GR US

Ανάλυση: Προφητισμός, γεροντισμός, μελλοντισμός σε μέρες κορωνοϊού

Ευρωκίνηση

Από την άφιξη του πλοίου "Αξιον Εστίν" σε ταρσανά Μονής του Αγίου Ορους. EUROKINISSI/ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΟΥΓΙΩΤΗΣ.

Με τη λοιμική του κορωνοϊού δεν περνά μέρα που να μην ακουστεί και μια καινούργια προφητεία, κάποιου μακαρίτη ή εν ζωή Γέροντα -ακόμα και τον μακαρίτη τον Καντιώτη της Φλώρινας θυμήθηκαν- για τα συμβαίνοντα με τον κορωνοϊό ότι δήθεν τον είχαν προβλέψει και προφητέψει.

Παράλληλα, οι αναφορές στο Βιβλίο της Αποκαλύψεως και οι αριθμοί 666 ή 33 παίρνουν και δίνουν ενώ φτάνουν μέχρι του σημείου να κάνουν λόγο για τη «συντέλεια» του κόσμου, κρίνοντας από τα μηνύματα που λαμβάνω από τον ομογενειακό μας χώρο και όχι μόνο.

Κι όλοι αυτοί οι προφητισμοί και οι μελλοντισμοί κάποιων επιτήδειων τσαρλατάνων ή ανίδεων ημιμαθών έχουν λάβει τη μορφή μιας ανοήμονος «πειστικής» λαγνείας τόσο σε τοπικό επίπεδο στην Ελλάδα, όσο και σε παγκόσμιο.

Είχα γράψει και στο παρελθόν γι αυτό το σύγχρονο φαινόμενο του ιδεοληπτικού Θρησκευτισμού, το οποίο φαίνεται πως έχει γίνει της μόδας στις μέρες μας, και το οποίο θα το περιέκλεια μέσα σε τρεις λέξεις, τις εξής: προφητισμός, γεροντισμός, μελλοντισμός.

Υπάρχει για μια ολόκληρη βιομηχανία «προφητειών» οι οποίες προέρχονται από λεχθέντα μοναχών που εκδήμησαν στο απώτερο ή και στο πρόσφατο παρελθόν ή κι ακόμα από ζώντες στο Αγιο Ορος και αλλού, επισημαίνοντας συμβάντα ή προτυπώνοντας κατά τρόπο «προφητικό» πράγματα που πρόκειται να συμβούν.

Ο περίεργος αυτός προφητισμός και μελλοντισμός που αρχίζει από λιμό επερχόμενο και φτάνει μέχρι την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από «το ευλογημένο Γένος των Ελλήνων», βασανίζει ανθρώπους, δημιουργεί ενοχικά συναισθήματα, και παρέχει φρούδες ελπίδες σε ολόκληρες οικογένειες. Εχω την αίσθηση πως η απειλή της πανδημίας του κορωνοϊού ήταν φυσικό να μεταβάλλει άρδην τον ψυχισμό των ανθρώπων αφού πλέον τίθεται θέμα επιβίωσης, ενώ το άγνωστο του αύριο προκαλεί κατάθλιψη αφού εδώ πλέον είναι τόσο εναργής ο νόμος των πιθανοτήτων.

Κι έτσι οι άνθρωποι αναζητούν μια αχτίδα ελπίδας για να κρατηθούν ή μία «υπερκόσμια» ερμηνεία των όσων συμβαίνουν για να στομώσουν τους φόβους τους. Συνεπώς οι προφητείες διαφόρων γερόντων και μοναχών βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στις καρδιές πολλών ανθρώπων οι οποίοι αναζητούν από κάπου να κρατηθούν. Φτάνουν μάλιστα σε ακραίες εκδηλώσεις ενός υπερβολικού θρησκευτισμού ενίοτε και γραφικού, απολυτοποιώντας τη «μελλοντολογία» των γερόντων η οποία τίθεται υπεράνω «πάσης αντιλογίας» κι αν ακόμα ξεπερνά τα όρια της απλοϊκότητας.

