x

Έχετε συμπληρώσει το όριο δωρεάν άρθρων για αυτόν τον μήνα.
Αποκτήστε απεριόριστη πρόσβαση στα καλύτερα της ανεξάρτητης ελληνικής δημοσιογραφίας ξεκινώντας από $ 1/εβδομάδα.

ΑΠΟΨΕΙΣ

Γράμμα από το Λονδίνο: Δημοσίευσε και εσύ το άρθρο σου στους «New York Times», μπορείς!

Κάθε φορά που οι «New York Times» χτυπούν ωμά και στοχευμένα μια ξένη κυβέρνηση με αποκλειστικά δημοσιεύματά τους, μας ζώνουν τα φίδια και περιμένουμε να συμβεί κάτι μεγάλο. Θεωρούμε την προσωπική επίθεση των «New York Times» εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη, μέσω του άρθρου του νεαρού freelance δημοσιογράφου Alexander Clapp από την Αθήνα, ως την απάντηση συγκεκριμένων κύκλων της Ουάσιγκτον και της Αθήνας στη στήριξη που προσφέρουν την περίοδο αυτή στον Έλληνα Πρωθυπουργό τα εκλεγμένα μέλη του Κογκρέσου, της Γερουσίας, ο Μπομπ Μενέντεζ και η Νάνσυ Πελόζι.

Αυτό που ουσιαστικά, κατά τη γνώμη μας, θέλουν οι κύκλοι αυτοί είναι η ικανοποίηση των επιδιώξεων της Τουρκίας με αντάλλαγμα την απομάκρυνσή της από τη Μόσχα. Θέλουν επίσης να εμποδίσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να λύσει το οικονομικό πρόβλημα των Ελλήνων μέσω μιας συγκρατημένης επαναπροσέγγισης της ρωσικής πρωτεύουσας.

Ολα αυτά σε βάρος όμως του ελληνικού και του κυπριακού λαού και μέσω της μοιρασιάς και συνδιαχείρισης του Αιγαίου, της Θράκης και του κυπριακού χώρου με τους Τούρκους.

Θεωρούμε επίσης ότι οι κύκλοι αυτοί, ξένοι και εγχώριοι, χτύπησαν την ελληνική κυβέρνηση μέσω των «New York Times» και διότι πανικοβλήθηκαν με την αναβολή του διεθνούς διαγωνισμού για την εκμετάλλευση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης, που ήδη έχει μετατραπεί σε νέα Σούδα για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά τον θέλει και η Μόσχα. Για την Ουάσιγκτον το λιμάνι αυτό πρέπει να το πάρουν οπωσδήποτε οι Αμερικανοί και θα ρίξουν όχι μια, αλλά 100 κυβερνήσεις για να το αποκτήσουν!

Η διάτρητη, κομματικοποιημένη και αλληλοσπαρασσόμενη ΕΥΠ απλώς βοήθησε λίγο σε όλα αυτά με το ξεμπρόστιασμα της παρακολούθησης του τηλεφώνου του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Είναι πολύ εύκολο για κάποιον κομματικοποιημένο υπάλληλό της να αποκαλύψει ποιοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι παρακολουθούνται από την υπηρεσία του. Το ίδιο είχαν κάνει πράκτορες και με την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, τα τηλέφωνα του οποίου παρακολουθούσαν επειδή συνεργαζόταν με τους Ρώσους.

Πιστεύουμε, μαζί με αρκετούς άλλους, ότι οι κύκλοι αυτοί θέλουν να εφαρμόσουν στα ελληνοτουρκικά προβλήματα μια συμφωνία τύπου «Πρεσπών», όπου μια αριστερο-δεξιά ελληνική κυβέρνηση χάρισε το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια. Το μοντέλο μπορεί να εφαρμοστεί και στα ελληνοτουρκικά προβλήματα, προς όφελος του δυτικού στρατοπέδου και συγκεκριμένων επιχειρηματιών της Ελλάδας και της Τουρκίας, πάλι από μια κυβέρνηση «προοδευτικού» συνασπισμού στην Ελλάδα για να μην διαμαρτύρεται πολύ ο λαός.

