GR US

Λάμπρος Φιλίππου: Ο «Χωριάτης» στην πρωτεύουσα του Κόσμου

Εθνικός Κήρυξ

Φωτογραφία: Βασίλης Σπύρου

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Ο «Χωριάτης» θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη στη μουσική σκηνή του DROM στις 4 Ιανουαρίου του 2020 σε μία συναρπαστική συμπαραγωγή των Globe Entertainment & Kiklos Festival NYC.

Συνήθως οι δημοσιογράφοι την πληροφορία για τον τόπο και τον χρόνο μιας παράστασης την βάζουμε πάντα στο τέλος όταν παίρνουμε μια συνέντευξη. Στην περίπτωση του Λάμπρου Φιλίππου, του «Χωριάτη» ή «Peasant», τα πράγματα αντιστρέφονται. Είναι αυτή η ιδιαίτερη και μοναδική περίπτωση καλλιτέχνη, που θέλεις να φωνάξεις... «μην τον χάσετε» και βιάζεσαι να... σπρώξεις το κοινό να πάει να τον δει, γιατί οι αυθεντικές παρουσίες σπανίζουν.

Ο Λάμπρος Φιλίππου διαθέτει μοναδικά χαρίσματα, δυσεύρετα, σαν τα θαμμένα μνημεία που κρύβουν ακόμα μυστικά. Μια σπάνια φωνή κόντρα τενόρου, που σε κλειδώνει μέσα σε ένα τρένο εξπρές και σε πάει σε τόπους που γέννησαν μουσικές ποτισμένες με το μελάνι της Ιστορίας. Μια παρουσία δεμένη με μια ανελέητη ελευθερία λόγου, κίνησης, σκέψης και θεατρικότητας, που σε καθηλώνει. Το παιδί από τα βουνά της Καρδίτσας, φέρνει τον «Χωριάτη» ξεγυμνωμένο από φτιασίδια, να πει την ιστορία του, για τις ρίζες του Κόσμου. Παρών και απρόσιτος, θα σας βγάλει από την αφάνεια με μια απρόσμενη ζωώδη δύναμη, που μετατρέπεται σε αγγελικό φτερούγισμα, καθώς περνάει και ταλαντεύεται μέσα από τις πολύτιμες φωνητικές χορδές του.

«Εθνικός Κήρυκας»: Πείτε μας για την παράσταση «Peasant» που φέρατε στην Νέα Υόρκη.

Λάμπρος Φιλίππου: Ο «Χωριάτης» έρχεται για να πει ιστορίες παλιές με καινούργιο τρόπο. Οπερετικά φωνητικά από το Μπαρόκ και την Αναγέννηση, φυλετικά ρυθμικά μοτίβα, τραγούδια των Ρομά, ελληνικά παραδοσιακά ποιήματα και σμυρναίικοι αμανέδες, βυζαντινοί ύμνοι και γκόσπελ συναντιούνται με το avant garde, τη ραπ, την λαϊκή ποίηση και το πανκ στοιχείο και συντελούν μία πρωτόγνωρη οπτικοακουστική εμπειρία, στην οποία συμβάλλουν οι εξαιρετικοί μουσικοί Ismail Lumanovski (κλαρίνο), Max Kutner (κιθάρα), Santiago Leibson (πιάνο), Lisa Hoppe (μπάσο) και Keita Ogawa (κρουστά).

«Ε.Κ.»: Πότε μπήκε η τέχνη στη ζωή σας;

Λάμπρος Φιλίππου: Ηρθε πολύ αργά στα 19 μου χρόνια, όταν υπηρετούσα στον Στρατό. Κάνανε οντισιόν στους φαντάρους για την χριστουγεννιάτικη χορωδία και το είπα σε ένα φίλο, ο οποίος ήταν τραγουδιστής. Αυτός μου είπε «πάμε μαζί να γλυτώσουμε καμιά υπηρεσία». «Ρε Παπαδόπουλε», του απαντώ, «εσύ τραγουδάς και είσαι τραγουδιστής, εγώ τι θα κάνω;». Και μου απαντάει με την καλύτερη ατάκα που έχω ακούσει, «Ελα ρε και συ θα τραγουδάς, εύκολο είναι».

The National Herald

Ο Λάμπρος Φιλίππου ανεβάζει το Σάββατο 4 Ιανουαρίου, στην σκηνή του Drom, την μουσική παράσταση "The Peasant". Φωτογραφία: Jim Alexandrou

«Ε.Κ.»: Πώς έγινε η μετάβαση από το τραγούδι στο θέατρο;

