GR US

Πέθανε ο θρύλος του αμερικανικού ροκ εν ρολ Λιτλ Ρίτσαρντ (βίντεο)

Αssociated Press

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ το 1966. (AP Photo, File)

ΝΑΣΒΙΛ. ΤΕΝΕΣΙ. («ΑΡ»).Ο Λιτλ Ρίτσαρντ (Little Richard), ένας από τους κορυφαίους αρχιτέκτονες του rock ‘n’ roll, του οποίου ο διαπεραστικός ουρλιαχτός, το χτύπημα πιάνου και το πανύψηλο πομπαντούρ (σ.σ. χτένισμα με όγκο) άλλαξαν αμετάκλητα τη δημοφιλή μουσική και εισήγαγαν το μαύρο R&B στη λευκή Αμερική, πέθανε το Σάββατο μετά από μάχη που έδωσε με τον καρκίνο των οστών.

Γνωστός για τραγούδια όπως το «Tutti Frutti» και το «Long Tall Sally» και την ξέφρενη παρουσία του πάνω στη σκηνή, πέθανε σε ηλικία 87 ετών, όπως ανακοίνωσε ο γιος του Ντάνι Τζόουνς Πένιμαν (Danny Jones Penniman), στο περιοδικό «Rolling Stone». Παράλληλα, ο πάστορας Μπιλ Μίνσον (Bill Minson), στενός φίλος του Λιτλ Ρίτσαρντ, είπε στο «Associated Press» ότι ο Ρίτσαρντ πέθανε το Σάββατο το πρωί. Ο γιος του, επιβεβαίωσε επίσης το θάνατο του πατέρα του, ο οποίος αναφέρθηκε για πρώτη φορά από το «Rolling Stone».

https://www.youtube.com/watch?v=hSQcj4-zqsc

Ο Μπιλ Σόμπελ (Bill Sobel), δικηγόρος του Λιτλ Ρίτσαρντ για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, δήλωσε στο «AP» σε ένα email ότι ο μουσικός όντως πέθανε από καρκίνο των οστών σε ένα οικογενειακό σπίτι στο Tullahoma του Tennessee (Τενεσί).

«Δεν ήταν μόνο ένας εικονικός και θρυλικός μουσικός, αλλά ήταν επίσης ένας ευγενικός, συμπαθητικός και διορατικός άνθρωπος», είπε ο Σόμπελ.

Ο Λιτλ Ρίτσαρντ, ή Ρίτσαρντ Γουέιν Πένιμαν (Richard Wayne Penniman) όπως ήταν το πραγματικό όνομά του, σφράγισε μια εποχή με το «Tutti Frutti»(1956) που έκανε τον γύρο το κόσμου. Προερχόμενος από το R&B, συνέβαλε στα χρόνια του 1950, όπως και άλλοι μαύροι καλλιτέχνες όπως ο Τσακ Μπέρι (Chuck Berry)

ή ο Φατς Ντόμινο (Fats Domino) στην ανάδυση ενός νέου είδους, του ροκ εν ρολή όπως λεγόταν στην αρχή «race music».

Ομως πολύ περισσότερο από τους δύο συγχρόνους του που θεωρούνταν σχετικά μετρημένοι, ο Λιτλ Ρίτσαρντ συνέβαλε στο να δοθεί στο ροκ εν ρολ ένας αέρας σκανδάλου με τα φανταχτερά πουκάμισα που κανένας άνδρας δεν φορούσε τότε, την κόμμωση μπανάνα με τα 15 εκατοστά ύψος και το λεπτό σαν μια γραμμή από κραγιόν μουστάκι του. Ολα αυτά τον έκαναν να δημιουργεί μια απίστευτη αίσθηση - έναν ομοφυλόφιλο, μαύρο άντρα που γιόρταζε σε όλη την Αμερική κατά τη διάρκεια της επονομαζόμενης εποχής του Αϊζενχάουερ (Eisenhower).

Πούλησε περισσότερα από 30 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, και η επιρροή του σε άλλους μουσικούς ήταν εξίσου εντυπωσιακή, από τους Beatles και τον Otis Redding έως τους Creedence Clearwater Revival και τον David Bowie.

Οταν το Rock and Roll Hall of Fame άνοιξε το 1986, ήταν μεταξύ των αρχικών μελών με τους Elvis Presley, Berry, Buddy Holly, Jerry Lee Lewis, Sam Cooke (Ελβις Πρίσλεϊ, Μπέρι, Μπάντι Χόλι, Τζέρι Λι Λιούις, Σαμ Κουκ) και άλλους.

Ο Ρίτσαρντ γεννήθηκε στο Macon της Γεωργίας, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Υφεσης, ένα από τα 12 παιδιά. Περιθωριοποιήθηκε επειδή ήταν θηλυπρεπής και υπέφερε από μια μικρή παραμόρφωση: το δεξί του πόδι ήταν κοντύτερο από το αριστερό του.

Η οικογένεια ήταν θρησκευτική, και ο Ρίτσαρντ τραγουδούσε σε τοπικές εκκλησίες με μια ομάδα που ονομαζόταν Tiny Tots. Η σύγκρουση μεταξύ της ανατροφής του και του Ροκ εντ Ρολ βασάνιζε τον Ρίτσαρντ καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας του.

Ο Ρίτσαρντ έπαιζε με μπάντες από ηλικία 14 ετών, αλλά υπήρχαν προβλήματα στο σπίτι λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού του. Ο πατέρας του τον χτυπούσε και τον χλεύαζε ως «μισό γιο».

Οταν το Τutti Frutti πούλησε ένα εκατ. και έγινε επιτυχία, απαγορεύτηκε από πολλούς λευκούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Tότε επενέβησαν λευκοί ερμηνευτές όπως ο Pat Boone και ο Elvis Presley και τραγούδησαν τις δικές τους διασκευές του τραγουδιού που έφτασαν ψηλά στα charts.

Το 1957 γράφτηκε σε θρησκευτική σχολή και παντρεύτηκε εγκαταλείποντας τη μουσική. Το 1962 πιάστηκε να κάνει σεξ με έναν άνδρα στις τουαλέτες ενός σταθμού λεωφορείου γεγονός που οδήγησε στη σύλληψή του και σε διαζύγιο. Επέστρεψε στη μουσική και από το 1962 έως το 1965 περιόδευσε την Αγγλία με τους Beatles και τους Rolling Stones.

Το 1968 πήγε στο Λας Βέγκας, η καριέρα του απογειώθηκε αλλά είχε πρόβλημα με την κοκαϊνη. Και συνήθιζε να λέει «εάν ο Θεός μπορεί να σώσει ένα ομοφυλόφιλο σαν εμένα, τότε μπορεί να σώσει τον καθένα».