GR US

Να γίνουν παράδειγμα οι Ερικσεν, Φέλιξ

Αssociated Press

Ο αρχηγός της Εθνικής Δανίας, Σιμόν Κιάερ, δίνει τις πρώτες βοήθειες στον Κρίστιαν Ερικσεν. Φωτογραφία: Friedemann Vogel/Pool via AP.

Μετά το επεισόδιο με τον Κρίστιαν Ερικσεν που είδε όλος ο κόσμος, με τον Δανό διεθνή άσο να καταρρέει στον αγωνιστικό χώρο του «Πάρκεν» της Κοπεγχάγης, είχαμε ένα ακόμα επεισόδιο αυτή τη φορά με «δικό» μας άνθρωπο, τον Φέλιξ της Δόξας Νέας Υόρκης στο παιχνίδι με τον Παγκύπριο. Δεν είναι ίδιες περιπτώσεις αλλά βγάζουν στην επιφάνεια ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, που έχει να κάνει με την υγεία των αθλητών, από διαφορετική άποψη. Ο Ερικσεν, ως διεθνής της Δανίας αλλά και βασικό στέλεχος της πρωταθλήτριας Ιταλίας, Ιντερ σώθηκε επειδή ο συμπαίκτης και αρχηγός του, Σιμόν Κιάερ έτρεξε αμέσως, τον γύρισε και του έδωσε τις πρώτες βοήθειες μέχρι να έρθει το ιατρικό τιμ της Εθνικής Δανίας, σώζοντας, ουσιαστικά, τη ζωή του 29χρονου Ερικσεν. Μετά ανέλαβαν οι γιατροί και ο άτυχος παίκτης γλίτωσε το θάνατο. Και είναι εν ζωή κυρίως γιατί ο συμπαίκτης του αντέδρασε γρήγορα και ήξερε τι έπρεπε να κάνει στα δευτερόλεπτα μέχρι να έρθουν οι γιατροί. Γιατροί που φυσικά υπάρχουν σε κάθε ομάδα.

Αυτά τα δύο -βασικές γνώσεις του Κιάερ και παρουσία γιατρών- που έσωσαν τον παίκτη δεν είχε ο Φέλιξ της Δόξας Νέας Υόρκης στο ματς με τον Παγκύπριο. Ευτυχώς δεν ήταν σε τόσο σοβαρή κατάσταση όπως ο Ερικσεν, αλλά η περίπτωσή του έφερε στην επιφάνεια δύο πολύ «καυτά» προβλήματα στο Ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, αλλά και γενικά στην καθημερινότητά μας. Οι ομάδες σκέφτονται... χιλιάδες τρόπους για να υπογράψουν παίκτες, να κερδίσουν ένα παιχνίδι, να βρουν τρόπους να αποκλείσουν τον αντίπαλο, να συμφωνήσουν με λιγότερα χρήματα έναν... παικταρά, να βρουν χορηγούς και άλλα τέτοια... πεζά και δεν πιέζουν με κάθε τρόπο τη Λίγκα να υπάρχουν γιατροί σε κάθε παιχνίδι. Επιεικώς απαράδεκτο και άκρως επικίνδυνο. Και φυσικά τέτοια παραδείγματα συνήθως λειτουργούν σαν «καμπανάκι». Αν το ακούσεις και κάνεις αυτό που πρέπει θα γλιτώσεις μπελάδες, αλλά αν δεν το ακούσεις ή το ακούσεις και αδιαφορείς θα έρθει το... δράμα.

