GR US

Μάχη Πολυμεροπούλου, ζωγράφος και ευεργέτης των τεχνών

Cameras

Η Μα?χη και ο ο συ?ζυγο?ς Μιχα?λης Πολυμερο?πουλος με τα παιδια? τους στον γα?μο του γιου τους Χρη?στου φε?τος το καλοκαι?ρι (ευγενική παραχώρηση της ιδίας).

Η Μάχη Δημητρίου-Πολυμεροπούλου χαϊδεύει τον καμβά με χρώματα από το γαλάζιο τ’ ουρανού και τ’ αχνοπράσινα πλατάνια του Πηλίου που πρωτοαντίκρισε, όταν ο μεγάλος έρωτας των γονιών της την ακούμπησε απαλά στο λιμάνι του Βόλου, στο μυχό του Παγασητικού Κόλπου. Λίγο αργότερα οι γονείς της έφυγαν για να ζήσουν στην Λάρισα και στα 17 της χρόνια μετανάστευσαν στην Αμερική.

Καλλιτεχνική φύση, με κυρίαρχο το συναίσθημα να συντονίζει την προσωπικότητά της, η Μάχη σπούδασε Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του George Mason στη Βιρτζίνια, πήρε μαθήματα υποκριτικής στο ΗΒ studio στο Μανχάταν για δυο χρόνια και μετά επέστρεψε πάλι στην Ουάσιγκτον, όπου συνάντησε τον Μιχάλη Πολυμερόπουλο, σύζυγό της σήμερα και διάσημο ερευνητή για την νόσο του Πάρκινσον.

Η οικογένεια που δημιούργησε, έγινε πενταμελής πολύ σύντομα και την απορρόφησε για κάποια χρόνια. Η επιθυμία της όμως να εξερευνήσει και να αναπτύξει την προσωπική οπτική της σύνδεση με τον εξωτερικό κόσμο, ήταν πάντα επιτακτική, όπως και η ανάγκη της να επικοινωνήσει τις πληροφορίες της ψυχής της αυθόρμητα, χωρίς φόρμες ή σχέδια.

Cameras

Eργα της Μα?χης Πολυμερο?πουλος στην Γκαλερι? Big White στη Μυ?κονο (ευγενική παραχώρηση της ιδίας).

«Αυτή είναι η αφηρημένη τέχνη, να μην σκέφτεσαι, να είσαι αφηρημένος. Γι’ αυτό βρήκα τον εαυτό μου μέσα σ’ αυτήν, γιατί ήμουν πάντα από παιδί αφηρημένη», απαντάει με χιούμορ στην πρώτη μου ερώτηση για την αφηρημένη τέχνη που υπηρετεί, και συνεχίζει με σοβαρότητα: «Αφήνω τα χέρια μου και τον ήχο να με καθοδηγούν. Οι ήχοι των φυλλωμάτων, του αέρα, των κυμάτων, οι θόρυβοι, ακόμα κι αυτοί που ενοχλούν, μπορεί να με οδηγήσουν σε ένα έργο. Δεν σκέφτομαι όταν ζωγραφίζω. Αφήνω το ίδιο το έργο να με πάει όπου θέλει.

Η αρχική πηγή ενός έργου μου, μπορεί να είναι ορατή ή αποκρυπτογραφήσιμη. Ενας καλλιτέχνης όταν θέλει να φτάσει στο επίπεδο του αφαιρετικού και του μίνιμαλ, μπορεί να αναπτύξει αυτή την κλίση του μετά από πολλά χρόνια που σχεδιάζει και ζωγραφίζει, πάντα με οδηγό την θεωρία και την ιστορία της τέχνης και γενικά πρέπει να καλύπτει τις προϋποθέσεις για να κάνει πρακτική στον αφηρημένο ρυθμό τέχνης».

Πριν 15 χρόνια αποφάσισε, πως έπρεπε να συνεχίσει τις σπουδές Ζωγραφικής και Γλυπτικής, που είχε δειλά-δειλά ξεκινήσει στο Πανεπιστήμιο, όταν σπούδαζε Λογοτεχνία, παίρνοντας μόνο λίγα μαθήματα Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Ιστορίας της Τέχνης. Πήγε πάλι στο Πανεπιστήμιο Maryland και πήρε το δίπλωμά της στις Καλές Τέχνες. Από το 1985 μέχρι σήμερα έχει κάνει 12 ατομικές εκθέσεις, 18 ομαδικές και συμμετέχει ως διακεκριμένο μέλος στα εξής ιδρύματα: Special Exhibition Circle of the National Gallery of Art, The President's Circle of the National Museum of Women in the Arts, Executive Board of the Washington Sculptors GroupκαιCollector's Council Hirshhorn Museum, Washington DC.

