GR US

Στο τρενάκι του …τρόμου!

Εθνικός Κήρυξ

Ιστορίες της Νέας Υόρκης. Φωτογραφία: "Ε.Κ"/Ματίνα Δεμελή

Δειλά δειλά αρχίσαμε να μπαίνουμε στα τρένα.. Τα οποία πλέον είναι τόσο καθαρά που είναι αγνώριστα. Έπρεπε να έρθει ένας ιός για να αποκτήσουμε τα αυτονόητα.

Είναι 8.30 το πρωί. Στο βαγόνι μου έχουμε απλωθεί καμιά δεκαριά άτομα. Ο κόσμος αποφεύγει να κάθεται δίπλα δίπλα και κρατάει αποστάσεις. Ξαφνικά ακούγεται ένα φτέρνισμα. Και όλοι γυρνούν το βλέμμα τους στον επιβάτη που κάθεται αμέριμνος χωρίς μάσκα. Απτόητος τους κοιτάζει και αυτός με ένα βλέμμα του τύπου: «Τι κοιτάτε; Τι έκανα»;

Μια γυναίκα σηκώνεται έντρομη και πάει στην άλλη πλευρά του βαγονιού. Δεν περνάνε τρία λεπτά και ο επιβάτης μας, φτερνίζεται και πάλι. Ο κόσμος δυσφορεί, σχολιάζει σιγά, όμως κανείς δεν του λέει κάτι.

Στην επόμενη στάση κατεβαίνω. Μαζί μου και η έντρομη κυρία η οποία τρέχει να μπει στο διπλανό βαγόνι.

Και που να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι.. και τα τρένα να γεμίσουν..