GR US

Εξέταση με... κλειδωμένη την πόρτα. Καταγγέλλουσα μιλά στον «Ε.Κ.»

Εθνικός Κήρυξ

Η Ωραιοζήλη-Τζίνα Δαβιλά. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση της ιδίας στον «Ε.Κ.»

ΑΘΗΝΑ. Η ελληνική εκδοχή του κινήματος «MeToo» που πριν από περίπου τρία χρόνια συντάραξε τις ΗΠΑ φαίνεται ότι εκτυλίσσεται το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα καθώς, μετά την αρχή που έκανε η Σοφία Μπεκατώρου, οι σχετικές καταγγελίες διαδέχονται η μία μετά την άλλη.

Μια από τις καταγγελίες των τελευταίων εικοσιτετραώρων προέρχεται από την δημοσιογράφο και συγγραφέα της νουβέλας «Εξομολόγηση σε Δέκα Πράξεις», Ωραιοζήλη-Τζίνα Δαβιλά και αφορά γιατρό, ο οποίος κατά τη διάρκεια της εξέτασης, στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, πριν χρόνια, κλείδωσε το γραφείο του - με την δημοσιογράφο πάντως να αντιδρά αστραπιαία αποφεύγοντας έτσι τα χειρότερο για εκείνη.

Μιλώντας στον «Ε.Κ.», η κ. Δαβιλά είπε ότι «κανένας σοβαρός επιστήμονας δημόσιου ή ιδιωτικού νοσοκομείου δεν κλειδώνει την πόρτα του ιατρείου του. Για κανένα λόγο. Το περιστατικό συνέβη πριν από πολλά χρόνια, περίπου 15. Αν μίλησα τώρα για το περιστατικό οφείλεται κυρίως στην ιστορία του Κωστή Α. Μάκρη ‘Παρά λίγο φονιάς’, όπου περιγράφει ένα περιστατικό με την αδελφή του που παρενοχλήθηκε χυδαία σε ΜΜΜ θυμώνοντας πολύ τον κ. Μάκρη. Ταυτίστηκα μαζί του».

Και συνέχισε: «Αν δεν ήμουν παρατηρητική ίσως να με έπιανε εξ απήνης και να είχαμε άλλες δραματικές εξελίξεις. Δηλαδή αμυνόμενη να τον χτυπούσα άσχημα. Δεν θέλω να σκέπτομαι τι θα μπορούσε να είχε συμβεί».

Η κ. Δαβιλά αποκάλυψε για πρώτη φορά την περιπέτειά της αυτή στο «protothema.gr». Η περιγραφή της είναι γλαφυρή:

«Εκανα εξέταση προληπτικού ελέγχου από γιατρό χειρουργό, τον οποίο εμπιστεύομαι τόσο ως επιστήμονα και γνωρίζω το ποιον του και ως ανθρώπου. Εντιμος και με ήθος. Ολοκληρώνοντας την εξέτασή μου, έφυγα από τον χώρο εξέτασης του χειρουργού. Στον διάδρομο συνάντησα τυχαία τον εν λόγω γιατρό τον οποίο είχα γνωρίσει σε φιλικό σπίτι. Ζήτησε να μάθει τον λόγο που βρέθηκα στο νοσοκομείο, του εξήγησα και μου πρότεινε, με ύφος που δεν επιδεχόταν αντίρρησης, να με δει και εκείνος για να έχω μια δεύτερη γνώμη, εξήγησα ότι ήταν προληπτικός έλεγχος, επέμενε και δέχτηκα. Μπαίνοντας στο γραφείο του, κλείδωσε την πόρτα και έβαλε το κλειδί στην ιατρική ενδυμασία του. Τον ρώτησα γιατί κλείδωσε και μου απάντησε ότι δεν ήθελε να τον ενοχλήσουν. Επέμενα ρωτώντας με ποιον τρόπο μπορεί να ενοχλήσει μια απλή ιατρική εξέταση», λέει η εκδότρια και συγγραφέας, για να προσθέσει:

Απάντησε ότι είμαι παράξενη. Του ζήτησα να ξεκλειδώσει την πόρτα και εκείνος με αποκάλεσε κομπλεξική. Τον απείλησα ότι αν δεν ξεκλειδώσει θα του κάνω λαμπόγυαλο το γραφείο, μαζί και το κεφάλι του και έτσι ξεκλείδωσε την πόρτα λέγοντας με εκνευρισμό ‘φύγε’. Κι έφυγα».

