GR US

Στο μικροσκόπιο διεθνολόγων η συμφωνία Τουρκίας - Λιβύης

Εθνικός Κήρυξ Archive

Χάρτης που δημοσιεύει ο τουρκικός Τύπος με τις περιοχές που περιλαμβάνει το Μνημόνιο Συναντίληψης Τουρκίας – Λιβύης. Εκπληκτικό είναι επίσης το γεγονός ότι αναγνωρίζουν ΑΟΖ και στο παράνομο και μη αναγνωρισμένο διεθνώς ψευδοκράτος των κατεχομένων.

ΛΕΥΚΩΣΙΑ. Τους λόγους για τους οποίους η Τουρκία προχώρησε στη σύναψη της συμφωνίας με τη Λιβύη, τους τρόπους αποτροπής των κινήσεων της Άγκυρας, αλλά και το ενδεχόμενο προσφυγής σε διεθνές δικαστήριο για την επίλυση των ζητημάτων στα ελληνοτουρκικά, αναλύουν στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Σωτήρης Ρούσσος και ο Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, Κωνσταντίνος Φίλης.

Σύμφωνα με τον κ. Ρούσσο, η απόφαση της Τουρκίας να προχωρήσει στη σύναψη της συμφωνίας με τη Λιβύη εντάσσεται σε μια σειρά κινήσεων της Αγκυρας που σκοπό έχουν να δηλώσουν ότι δεν προτίθεται να επιτρέψει ενεργειακούς σχεδιασμούς στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, χωρίς τη δική της παρουσία. «Θα δούμε κι άλλες παρόμοιες κινήσεις στο άμεσο μέλλον. Όλες δηλώνουν το ίδιο: “Ή θα είμαστε και εμείς στις δουλειές ή δουλειές δεν θα γίνουν”», σημειώνει ο κ. Ρούσσος, προσθέτοντας ότι τη συγκεκριμένη θέση έχουν εκφράσει στο πρόσφατο παρελθόν αρκετές φορές τόσο οι Τούρκοι διπλωμάτες όσο και η πολιτική ηγεσία της χώρας.

Από την πλευρά του, ο κ. Φίλης σημειώνει ότι η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης είναι μια απάντηση στο γεγονός ότι οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής προχωρούν σε συνέργειες και συμπράξεις στα ενεργειακά χωρίς τη συμμετοχή της, γεγονός που οφείλεται αποκλειστικά στον τρόπο με τον οποίο η ίδια έχει επιλέξει να κινείται. «Δεύτερος λόγος είναι διότι βλέπει ότι οι Τουρκοκύπριοι, τους οποίους δυστυχώς έχει εργαλειοποιήσει, δεν μπορούν να έχουν συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων χωρίς να έχει λυθεί το Κυπριακό. Τρίτον, γιατί εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι υπάρχει μια αδύναμη κυβέρνηση στη Λιβύη, η οποία ουσιαστικά είναι απολύτως εξαρτώμενη από την Άγκυρα. Τέλος, ενώ λέει ότι οι άλλες χώρες επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα εις βάρος της, στην πράξη η ίδια προσπαθεί να δημιουργήσει ντε φάκτο τετελεσμένα και μάλιστα νομικά έωλα εις βάρος των άλλων χωρών», σημειώνει ο κ. Φίλης.

Αναφορικά με τους τρόπους με τους οποίους η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος μπορούν να αντιμετωπίσουν τις κινήσεις της Τουρκίας, ο Σωτήρης Ρούσσος υπογραμμίζει ότι η μόνη αποτελεσματική κατεύθυνση στην παρούσα φάση θα ήταν μια ενδεχόμενη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης να προχωρήσει σε επιβολή κυρώσεων κατά της κυβέρνησης της Τρίπολης. «Αυτό θα δημιουργούσε τεράστιο πρόβλημα στην κυβέρνηση της Λιβύης και θα την έκανε να ξανασκεφτεί την απερισκεψία της. Αποφάσεις που δεν συνοδεύονται από κυρώσεις τέτοιου τύπου δεν δημιουργούν κάποια σοβαρή πίεση», εκτίμησε ο κ. Ρούσσος.

Ενα μείγμα διπλωματικών πρωτοβουλιών θωράκισης των συμμαχιών της Ελλάδας με ενέργειες που να καθιστούν σαφές ότι η Ελλάδα έχει υψηλή αποτρεπτική ισχύ, καθώς και με εντατικές κινήσεις στην κατεύθυνση της οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο, προτείνει ο Κωνσταντίνος Φίλης. «Δεν είναι εύκολο, αλλά σε μια τέτοια περίπτωση δημιουργείται μια νέα κατάσταση, καθώς θα έχουμε μια νόμιμη συμφωνία που θα επικαλύπτει μια παράνομη συμφωνία. Με βάση αυτό και έχοντας δημιουργήσει μια διεθνή διαφορά μπορούμε να αναζητήσουμε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να μας υποχρεώσει να προσφύγουμε σε ένα διεθνές δικαστήριο ή σε μία διεθνή επιδιαιτησία», σχολιάζει ο κ. Φίλης.

Τέλος, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο προσφυγής της Ελλάδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ο Σωτήρης Ρούσσος υποστηρίζει ότι αν η Ελλάδα προσφύγει μονομερώς δεν θα υπάρξει βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. «Η Τουρκία έχει συνηθίσει να μην ακολουθεί τις αποφάσεις που αφορούν το διεθνές δίκαιο και δεν ξέρω και κατά πόσον ένα Δικαστήριο θα μπει στη διαδικασία να θεωρήσει τον εαυτό του αρμόδιο να συζητήσει κάτι τέτοιο. Ακόμα όμως κι αν το κάνει, αν πάμε μονομερώς, δεν πρόκειται η Τουρκία να ακολουθήσει τις οποιεσδήποτε αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου και θα έλεγα ότι θα μπορούσαν τα πράγματα να περιπλακούν ακόμα περισσότερο». Αναφορικά με το ενδεχόμενο κοινής προσφυγής, ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου τονίζει ότι σε μια τέτοια περίπτωση «θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και να έχουμε πολύ «γερά στομάχια» γιατί ένα συνυποσχετικό δεν θα έχει μόνο θέσεις και αξιώσεις της μίας πλευράς. Θα έχει και θέσεις της Τουρκίας, οι οποίες θα είναι πέραν αυτού που αναμένουμε».