GR US

Σημείο μηδέν στο ποδόσφαιρο

Εθνικός Κήρυξ Archive

Η Σούπερ Λιγκ 2 δεν ήταν να ξεκινήσει, τελικά ξεκίνησε για να σταματήσει και την Πέμπτη θα συνεδρίαζε η Λίγκα για νέα παράταση της αναστολής, επειδή δεν υπάρχει χορηγός, δηλαδή οι ομάδες δεν έχουν έσοδα.

Η Φούτμπολ Λιγκ απλά υπάρχει για να κρατιούνται οι ομάδες σε αγωνιστική κίνηση, ενώ οι πιο κάτω κατηγορίες είναι στα... αζήτητα.

Οσο για την... βιτρίνα; Τη Σούπερ Λιγκ; Η χειρότερη όλων των εποχών. Παίκτες αμφιβόλου αξίας, προπονητές που έρχονται και φεύγουν, θέαμα απαίσιο, ομάδες προβληματικές στα οικονομικά τους, γήπεδα χωράφια, παράγοντες που κοιτούν το συμφέρον και την προβολή τους, διοργανώτρια αρχή ανύπαρκτη, όπως άλλωστε και η ΕΠΟ. Και μέσα σε όλα αυτά ήρθε και το VAR. Ενα... κουτί που είναι το τελευταίο της σειράς, κάτι σαν το πρώτο κινητό τηλέφωνο που ήταν το Μοτορόλα 1973 και ζύγιζε 2 κιλά, όταν οι άλλοι έχουν του 2020! Ενα VAR που είναι το πιο φθηνό, δεν έχει τίποτα επάνω του και το μόνο που κάνει -και γι αυτό το έφεραν- είναι να λυτρώνει τους διαιτητές και να σπάει τα νεύρα των ποδοσφαιριστών. Και βέβαια η αμφισβήτηση είναι τεράστια και ουαί και αλίμονο όταν θα έρθουν τα ντέρμπι του ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό. Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω... Για να μην πω για τους νόμους που αλλάζουν προς διευκόλυνση των «παράνομων» ομάδων, ούτε να πω για τις άδειες εξέδρες στα γήπεδα.

Την ώρα που το ντέρμπι Ιντερ - Γιουβέντους στην Ιταλία έσπασε ρεκόρ εσόδων με... 6.620.976 ευρώ! Το ποδόσφαιρό μας έχει περάσει κάτω από τον... πάτο του βαρελιού. Δεν αξίζει απολύτως τίποτα. Δεν έχει δομές, δεν έχει βάσεις αλλά ούτε και βιτρίνα. Με αποτέλεσμα «ασορτί» με την χάλια κατάσταση να είναι και η Εθνική. Ο Παπασταθόπουλος βγήκε και είπε μερικά πράγματα όταν κρυβόντουσαν όλοι και ήρθε ένας προπονητής και τον «ξήλωσε» μαζί με όλους τους παλιούς. Οταν επί σειρά ετών οι προπονητές της Εθνικής στηρίζονταν στους «παλιούς», αυτή η Εθνική δεν θα έχει ούτε έναν εν μία νυχτί. Το που θα βγάλει κανείς δεν ξέρει. Οπως κανείς δεν ξέρει που θα βγάλει η κατρακύλα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και όλο αυτά γιατί δεν υπάρχουν βάσεις. Δεν έχουμε ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Δεν έχουμε ταλέντα. Δεν έχουμε παιδιά που ασχολούνται. Κι αυτό γιατί θέλουμε το αποτέλεσμα. Παράδειγμα οι Ακαδημίες του Ολυμπιακού. Εδιωξαν τον Πορτογάλο Πέρες γιατί δεν έφερνε αποτελέσματα. Κι εκεί τα σκορ μετράνε, όχι η δουλειά. «Εχασες κ. Πέρες από τους Νέους του Παναθηναϊκού; Οξω!!!»... Η μόνη, ίσως, ομάδα που κοιτάει σωστά τη δουλειά της είναι η Ξάνθη. Δεν χρωστάει, έχει ωραίο γήπεδο, δικές της εγκαταστάσεις, βγάζει παίκτες από την (πολύ νευραλγική για Ελλάδα) περιοχή της Θράκης, οι παράγοντές της δεν ακούγονται, ήσυχη ομάδα που κοιτάει τη... δουλειά της και παίζει ωραίο ποδόσφαιρο. Ολες οι άλλες είναι από το κακό στο χειρότερο σε ό,τι αφορά το σύνολο του ποδοσφαίρου της Ελλάδας. Ξένοι παίκτες από τον... κουβά, ξένοι προπονητές, κανένα πλάνο, καμία προοπτική, μόνο «συνεργασίες» και μόνο άμεσο κέρδος με κάθε τρόπο.

Και αυτό που με δυσαρεστεί ακόμα περισσότερο είναι ότι γίνονται κινήσεις για να «βολεύονται» και να «βοηθιούνται» οι ομάδες και όχι να έχουν μία «Δαμόκλειο σπάθη» πάνω από το κεφάλι τους για να γίνουν καλύτερες. Το ελληνικό ποδόσφαιρο μου δείχνει σαν ένα αυτοκίνητο που ο ιδιοκτήτης του το έχει «φτιάξει» με κινητήρα χιλιάδων κυβικών μόνο και μόνο για να φαίνεται ότι τρέχει πολύ. Ομως δεν έχει κρατήματα, δεν έχει φρένα, δεν έχει σιγουριά και δεν έχει ασφάλεια. Το αποτέλεσμα;