GR US

Να γίνει μάθημα...

Ευρωκίνηση

Ο κόσμος του ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Φωτογραφία: Ευρωκίνηση.

Το ποδόσφαιρο της... σιωπής, αυτό που όλοι οι φίλαθλοι βιώνουν απ’ άκρη σ’ άκρη στον πλανήτη εδώ και πάνω από ένα χρόνο λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού φτάνει σιγά - σιγά προς το τέλος του. Ο ικανοποιητικός ρυθμός με τον οποίο γίνονται οι εμβολιασμοί κατά του covid 19 και κυρίως η θέληση του ανθρώπου για ζωή, δημιουργία και διασκέδαση είναι βέβαιο πως σε λίγο καιρό θα λειτουργήσουν ως βαλβίδες αποσυμπίεσης που θα ανοίξουν τις εισόδους των γηπέδων για να δεχτούν ξανά στις εξέδρες τους το πολύχρωμο ποτάμι των οπαδών που θα θελήσουν να απολαύσουν και να επευφημήσουν από κοντά την αγαπημένη τους ομάδα.

Η ανακοίνωση που έκανε πριν λίγα 24ωρα η ΟΥΕΦΑ και σύμφωνα με την οποία ο εφετινός τελικός του Γιουρόπα Λιγκ που είναι προγραμματισμένος για τις 26 Μαΐου, θα διεξαχθεί με όριο 9.500 φιλάθλων στις εξέδρες του «Gdansk Stadium» στην ομώνυμη πόλη της Πολωνίας, αποτελεί ίσως το πιο θετικό μήνυμα ότι το ποδόσφαιρο είναι έτοιμο να επιστρέψει ξανά στην κανονικότητα. Ηδη έχουν προϋπάρξει κάποια δειλά βήματα για παρουσία θεατών στα γήπεδα της Ολλανδίας όμως ένα άνοιγμα υπό την σκέπη της Ευρωπαϊκής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας έχει άλλη βαρύτητα και αποτελεί σημαντικό πρόκριμα για το τι θα επακολουθήσει στην πορεία στο συγκεκριμένο ζήτημα. Αν το πείραμα -γιατί επί της ουσίας περί πειράματος πρόκειται- αυτό που θα γίνει στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ, στεφθεί με επιτυχία, τότε θα έχουμε κόσμο και στα παιχνίδια της τελικής φάσης του Εuro το καλοκαίρι και στη συνέχεια και στα παιχνίδια της νέας περιόδου των Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων αν όχι με το ξεκίνημά τους σίγουρα στην πορεία τους. Ο κόσμος «διψάει» να βρεθεί ξανά στα γήπεδα, να χαρεί το λαοφιλέστερο των αθλημάτων μέσω από τις συγκινήσεις που μόνο αυτό μπορεί να προσφέρει και το κυριότερο να νιώσει πάλι ελεύθερος. Αυτό που ζούμε όλο αυτό το διάστημα δεν είναι ποδόσφαιρο, είναι κάτι άλλο και γι’ αυτό όσο πιο γρήγορα γεμίσουν οι κερκίδες των γηπέδων τόσο πιο σύντομα θα βρει το ίδιο το σπορ και πάλι την πραγματική του διάσταση ενώ και η κοινωνία συνολικά θα αισθανθεί ότι απομακρύνεται οριστικά το... μαρτύριο της πανδημίας. Γιατί σε όλες τις χώρες, σε όλες τις κοινωνίες ο παλμός της καθημερινότητας εκφράζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό μέσα από το ποδόσφαιρο.

Το πότε θα ανοίξουν οι πύλες των ελληνικών γηπέδων δεν μπορεί να γίνει επί του παρόντος η παραμικρή πρόβλεψη. Σίγουρα όμως η Ελλάδα δεν θα μείνει πίσω ειδικά αν τα επιδημιολογικά της στοιχεία το επιτρέψουν, στα όσα θα πράξουν οι υπόλοιπες χώρες κυρίως οι Ευρωπαϊκές με τα δικά τους πρωταθλήματα. Και μια και το εστιάσαμε στην χώρα μας, οι Ελληνες οπαδοί και κυρίως οι επονομαζόμενοι «ανεγκέφαλοι» θα πρέπει να κατάλαβαν μετά από όλη αυτή την περιπέτεια που ακόμη δεν έχει δεν έχει ολοκληρωθεί ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο και πάντα αυτό που έχουμε το εκτιμάμε όταν το χάνουμε. Ας φροντίσουν λοιπόν όταν με το καλό ανοίξουν τα ελληνικά γήπεδα να αποφύγουν τις ανόητες ενέργειες που οδηγούν στις τιμωρίες των ομάδων τους με παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών. Γιατί από δω και μπρος κι όταν όλα πλέον θα είναι όπως πριν, έστω κι ένα ματς χωρίς θεατές λόγω επεισοδίων, απλά δεν θα... αντέχεται από κανέναν.