Κι έτσι δημιουργείται μία ολόκληρη βιομηχανία μελλοντολογίας, προφητολογίας, ακόμα και θαυματοποιίας. Ευτυχώς που τα μέτρα και οι απαγορεύσεις έχουν σταματήσει τον σχηματισμό μακρόσυρτων σειρών πάνω από τους τάφους γερόντων ή στα βιβλιοπωλεία που πουλούν προφητικές προβλέψεις, συμβουλές και κάθε είδους προειδοποιήσεις. Μερικοί μάλιστα ακουμπούσαν και τα αυτιά τους πάνω στους τάφους γερόντων μήπως και ακούσουν τους κτύπους από μέσα. Τι να πει κανείς;

Ναι μεν το προφητικό και το προορατικό χάρισμα είναι μέρος της διδασκαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ωστόσο και αυτό οφείλει να το χαρακτηρίζει η διάκριση και η ευθυκρισία, για να μην δημιουργείται παραφθορά της Πίστης, αλλά και δημιουργία ψυχωτικών καταστάσεων που βασανίζουν τους ανθρώπους.

Υπάρχει η τάση σήμερα δημιουργίας ενός είδους αρρωστημένου «γκουρισμού» εξ’ ονόματος της πνευματικότητας και του γεροντισμού. Διερωτώμαι πολλές φορές και αναζητώ τη σημαντική του όρου «πνευματικότητα» με την έννοια που τη λανσάρουν σήμερα οι διάφοροι γέροντες, οι οποίοι φαίνεται να τείνουν να υποκαταστήσουν ακόμα και τον ίδιο τον Χριστό και την Εκκλησία.

Καταργώντας ουσιαστικά την ελεύθερη «πνοή» του Αγίου Πνεύματος, το οποίο είναι διηνεκώς παρόν μέσα στην Εκκλησία και την οδηγεί ατέλεστα «εις πάσαν την αλήθειαν». Φτάσαμε στο σημείο της ολικής προσωπολατρείας ανθρώπων ολιγογράμματων μόνο και μόνο επειδή φορούν ράσα, έχουν μακριά γένια και μαλλιά. Είναι η πνευματικότητα της τρίχας.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή διότι καραδοκεί ο κίνδυνος να υποπέσει κάποιος σε κάποια μορφή αυτάρεσκης μελλοντολογικής ανοησίας, όπως συμβαίνει με κάποια απλοϊκά βίντεο που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο με πολλούς και διαφόρους «προφήτες» και εσχατολόγους, οι οποίοι πότε μιλούν για τη δεύτερη έλευση του Χριστού και μάλιστα κατά τρόπο εκφοβιστικό, πότε για τον μαρμαρωμένο βασιλιά που θα αναστηθεί και πότε για το πάρσιμο της Πόλης. Το δε εντυπωσιακό είναι ότι αποφαίνονται κατά τρόπο απόλυτα παντογνωστικό και αλάθητο.

Ας αφήσουμε πια τη σχέση εξάρτησης που συνάπτεται ανάμεσα στον γέροντα-γκουρού και στον πιστό και την ολοσχερή στέρηση της ελευθερίας του πιστού, αφού για όλα μα όλα τα θέματα του βίου ακόμα και τα πιο προσωπικά αποφασίζει ο γέροντας, χωρίς την ευχή του οποίου δεν γίνεται τίποτε.

Ο πιστός δεν πρέπει να σκέπτεται πια, να μην έχει δική γνώμη, αλλά απλά να είναι ένα αγόμενο και συρόμενο άβουλο ον, το οποίο υπακούει τυφλά στις υποδείξεις και τις προφητείες του γέροντα.

Μιλούμε δηλαδή για καταστάσεις ιλαροτραγωδίας οι οποίες υποβαθμίζουν την Ορθόδοξη Πίστη σε μία βασανιστική ιδεοληψία ανήμπορη να μιλήσει και να επαγγελθεί την αλήθεια και τη ζωή του Χριστού της Εκκλησίας, ο Οποίος έρχεται ως «μανικός εραστής της», ως Νυμφίος εν τω μέσω της νυκτός επειδή αγάπησε πολύ «πάντες» όπως είναι.