Ας μην κραυγάζουν λοιπόν για τις αμαρτίες της ΕΥΠ αυτοί που την έφτιαξαν να είναι έτσι όπως είναι, γιατί στο κάτω-κάτω «καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται». Σε ολόκληρο τον κόσμο οι μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν αυτούς που βρίσκονται πιο κοντά στο «μέλι», όπως οι πολιτικοί, οι ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι, οι δημοσιογράφοι και οι μεγαλο-επιχειρηματίες. Αν πραγματικά θέλουμε να βάλουμε τάξη στην Ελλάδα, θα πρέπει να υποβάλουμε όλους αυτούς, με δημοκρατική διαδικασία και διαφάνεια εννοείται, σε συνεχή τεστ αλήθειας, μέσω ανιχνευτών ψεύδους.

Για το πρόσφατο μπαράζ των αρνητικών δημοσιευμάτων στους «New York Times» και άλλες εφημερίδες του εξωτερικού σοβαρό μερίδιο ευθύνης φέρουν ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, ο Γενικός του Γραμματέας Γιάννης Χρυσουλάκης κ.λπ. που διέλυσαν την αρμόδια για τα ξένα ΜΜΕ υπηρεσία του υπουργείου τους και απονεύρωσαν τους έντιμους και ικανούς διπλωμάτες μας.

Ο freelance δημοσιογράφος Alexander Clapp καταπιάνεται πάντα με «πιασάρικα» για τις ξένες μυστικές υπηρεσίες και τις ξένες πρεσβείες στην Αθήνα οικονομικο-πολιτικά θέματα, όπως οι αναλύσεις του με πρωταγωνιστές τους Βίκτωρα Ρέστη, Ιβάν Σαββίδη και Βαγγέλη Μαρινάκη. Δημοσιεύει μάλιστα τα άρθρα του σε περιόδους έντονου διεθνούς ανταγωνισμού για τα μεγάλα ελληνικά επενδυτικά «φιλέτα». Σαφώς και είναι ύποπτος επίσης για το γεγονός ότι έσπευσε να κατηγορήσει προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, πριν καν ολοκληρωθεί η σχετική κοινοβουλευτική έρευνα για τις τηλεφωνικές υποκλοπές της ΕΥΠ.

Πρέπει όμως στο σημείο αυτό να πείσουμε τους δύσπιστους αναγνώστες μας για τον αμφιλεγόμενο ρόλο των «New York Times» με παραδείγματα:

1) Την περίοδο του ξεσηκωμού της Ομογένειας για το Μακεδονικό στην Αμερική, επί πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και εν μέσω μεγάλων ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα, αυτοί που επηρέασαν καθοριστικά τις κυβερνήσεις του κόσμου και την παγκόσμια κοινή γνώμη με τη βιτριολική δημοσιογραφία τους εναντίον της Ελλάδας και υπέρ των Σκοπίων, ήταν οι «New York Times». Ξαφνικά, την ώρα που η αμερικανική και διεθνής κοινή γνώμη εντυπωσιαζόταν από τον μαζικό ξεσηκωμό των Ελλήνων και των ομογενών, η εφημερίδα αυτή βγήκε επί τρεις συνεχόμενες Κυριακές με αρνητικά κύρια άρθρα εναντίον της κυβέρνησης του πατέρα Μητσοτάκη, που παγίωσαν διεθνώς ένα φιλοσκοπιανό κλίμα. Εξαιτίας της εφημερίδας αυτής τα Σκόπια φόρεσαν το φωτοστέφανο του αδικημένου μάρτυρα, όπως το σημερινό Κίεβο, ενώ η «κακιά» Αθήνα έμοιαζε με τη σημερινή «κακιά» Μόσχα και κανένας δεν τολμούσε να πει τίποτα.

