GR US

Μην το αλλάξετε...

Εθνικός Κήρυξ Archive

Το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ (ΑΡ).

Οι πρόσφατοι επαναληπτικοί προημιτελικοί του Τσάμπιονς Λιγκ μεταξύ Μάντσεστερ Σίτι - Τότεναμ και Γιουβέντους - Αγιαξ με την συναρπαστική τους εξέλιξη και την πρόκριση των αουτσάιντερ, ήρθαν να δείξουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο ότι η πρόθεση της ΟΥΕΦΑ να μετατρέψει κατόπιν των ασφυκτικών πιέσεων που της ασκούν πρωτοκλασάτοι Ευρωπαϊκοί σύλλογοι, την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της «Γηραιάς» Ηπείρου σ’ ένα κλειστό πρωτάθλημα στα πρότυπα της μπασκετικής Ευρωλίγκας, θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες για ότι πιο όμορφο απολαμβάνουν τις τελευταίες δεκαετίες οι φίλαθλοι.

Το είχαμε γράψει πρόσφατα και το ξαναγράφουμε. Το Τσάμπιονς Λιγκ με την σημερινή του μορφή είναι ένα εξαιρετικό «προϊόν» που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον των φίλων του ποδοσφαίρου σε όλο τον πλανήτη και χαρίζει μεγάλες συγκινήσεις σαν αυτές που ζήσαμε στα δυο ματς που προαναφέραμε. Αν περάσουν τα σχέδια των «ισχυρών» που θέλουν ακόμη μεγαλύτερα κέρδη από την πίτα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και των διαφημίσεων, ποδοπατώντας και συνθλίβοντας στο όνομα της δικής τους δημοφιλίας κάθε όνειρο και φιλοδοξία των μικρών για μια πρόσκαιρη έστω διάκριση που γι’ αυτούς θα αποτελεί παράσημο στην ιστορία τους, ομάδες όπως ο Αγιαξ και πιθανότατα και η Τότεναμ δεν θα έχουν θέση στο Σούπερ Τσάμπιονς Λιγκ που πιέζεται να καθιερώσει σύντομα η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία.

Ο κάθε Αγιαξ και η κάθε Τότεναμ θα μένουν στην... απ’ έξω ή θα τους δίνεται βάση κάποιων συγκεκριμένων κριτηρίων η δυνατότητα να συμμετέχουν μια στο τόσο στην ποδοσφαιρική «Ευρωλίγκα». Ο φίλαθλος κόσμος σίγουρα θέλει να βλέπει μάχες μεταξύ των «θηρίων», όμως θα βαρεθεί εν τέλει αν βλέπει κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Θέλει να βλέπει και το καινούργιο, το απρόβλεπτο. Θέλει να βλέπει τον μικρό ή τον θεωρητικά αδύναμο να κοντράρει στα ίσια τον ισχυρό και ενδεχομένως να τον κερδίζει, σε παιχνίδια που θα ανεβάζουν την αδρεναλίνη και θα ομορφαίνουν τα ποδοσφαιρικά μας βράδια. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ, όπου τα στάνταρ είναι συγκεκριμένα, όπου οι χώρες στις οποίες «ανθεί» περιορισμένες και όπου ο καλύτερος θα επικρατήσει εννέα στις δέκα φορές. Το ποδόσφαιρο έχει άλλους κανόνες, άλλη φιλοσοφία και άλλη δυναμική και μπορεί να αναδεικνύει διαρκώς νέους ήρωες και νέους πρωταγωνιστές και κυρίως ομάδες που μπορούν να δίνουν κάθε χρονιά την δική τους παράσταση.

Η ΟΥΕΦΑ θα κάνει ένα ιστορικό λάθος αν... καταστρέψει το Τσάμπιονς Λιγκ με την σημερινή του μορφή. Αντίθετα μπορεί να το κάνει ακόμη πιο θελκτικό και απρόβλεπτο αν αποφασίσει από την επόμενη κιόλας σεζόν να καταργήσει τον αναχρονιστικό κανονισμό του εκτός έδρας γκολ. Ο κανονισμός αυτός καθιερώθηκε πριν από 50 χρόνια όταν το ποδόσφαιρο δεν είχε καμία σχέση με το σημερινό. Τότε η ΟΥΕΦΑ είχε θελήσει να δώσει κίνητρο στις ομάδες που αγωνίζονταν εκτός έδρας ώστε να παίζουν πιο επιθετικά και να μην κλείνονται στην άμυνά τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα καλό αποτέλεσμα ενόψει της ρεβάνς στο γήπεδό τους. Με το πέρασμα των χρόνων όλα αυτά έχουν αλλάξει. Καμία ομάδα δεν ταλαιπωρείται μία ή και δυο μέρες για να φτάσει στον προορισμό της ή έχει ελλιπή γνώση της δυναμικότητας του αντιπάλου της, ώστε να «ταμπουρωθεί» στα καρέ της. Είτε στο γήπεδό τους είτε μακριά από αυτό όλες οι ομάδες παίζουν πλέον λίγο πολύ το ίδιο, οπότε το εκτός έδρας γκολ όσο παραμένει ως κανονισμός, προκαλεί αδικίες και αφαιρεί κι αυτό που την πλευρά του αρκετή δόση από την γοητεία και το σασπένς που μόνο ο βασιλιάς των σπορ, το ποδόσφαιρο μπορεί να προσφέρει απλόχερα.