x
 

Πολιτισμός

Είναι δυνατόν να χάσετε τη μητρική σας γλώσσα;

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. «Αφού μετακόμισα στο εξωτερικό, διαπίστωσα ότι τα αγγλικά μου σιγά-σιγά φθείρονταν. Αποδεικνύεται ότι οι πρώτες μας γλώσσες δεν είναι τόσο βαθιά ριζωμένες όσο νομίζουμε», σημειώνει σε κείμενό της στη «New York Times» η Μαντλίν Σουάαρτζ (Madeleine Schwartz).

Η ίδια, παιδί Αμερικανίδας μητέρας και Γάλλου πατέρα, η οποία μεγάλωσε μιλώντας τη μία γλώσσα με το ένα μισό της οικογένειάς της στη Νέα Υόρκη και την άλλη γλώσσα με το άλλο μισό στη Γαλλία, μετακόμισε στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 2020, λίγο μετά τα 30ά γενέθλιά της κατόπιν σκέψης και δεδομένων των συνθηκών της πανδημίας και, όπως επισημαίνει, η μύησή της στη γαλλική γλώσσα ως ενήλικας ήταν λιγότερο ευχάριστη.

Αλλά και η επιστροφή στα αγγλικά δεν ήταν τόσο εύκολη. «Ανησυχούσα μήπως τα γαλλικά που έμαθα επηρεάσουν με κάποιο τρόπο τα αγγλικά μου. Εκδίδω ένα περιοδικό, το ‘The Dial’, το οποίο ίδρυσα εν μέρει για να φέρω περισσότερους τοπικούς δημοσιογράφους και συγγραφείς σε αγγλόφωνο κοινό. Αλλά καθώς δούλευα πάνω σε κείμενα Ουκρανών ή Αργεντινών ή Τούρκων, εξομαλύνοντας τη σύνταξη και τους ασυνήθιστους ιδιωματισμούς σε πιο ρευστή αγγλική πεζογραφία, άρχισα να αμφιβάλλω αν ήξερα καν ποια είναι τα σωστά αγγλικά», γράφει η Μαντλίν Σουάαρτζ.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι άνθρωποι που μετακομίζουν σε νέες χώρες συχνά ξεχνούν λέξεις στη μητρική τους γλώσσα, χρησιμοποιούν περίεργες εκφράσεις ή μιλούν με μια νέα ξένη προφορά. Αυτή η παροδικότητα έχει οδηγήσει τους γλωσσολόγους να επανεξετάσουν πολλά από αυτά που θεωρούνταν κάποτε για την εκμάθηση γλωσσών. Αντί να βλέπουν τη διαδικασία της πολυγλωσσίας ως αθροιστική, με κάθε γλώσσα να συμπληρώνει την επόμενη, ορισμένοι γλωσσολόγοι βλέπουν τις γλώσσες ως αδέλφια που ανταγωνίζονται για την προσοχή.

Ακόμα και γλώσσες που φαίνονται να είναι γερά ριζωμένες στο μυαλό μπορούν να υποστούν φθορά. «Οταν έχεις δύο γλώσσες που ζουν στον εγκέφαλό σου», λέει η Μόνικα Σ. Σμιντ (Monika S. Schmid), επικεφαλής στον τομέα της γλωσσικής εξασθένισης στο Πανεπιστήμιο του Γιορκ, «κάθε φορά που λες κάτι, κάθε φορά που χρησιμοποιείς μια λέξη, κάθε φορά που συνθέτεις μια πρόταση, πρέπει να κάνεις μια επιλογή. Μερικές φορές επικρατεί μια γλώσσα. Και μερικές φορές επικρατεί η άλλη». Οι άνθρωποι που είναι δίγλωσσοι, λέει, «τείνουν να γίνονται πολύ, πολύ καλοί στο να διαχειρίζονται αυτού του είδους τα πράγματα και να χρησιμοποιούν τη γλώσσα που θέλουν και να μην έχουν υπερβολικές παρεμβάσεις μεταξύ των δύο». Αλλά ακόμη κι έτσι, συχνά υπάρχει ένα τίμημα: η προφορά, η γραμματική ή μια λέξη που δεν ακούγεται ακριβώς σωστά.

Τι καθορίζει αν μια γλώσσα μένει ή όχι; Η ηλικία, λέει η Σμιντ, είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Οι ερευνητές έχουν τονίσει ότι μια πρώτη γλώσσα που χρησιμοποιείται σε μεταγενέστερα χρόνια μπορεί να είναι εξαιρετικά ανθεκτική και συχνά επανέρχεται όταν οι ομιλητές επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Αλλά ακόμη και οι ενήλικες που μετακομίζουν σε μια νέα χώρα μπορεί να βρεθούν να χάνουν την ευχέρεια στην πρώτη τους γλώσσα.

Παράλληλα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, μια αλλαγή στη χρήση της γλώσσας, είτε σκόπιμη είτε ασυνείδητη, συχνά επηρεάζει την αίσθηση του εαυτού μας. Η γλώσσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα συναισθήματά μας -είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζουμε τον εαυτό μας- τον πόνο μας, την αγάπη μας, τον φόβο μας. Και αυτό σημαίνει, όπως έχει επισημάνει η Σμιντ, ότι η απώλεια μιας γλώσσας μπορεί να συνδέεται και με συναισθήματα.

Πηγή: «The New York Times»

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Εκκλησία

ΒΟΣΤΩΝΗ. Εκλέχτηκε την Παρασκευή 17 Μαΐου 2024 από τη Σύνοδο του Φαναρίου, ο Επίσκοπος Σασίμων Κωνσταντίνος (Μώραλης) Μητροπολίτης Ντένβερ, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο και όπως είχε εξαγγείλει ο «Ε.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Είδε συγχωριανούς του, που τους κρέμασαν στους φανοστάτες της πλατείας της Καλαμάτας.

Πολιτισμός

ΑΘΗΝΑ. Σε μία λαμπρή τελετή με άρωμα Ελλάδας και Γαλλίας παραδόθηκε η Ολυμπιακή Φλόγα το απόγευμα της Παρασκευής στην οικοδέσποινα των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων.

ΒΙΝΤΕΟ