα. Ο Τζορτζ Ουάσιγκτον, ο Γαριβάλδη και ο Καποδίστριας ήταν μασόνοι. Στη συνέχεια όμως και κυρίως λόγω της μυστικοπάθειας της μασονίας, σημαντικά ποσοστά της εκφυλίστηκαν και μετεξελίχθηκαν σε κανονικές μαφίες συμφερόντων. Όλοι είδαμε το φιλμ «Νονός» στους κινηματογράφους. Οι εκφυλισμένοι αυτοί μασόνοι παραβιάζουν τους νόμους και προσφέρουν προστασία αποκλειστικά στα μέλη των μασονικών οργανώσεων και πάντα σε βάρος των απλών νομοταγών πολιτών. Με τον τρόπο αυτό, δεν είναι καθόλου απίθανο ένας Ελληνας διπλωμάτης που είναι μασόνος να προωθεί απόρρητα μυστικά της Ελλάδας σε Τούρκους μασόνους. ’Η ένας δικαστής να αθωώνει παράνομα «αδελφούς» μασόνους που εγκλημάτισαν. Ή ένας αστυνομικός «αδελφός» μασόνος να μη συλλαμβάνει τους μασόνους που παρανομούν.

«Χάνει η μάνα το παιδί...»

Ειδικά στη Μέκκα του παγκόσμιου μασονικού κινήματος, στο Λονδίνο, κυριολεκτικά «χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα». Με την πλήρη συνεργασία ή ανοχή διπλωματών μας που ωφελούνται προσωπικά, ομογενείς, Βρετανοί και άλλοι μασόνοι ελέγχουν ή επηρεάζουν σημαντικά την πρεσβεία και το προξενείο μας, καθώς και τις περισσότερες ελληνοβρετανικές οργανώσεις και ιδρύματα. Σ' αυτά περιλαμβάνονται το Ελληνο-βρετανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, οι έδρες ελληνικών σπουδών σε πανεπιστήμια όπως η Οξφόρδη και το London School of Economics, η Επιτροπή Ελληνοβρετανικής Φιλίας στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, η Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών, η Ενωση Ελλήνων Τραπεζικών Βρετανίας στο Σίτυ του Λονδίνου, η Αρχιεπισκοπή Βρετανίας έμμεσα και το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού. Το ποιος συμμετέχει στα κλειστά δείπνα του πρέσβη της Ελλάδας στο Λονδίνο προς τιμή των υπουργών της ελληνικής κυβέρνησης καθορίζεται συχνά από τους μασόνους. Το ποιος εξυπηρετείται σκανδαλωδώς παράνομα από το προξενείο του Λονδίνου επίσης ελέγχεται συχνά από μασόνους.

Ψάξαμε στο ίντερνετ να βρούμε ανάμεσα στα μέλη των μασονικών οργανώσεων ονόματα διπλωματών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων της Ελλάδας αλλά δεν υπάρχει τίποτα.

Συμπτωματικά ανακαλύψαμε σε ελλιπέστατη ιστοσελίδα κάποιον «Δένδια», παλαιότερο πολιτικό με καταγωγή από τους Παξούς, από όπου κατάγεται και ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας. Το μικρό όνομα του μασόνου δεν ήταν «Νίκος», αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να καλέσουμε δημόσια τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια να δημοσιοποιήσει τα ονόματα των Ελλήνων διπλωματών που είναι μασόνοι. Αυτό που οφείλει να εξηγήσει ο κ. υπουργός, αν θέλουμε Δημοκρατία στην Ελλάδα, είναι γιατί επιτρέπεται σε μασόνους και διαπλεκόμενους διπλωμάτες μας να χρησιμοποιούν μεθόδους μαφίας και να βλάπτουν τον ελληνικό λαό. Ίσως με τον τρόπο αυτό ανακαλύψει και τους διπλωμάτες μας που ενδεχομένως προδίδουν απόρρητα κρατικά μυστικά σε ξένες δυνάμεις.

Το φιάσκο της Καμπούλ

Στο πλαίσιο της εκφυλισμένης μυστικοπάθειας που περιγράψαμε ανωτέρω, εντάσσεται και η πρόσφατη απόπειρα συγκάλυψης των ευθυνών του υπουργείου Εξωτερικών για την αποτυχημένη προσπάθεια μεταφοράς των μεταφραστών και άλλων συνεργατών της Ελλάδας από το αεροδρόμιο της Καμπούλ στην Αθήνα. Για το φιάσκο αυτό, «όλως περιέργως», ο ΣΥΡΙΖΑ παρέλειψε να ασκήσει ουσιαστική κριτική. Ενδεχομένως να επέλεξε την υποκριτική σιωπή μετά από παρέμβαση των δικών του μασόνων, που στηρίζουν φανατικά τους αντίστοιχους συναδέλφους τους της Νέας Δημοκρατίας και των άλλων κομμάτων. Όλοι μαζί, εξάλλου, μια παρέα είναι.