Λάμπρος Φιλίππου: . Ξεκίνησα τη Δραματική Σχολή, γιατί ήθελα να γίνω ηθοποιός. Δεν τελείωσα τη Σχολή - με διώξανε - γιατί δεν με χώραγε ο τόπος, που λένε και στο χωριό μου. Ημουν ατίθασος χωρίς να ξέρω ακόμα τι μου φταίει. Κατάλαβα τι μου έφταιγε, όταν άρχισα να διδάσκω ο ίδιος. Δε συμφωνούσα με τίποτα σχεδόν από όσα μας μάθαιναν στη σχολή. Όταν έφυγα από εκεί, μπήκαν στη ζωή μου δυο άνθρωποι που την καθόρισαν, η Τζένη Δριβάλα, η διεθνώς αναγνωρισμένη σοπράνο, η οποία με σύστησε στον Μιχαήλ Μαρμαρινό, με τον οποίο συνεργάστηκα στη συνέχεια για πέντε χρόνια σε παραστάσεις εντός και εκτός Ελλάδος. Στην Τζένη Δριβάλα οφείλω πάρα πολλά. Ανακάλυψε, ότι είχα το σπάνιο, όπως μου είπε, χάρισμα του κόντρα τενόρου και έκανε τα πάντα να με βοηθήσει να κάνω καριέρα, κάνοντάς μου μαθήματα φωνητικής και εκπαίδευση στην όπερα Θυμάμαι με συγκίνηση ότι μου έδινε CD με Baroque μουσική και προσκλήσεις για Μέγαρο της Μουσικής, για να πηγαίνω να βλέπω όπερα, ειδικά όταν συμμετείχε κάποιος κόντρα τενόρος. Ερχόταν και η ίδια μαζί μερικές φορές και μου έλεγε, όταν εμφανιζόταν ο κόντρα τενόρος: "Να, αυτό είσαι!".

«Ε.Κ.»: Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον Μιχάλη Μαρμαρινό;

Λάμπρος Φιλίππου: Η κυρία Τζένη μού είπε να πάω να κάνω σπουδές στην Αγγλία. Δεν μπορούσα για οικονομικούς λόγους, αλλά δεν είχα και τρέλα με την όπερα, δεν ήξερα καν τι είναι. Της είπα, ότι θέλω να δουλέψω στο θέατρο και με έστειλε στον Μαρμαρινό με μια κασσέτα στο χέρι, στην οποία είχαμε ηχογραφήσει μερικά κομμάτια. Πήγα και του είπα «Γεια σας. Είμαι από την Καρδίτσα». «Γιατί μου το λες αυτό;» μου λέει. «Να σας πω την αλήθεια, δεν έχω και τίποτα άλλο να σας πω… δεν έχω βιογραφικό. Αυτό νόμιζα ότι πρέπει να σας πω, ότι είμαι από την Καρδίτσα». Ημουν 24 χρόνων και δεν είχα ιδέα τι γινόταν γύρω μου. Ημουν πρόβατο, ούτε καν τσομπάνης. Μου άρεσε πολύ τότε το "θέατρο του Μαρμαρινού". Εκεί ένιωσα μέσα μου να ανοίγεται ένας άλλος κόσμος.

«Ε.Κ.»: Είστε πολυσύνθετος καλλιτέχνης. Πώς το εκφράσατε αυτό;

Λάμπρος Φιλίππου: Παράλληλα με το θέατρο δημιούργησα την πρώτη μου μπάντα, τους «Yianneis». Παίξαμε διασκευές ακραία διαφορετικές από όλα τα είδη μουσικής που μπορείς να φανταστείς. Εφτιαξα ένα πρόγραμμα απρόσμενο, από Μάικλ Τζάκσον, μέχρι σκληρό βαλκανικό και Χατζιδάκι. Μετά ήρθε ένα άλλο σχήμα το «World Dog», αλλά έκλεισε γρήγορα ο κύκλος του. Στη συνέχεια σκηνοθέτησα μια παράσταση στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» του Δ. Σολωμού. Έπαιξα σε σειρές, όπως η «Δέκατη Εντολή» και η «Άμυνα Ζώνης» στην τηλεόραση, καθώς και σε διάφορες ταινίες. Μετά αποφάσισα πως ήρθε η στιγμή να δω και να ζήσω περισσότερα και ταξίδεψα για το Λος Αντζελες.

«Ε.Κ.»: Τι αποκομίσατε από το Λος Αντζελες;

Λάμπρος Φιλίππου: Στο Λος Αντζελες πήγα το 2013 για ένα test drive. Δε θα έλεγα πως μου ταίριαξε το L.A. και το ήξερα σχεδόν από την αρχή. Ομως η πόλη λειτούργησε εξαιρετικά θεραπευτικά. Αρχισα να ξαναγεννιέμαι, να ανακαλύπτω πράγματα για μένα, να διδάσκω και να δουλεύω όπου βρω για να επιβιώσω. Δημιούργησα ένα πρόγραμμα εκπαιδευτικό για καλλιτέχνες (LFacting.com) και έκανα workshops σε στούντιο.

«Ε.Κ.»: Τι σας δίνει η Νέα Υόρκη;

Λάμπρος Φιλίππου: Στην πόλη αυτή νοιώθω πως μπορώ να αποτυγχάνω δέκα φορές και να ξανασηκώνομαι δώδεκα. Μου δίνει την πιο δημιουργική και παραγωγική μου εκδοχή. Επιβεβαιώνεται η οντότητά μου, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι για μέρες, εβδομάδες και χρόνια δεν θα παράγει, θα θρηνεί, θα αποτυγχάνει. Σ’ αυτή την πόλη ακόμα και η αποτυχία είναι ένα κάλεσμα για συνεχή αναγέννηση.

Για κρατήσεις: th3paesant@gmail.com - 917.533.0383 Κώστας Καντζόγλου παραγωγός - Νίκος Πατεράκης παραγωγός.