GR US

Σαν τον Δρομέα

Εθνικός Κήρυξ Archive

Οταν νοιώσεις πως κοντεύεις πια να  φτάσεις

στο τέλος αυτής της διαδρομής

όταν μετρημένες είναι οι μέρες που σε αφήνουν

δίχως πόνο, τη νέα αυγούλα να χαρείς,

πουθενά μην ψάχνεις ένα στήριγμα να βρεις.

Ο δρομέας πάντα μόνος βγαίνει στο τέλος νικητής.

Είχες κάποτε πιστέψει πως να στηριχθείς μπορείς

σε κάποιο φίλο σου καλό, σε ένα σύντροφο πιστό,

σε ένα παιδί σου αγαπητό.

Τώρα φίλος δεν υπάρχει κι ο σύντροφος εκάμφθη

από της ζήσης το φορτίο που του μάτωσε τη ράχη.

Το παιδί σου, σαν πουλάκι, όπως το όρισε η μοίρα,

πέταξε από τη φωλιά. Η ζωή μπροστά κοιτά.

Γύρνα πίσω για να δεις, ο καθείς το εγώ του σέρνει,

Σαν σαλιγκάρι γλιστερό, το πάει και το γυροφέρει

Χρόνο ελεύθερο, ούτε χέρι έχει να σου απλώσει

τη στιγμή που πέφτεις να σε πιάσει, να σε σώσει.

Μέσα σου ψάξε βαθιά, καταχωνιασμένες σίγουρα

θα δεις κάποιες θύμισες καλές,

γερό κομμάτι από το νήμα της ζωής. Αδραξέ το δυνατά.

Τον δρόμο που στο άγνωστο το τέρμα, όλους οδηγεί,

μέσα στον δαίδαλο με αυτό θα βρεις.

Της πορείας άξιος δρομέας θα αποδειχθείς.