Cameras

Η Μα?χη και ο ο συ?ζυγο?ς Μιχα?λης Πολυμερο?πουλος με τα παιδια? τους στον γα?μο του γιου τους Χρη?στου φε?τος το καλοκαι?ρι (ευγενική παραχώρηση της ιδίας).

Κατηγοριοποιεί τον εαυτό της στους Rubenists, σε αυτούς που ακολουθούν την σχολή του ζωγράφου Peter Paul Rubens, που έδινε προτεραιότητα στο χρώμα και όχι στην ζωγραφική καθεαυτή. Τα έργα της είναι προσβάσιμα σε όλους τους ανθρώπους από κάθε υπόβαθρο, εφόσον επιτρέπουν στον εαυτό τους να βλέπει με ανοιχτό μυαλό. Η αναπαραστασιακή της πρόθεση διακρίνεται από μια καθαρότητα, μια άδολη ματιά, που αποτυπώνει με πινελιές και χρώμα πάνω στην υφή του χρησιμοποιημένου υλικού, την δική της αλήθεια: «Υπήρξα αφελής άνθρωπος. Δεν λέω ψέματα, ούτε στο έργο μου, ούτε στην καθημερινότητά μου. Προσπάθησα να κρατήσω ένα προφίλ, ώστε να μπορώ να μιλάω, χωρίς να κρύβω πράγματα. Μπορώ να μιλάω για τον εαυτό μου, γι’ αυτό που είμαι και για άλλους ανθρώπους που αγαπώ και εκτιμώ και επειδή δεν κοροϊδεύω τους άλλους, δεν μου αρέσει να με κοροϊδεύουν».

Οι εμπνεύσεις της έρχονται αθόρυβα μέσα από την πολύχρονη ενασχόλησή της με την Λογοτεχνία και την μελέτης της. Οι συγγραφείς με ευκολία μπαινοβγαίνουν στις λέξεις της, ενώ ο Πικάσο και ο Ελ Γκρέκο έχουν επηρεάσει το ίδιο, όπως και ο Παπαδιαμάντης, ο Καραγάτσης ή ο Ξενόπουλος την έμπνευσή της.

Cameras

Η ζωγρα?φος και ο γιος Χρη?στος Πολυμερο?πουλος την ημε?ρα του γα?μου του τον Ιου?νιο 2019 (ευγενική παραχώρηση της ιδίας).

«Οταν ζωγράφισα τον ‘Κόκκινο Βράχο’ σκεφτόμουν το βιβλίο του Ξενόπουλου. Εχω δημιουργήσει επίσης μια σειρά εμπνευσμένη από τον Ελ Γκρέκο και έχω κάνει τα γλυπτά από σύρμα. Μπορώ να φτιάχνω καλάθια συρμάτινα, χωρίς να χρησιμοποιώ τανάλιες, μόνο τραβώντας το σύρμα με το χέρι. Εχω δημιουργήσει επίσης μια σειρά από 300 κεριά που τοποθετήθηκαν σε έκθεση σαν εγκατάσταση.

Μια πολύ αγαπημένη μου δουλειά ήταν μια εγκατάσταση από μπουκάλια με χυμό μήλου με θέμα τη στέρηση σε εποχές δύσκολες. Το κρυπτογραφικό το έχω βαθειά μέσα μου ακόμα και για την προβολή της δουλειάς μου. Δεν μου αρέσει η επίδειξη αν και γνωρίζω ότι είναι κάτι που όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει να κάνουμε, γιατί αλλιώς, θα μένουμε μόνιμα στην αφάνεια».

Cameras

Η ζωγρα?φος με τον μικρο?τερο γιο της Βασι?λη Πολυμερο?πουλο στην Γκαλερι? Big White στη Μυ?κονο (ευγενική παραχώρηση της ιδίας).

«Η δουλειά του ζωγράφου είναι κουραστική», συνεχίζει η Μάχη, «απαιτεί πολλές θυσίες. Πρέπει να στέκεσαι ώρες ολόκληρες όρθιος και να δουλεύεις με υλικά που μπορεί να σου δημιουργήσουν προβλήματα. Δούλεψα με τσιμέντο για ένα διάστημα και έπαθα μόλυνση. Εκανα δυο μήνες να συνέλθω. Τα βάρη που σηκώνουμε επίσης δημιουργούν προβλήματα στη μέση ή στα γόνατα. Απολαμβάνω αυτό που κάνω, αλλά μου έχει αφήσει και πολλά κατάλοιπα σχετικά με την υγειά μου».