Η ίδια εξηγεί ότι αντιμετώπισε με δυναμισμό το περιστατικό διότι είχε και την ηλικία, αλλά και το σθένος και την αποφασιστικότητα να αντιδράσει.

«Δεν είχα να φοβηθώ κάτι ή κάποιον, δεν είχα καμιά εξάρτηση συναισθηματική, οικονομική, επαγγελματική ή κοινωνική, που ίσως αν ήμουν νεαρότερη ή άπειρη κοινωνικά να δρούσαν ανασταλτικά» συνεχίζει, επισημαίνοντας ότι «λόγω αυξημένης παρατηρητικότητας των κινήσεών του, ίσως και λόγω ενστίκτου, είδα την αστραπιαία κίνηση κλειδώματος και αφαίρεσης του κλειδιού από την πόρτα του γραφείου του. Αν ξεκινούσε η εξέταση προφανώς θα προσπαθούσε να δράσει πιο επεμβατικά. Και η θέση μου θα ήταν δυσκολότερη».

Εν τω μεταξύ, φαίνεται ότι ο εν λόγω γιατρός είχε παρόμοια ανάρμοστη συμπεριφορά και με άλλες ασθενείς του. Λέει χαρακτηριστικά η κ. Δαβιλά.

«Συζητώντας το πριν από λίγα χρόνια με ανθρώπους τους κλάδου του - ιατρικών και παραϊατρικών επαγγελμάτων δηλαδή- δεν προκάλεσε εντύπωση η συμπεριφορά του. Πρόκειται για έναν πολύ γνωστό γιατρό στο νησί ‘με πολιτικές πλάτες’. Οφείλω, ωστόσο, να ομολογήσω ότι στον κλάδο του και στην πτέρυγά του, αλλά και σ’ ολόκληρο το Νοσοκομείο Ρόδου, υπήρχαν και υπάρχουν εξαιρετικοί επιστήμονες, με ήθος, αξιοπρέπεια, ακούραστη εργατικότητα και προσφορά ανιδιοτελή που είναι κυριολεκτικά σωσίβια σωτηρίας για το Νοσοκομείο της Ρόδου και τους ασθενείς του. Ο συγκεκριμένος, που δεν επιθυμώ να αναφέρω το όνομά του, είναι ντροπή όχι μόνο για το ακριτικό Γ.Ν. Ρόδου, αλλά και για ολόκληρη την ιατρική κοινότητα και έπρεπε να τον καταγγείλουν οι συνάδελφοί του. Αλλά, έχει πλάτες πολιτικές. Εξ ου και η επικράτησή του».

Η ίδια εξηγεί το λόγο για τον οποίο δεν κατήγγειλε το περιστατικό την χρονική στιγμή που συνέβη, πριν από μερικά χρόνια, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Σοφίας Μπεκατώρου.

«Ομως -και το λέω με μεγάλη αίσθηση ντροπής- δεν μπήκα στην σκέψη να το δημοσιοποιήσω τότε γιατί δεν ζύγισα σωστά τις συνέπειες που θα είχε παρόμοιο γεγονός σε άλλη γυναίκα. Από την άλλη, στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη λειτουργεί αργά και όχι πάντα δίκαια. Θυμηθείτε τις αισχρότητες που ειπώθηκαν για την Ελένη Τοπαλούδη και διέρρευσαν από τη Ρόδο. Ενα κορίτσι αφελές, από αξιοπρεπέστατη οικογένεια, πετάχτηκε μισοζώντανη, βιασμένη και βασανισμένη στη θάλασσα και δεν σεβάστηκαν ορισμένοι ούτε αυτό: αμαύρωσαν την μνήμη της», καταλήγει.