Η ελληνική πλευρά είχε ενημερωθεί εγκαίρως, από την έναρξη της κρίσης στο Αφγανιστάν, ότι με δική της ευθύνη θα έπρεπε να βάλει μέσα στο περικυκλωμένο από τους Ταλιμπάν αεροδρόμιο της Καμπούλ τους δικούς της ανθρώπους. Αυτό πρόλαβαν και έκαναν οι άλλες δυτικές χώρες, που φυγάδευσαν πάνω από 100.000 δικούς τους στο εξωτερικό. Θα αρκούσε ίσως ένας μόνο Ελληνας διπλωμάτης, ανεξαρτήτως βαθμού, για να κάνει τη δουλειά αυτή αν είχε μεταβεί στην Καμπούλ εγκαίρως, ή αν το ΥΠΕΞ είχε φροντίσει να χορηγήσει εγκαίρως ελληνικά ταξιδιωτικά έγγραφα στους φίλους Αφγανούς.

Οταν τελικά αποφάσισε να «δράσει» ο υπουργός Νίκος Δένδιας ήταν ήδη πολύ αργά. Με καταστροφική καθυστέρηση μιας-δυο εβδομάδων, προφανώς λόγω απόπειρας να κάνουν τη δουλειά οι σύμμαχοι αντί για μας και μετά από την παγκόσμια κατακραυγή υπέρ της διάσωσης των Αφγανών φίλων της Δύσης, αποφάσισε ο Υπουργός Εξωτερικών να στείλει στην Καμπούλ, με υποκριτικά πομπώδη κατά τη γνώμη μας τρόπο, τον πρέσβη μας στο Πακιστάν. Πήγε όντως ο πρέσβης στην Καμπούλ, αλλά γύρισε πίσω την ίδια μέρα, όπως αναμενόταν άπραγος. Σίγουρα δεν θέλησε να θέσει σε κίνδυνο τον εαυτό του, όπως δεν θέλησαν να ρισκάρουν και οι συνάδελφοί του πρέσβεις σε πολλές πρεσβείες, όταν έστελναν τους ταλαίπωρους κατώτερους υπαλλήλους τους να κολλήσουν κορωνοϊό ενώ οι ίδιοι κρύβονταν ταμπουρωμένοι στα γραφεία τους. Όταν έφτασε καθυστερημένα ο πρέσβης μας στην Καμπούλ, οι Ταλιμπάν εμπόδιζαν ήδη την αποχώρηση των συνεργατών των δυτικών δυνάμεων και οι τρομοκράτες ξεκινούσαν τις φονικές επιθέσεις τους έξω από το αεροδρόμιο.

«Φως, περισσότερο φως»

Στόχος λοιπόν των υποτιθέμενων προσπαθειών του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ήταν ουσιαστικά η επικοινωνιακή διαχείριση του ζητήματος και τίποτα άλλο. Πλέον ίσως μόνο η Τουρκία θα μπορούσε να βγάλει από το Αφγανιστάν τους Αφγανούς συνεργάτες της Ελλάδας, που ήταν γνωστοί από καιρό στο ΥΠΕΞ ποιοι και πόσοι ακριβώς είναι, πού ακριβώς βρίσκονταν και ποια ακριβώς ήταν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν.

Θεωρούμε ότι σε περίπτωση πολέμου όπως αυτός στο Αφγανιστάν, ή φυσικής καταστροφής όπως ένας μεγάλος σεισμός, πλημμύρες κ.λπ., οι περισσότεροι ανώτεροι διπλωμάτες μας θα εκμεταλλευτούν τη θεσμοθετημένη μυστικοπάθεια του ΥΠΕΞ που προστατεύει τα προσωπικά τους συμφέροντα, για να εγκαταλείψουν τους ομογενείς στην τύχη τους. Μέχρι τώρα δεν κάνουν ούτε καν τον κόπο να πληροφορηθούν πόσοι και ποιοι είναι αυτοί ακριβώς και πώς μπορούν να τους βρουν αν παραστεί ανάγκη. Αυτό έχει ήδη συμβεί στην πρώην Σοβιετική Ένωση και αλλού. Ρίξτε λοιπόν φως στο σκοτάδι κ. Δένδια, μπας και ασπρίσει λίγο η μέρα των Ελλήνων, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ανοίξτε τα παράθυρα να μπει οξυγόνο και πείτε μας ποιοι διπλωμάτες μας είναι ελεύθεροι και ποιοι αιχμάλωτοι των μασόνων.

* Ο Γιώργος Χατζηιωάννου διετέλεσε Σύμβουλος Τύπου στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και στις πρεσβείες Λονδίνου και Μόσχας.