Την ρωτώ πόσο σημαντική υπήρξε η εκπαίδευσή της στα εικαστικά για την μετέπειτα εξέλιξή της. «Πάντα ήθελα να τα κάνω όλα κάτω από επίβλεψη ακαδημαϊκή, γιατί και στην τέχνη και στη λογοτεχνία πρέπει να βασιζόμαστε στις γραμμές της επίσημης εκπαίδευσης που παίρνουμε στο Πανεπιστήμιο. Η επίσημη εκπαίδευση του καλλιτέχνη είναι ευρεία, με θεωρία και επηρεάζει το ηθικό προφίλ του. Οπως οι μοναχοί τη Βυζαντινή Εποχή που ζούσαν ασκητικά και διαμόρφωναν τον χαρακτήρα τους. Η ψυχή πρέπει να είναι ήρεμη στη δημιουργία για ένα καλό αποτέλεσμα».

Εθνικός Κήρυξ Archive

Εργο της ζωγρα?φου Μάχης Πολυμερόπουλος εμπνευσμε?νο απο? το «Ταξι?δι στο Κα?μελοτ» της Tennessee Elaine (ευγενική παραχώρηση της ιδίας).

Οι ωραιότερες στιγμές στη ζωή της ήταν η γέννηση των παιδιών της, στιγμές ασύλληπτης χαράς και η χειρότερη ο θάνατος της μητέρας της Κατίνας Δημητρίου, η οποία ήταν πολύ καλή ζωγράφος στην Αμερική και είναι πολύ συγκινητικό για την Μάχη, το ότι έδωσε συνέντευξη στον «Εθνικό Κήρυκα», γιατί πριν 30 χρόνια η εφημερίδα είχε πάρει συνέντευξη και στην μητέρα της, της οποίας πολλά έργα εκτίθενται σε πινακοθήκες της Θεσσαλίας.

Μαζί με τον σύζυγό της Μιχάλη Πολυμερόπουλο, ο οποίος είναι λάτρης των τεχνών, συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στους πιο σημαντικούς ευεργέτες της Εθνικής Πινακοθήκης στην Ουάσιγκτον και έχουν επιπλέον υποστηρίξει από το 2014 τρεις πολύ σημαντικές εκθέσεις με έργα των Rembrandt, Johannes Vermeer, Rachel Whiteread, ενώ τον Οκτώβριο θα είναι χορηγοί της έκθεσης της διάσημης Αμερικανίδας Pat Steir, γνωστής για τα μοναδικά έργα της με τους καταρράκτες, η οποία θα εκτίθεται στο Smithonian’s Hirshhorn Museum and Sculpture Gardern στην Ουάσιγκτον από 24 Οκτωβρίου 2019 έως 7 Σεπτεμβρίου 2020.

Cameras

Εργο από τη συλλογή «Eyes of a Child» της Μάχης Πολυμερόπουλος (ευγενική παραχώρηση της ιδίας).

«Να έχουμε πίστη στον εαυτό μας και να κάνουμε προσπάθεια ενωμένοι να κρατήσουμε τη γλώσσα μας, που είναι το βασικό εργαλείο για να διατηρήσουμε τον πολιτισμό μας. Τα Ελληνικά εγώ τα έμαθα στις αυλές και τα στενά δρομάκια της Λάρισας, εκεί που οι γιαγιάδες μας έπλεκαν στο βελονάκι τις δαντέλες για την προίκα μας. Εκεί άκουγα λέξεις από τον Ομηρο και σκέψεις συνέχειας του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Αυτή την κληρονομιά την κουβαλάω μαζί με τις δαντέλες της γιαγιάς μου και την έχω μεταφέρει στα παιδιά μου».

Ο Μιχάλης και η Μάχη Πολυμεροπούλου έχουν τρία παιδιά επιστήμονες, τον Χρήστο, τον Βασίλη και την Κατερίνα και είναι εγκατεστημένοι στην Βαλτιμόρη.

Εργα της αυτό τον καιρό εκτίθενται στο ξενοδοχείο «Athens Plaza» και στην Μύκονο στην γκαλερί BigWhite.

https://www.mahydimitrioupolymeropoulos.com/painting/