Το «καμπανάκι» με τον Ερικσεν πρέπει να το ακούσουν οι Ομοσπονδίες που γεμίζουν το καλεντάρι με αγώνες εθνικών ομάδων και συλλόγων και οι μεγαλομέτοχοι που πιέζουν τους ποδοσφαιριστές τους. Ομως το «καμπανάκι» με τον Φέλιξ και τον κάθε Φέλιξ σε Ερασιτεχνικό επίπεδο θα πρέπει να το ακούσουν όλοι. Οι διοργανωτές των Λιγκών, οι ομάδες, οι ιδιοκτήτες και οι παίκτες. Και όταν οι Λίγκες αδιαφορούν, γιατί απλά δεν παίζουν αυτές αλλά αυτές μετρούν... έσοδα, τότε οι ομάδες και οι παίκτες πρέπει να απαιτήσουν το υπέρτατο αγαθό που είναι η υγεία. Χωρίς ομάδες και παίκτες οι Λίγκες δεν θα έχουν έσοδα και λόγο ύπαρξης. Συνεπώς οι ομάδες που συμμετέχουν σε Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα και οι ποδοσφαιριστές τους πρέπει να πιέσουν με κάθε τρόπο τις Λίγκες να έχουν ιατρική ομάδα σε κάθε γήπεδο, όπου και να είναι, όποιες ομάδες κι αν παίζουν. Η κατάκτηση πρωταθλήματος, Λιγκ Καπ, εθνικού πρωταθλήματος ή οποιαδήποτε άλλη διάκριση δεν έχει καμία σημασία μπροστά στην υγεία των αθλητών και των ανθρώπων γενικότερα. Και σε τελευταία ανάλυση ποιος ο λόγος να παίζεις π.χ. ποδόσφαιρο όταν η διοργανώτρια αρχή δεν σέβεται και δεν προστατεύει την υγεία των συμμετεχόντων;

Και επειδή πρέπει να είμαστε δίκαιοι, αυτές οι δύο περιπτώσεις απλά έτυχε να είναι χρονικά μαζί και έτυχε να είναι στο ποδόσφαιρο. Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα Ερασιτεχνικά πρωταθλήματα όλων των αγωνισμάτων σε όλο τον κόσμο. Και αυτό πρέπει να αλλάξει... χθες. Κανείς δεν θυμάται ότι το Πρωταθλητριών του 1985 ποια ομάδα το κατέκτησε. Αλλά όλοι θυμούνται το Χέιζελ του... 1985. Ο θάνατος πονάει τους πάντες και σβήνει κάθε διάκριση και επιτυχία. Πόσο μάλλον όταν ο θάνατος έρχεται επειδή κάποιοι δεν έβαλαν ως πρώτη και αποκλειστική προτεραιότητα την ασφάλεια των αθλητών και των ανθρώπων που είναι μέσα σε ένα γήπεδο (κλειστό ή ανοιχτό).

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η έγκαιρη επέμβαση του Κιάερ στην περίπτωση του Ερικσεν ανοίγει ένα ακόμα πολύ μεγάλο κεφάλαιο... Ζωής. Επιλέγουμε σχολεία γιατί μαθαίνουν τα παιδιά 2-3-4-5 ξένες γλώσσες, ή γιατί έχουν μεταδοτικότητα οι δάσκαλοι, ή έχουν ωραίο περιβάλλον, ή έχουν πράσινο και κήπους, ή γιατί έχουν πολύ καλή φήμη, ή γιατί πηγαίνουν τα παιδιά του... γείτονα ή αστέρα του... Χόλιγουντ. Και τα παιδιά μαθαίνουν ένα... κάρο ξένες γλώσσες, έχουν αποκτήσει ένα... δωμάτιο χαρτιά, γνωρίζουν μεγάλα κεφάλια της κοινωνίας ή της πολιτικής ή των επιχειρήσεων αλλά τίποτα στο πως να σώσουν τη ζωή τους ή τη ζωή του διπλανού τους, όπως έκανε ο Κιάερ.

Αλήθεια πόσο δύσκολο είναι από τις μικρές τάξεις των σχολείων, τα παιδιά να έχουν μάθημα με βασικές αρχές ιατρικής; Αλήθεια πόσοι από μας ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε όταν κάποιος... στραβοκατάπιε, ή λιποθύμησε, ή γύρισε το πόδι του, ή... κατέρρευσε; Κανείς; Ελάχιστοι;

Η άγνοια σκοτώνει και η μάθηση δεν κοστίζει πολύ αλλά σώζει ζωές... Και μέσα από τον Κιάερ και τον Ερικσεν το είδαμε στα μάτια μας...