Η εφημερίδα σταμάτησε να χτυπάει την Ελλάδα μόνο όταν παρενέβησαν σοβαρά αμερικανικά και ομογενειακά οικονομικά συμφέροντα, που την εποχή εκείνη ελάμβαναν μέρος σε διαγωνισμό για μεγάλη δουλειά στην Ελλάδα. Μάλιστα λέγεται ότι κορυφαίος ομογενής διέθεσε και ιδιωτικό αεροπλάνο ακόμη για να μεταφέρει τον αρχισυντάκτη των «New York Times» στην Αθήνα, προκειμένου να πάρει θετική συνέντευξη από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Όταν όμως τα κορυφαία αυτά ομογενειακά και αμερικανικά συμφέροντα έχασαν τη δουλειά στην Ελλάδα, την οποία θεωρούσαν σίγουρη, θύμωσαν και απείλησαν σε κατ’ ιδίαν επαφές τους ότι θα… ρίξουν την κυβέρνησή της. Η κυβέρνηση του πατέρα Μητσοτάκη έπεσε τελικά λίγους μήνες μετά, μέσω του Αντώνη Σαμαρά που διατηρούσε άριστες προσωπικές επαφές στον ελληνοαμερικανικό χώρο.

2) Τις παραμονές της αμερικανο-αγγλικής εισβολής στο Ιράκ το 2003 οι μυστικές υπηρεσίες της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου και ο ΟΗΕ, δεν μπορούσαν να αποδείξουν με στοιχεία ότι ο Σαντάμ Χουσεϊν διέθετε όπλα μαζικής καταστροφής με τα οποία θα μπορούσε να καταστρέψει την ανθρωπότητα. Πλαστά στοιχεία ανέλαβε να «κατασκευάσει» συγκεκριμένο γραφείο «στρατηγικής επικοινωνίας» της Ουάσιγκτον, που είχε προσληφθεί από το αμερικανικό Πεντάγωνο, τη CIA και άλλες αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Τα πλαστά αυτά στοιχεία δόθηκαν με παρέμβαση της CIA αποκλειστικά στους «New York Times», με αποτέλεσμα να αναδημοσιευτούν παντού στον κόσμο επειδή θεωρούσαν την εφημερίδα έγκυρη, και να επηρεάσουν υπέρ της εισβολής στο Ιράκ τη διεθνή κοινή γνώμη και πολλές κυβερνήσεις. Τα ψευδή στοιχεία αποτέλεσαν την κυριότερη δικαιολογία για να εισβάλουν οι Αμερικανοί και οι Αγγλοι στο Ιράκ. Αργότερα η δημοσιογράφος που χρησιμοποιήθηκε για τη δημοσίευση των πλαστών στοιχείων και η διεύθυνση των «New York Times» αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγγνώμη, αλλά ήταν πλέον αργά.

Και εδώ όμως υπάρχει το ελληνικό connection! Στενός συνεργάτης του γραφείου «στρατηγικής επικοινωνίας» της Ουάσιγκτον είναι αντίστοιχο ομογενειακό γραφείο σε δυτική πρωτεύουσα (όχι της Αμερικής). Το ομογενειακό αυτό γραφείο έχει συνεργαστεί με πολλούς Ελληνες επιχειρηματίες, όπως για παράδειγμα τον Βίκτωρα Ρέστη για τον οποίο ο δημοσιογράφος Alexander Clapp δημοσίευσε εκτενέστατο αρνητικό ρεπορτάζ το 2018.

Το ομογενειακό αυτό γραφείο «στρατηγικής επικοινωνίας», διατηρεί επαφές με όλα τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ, τόσο το ίδιο, όσο και μέσω των Αμερικανών συνεργατών του που ξεκίνησαν τον πόλεμο στο Ιράκ για λογαριασμό του αμερικανικού Πενταγώνου και της CIA. Εκτός από την περίπτωση του Βίκτωρα Ρέστη έχει χειριστεί και άλλες μεγάλες υποθέσεις ελληνικής διαπλοκής, με τις οποίες ασχολήθηκε και ο Alexander Clapp, δημοσιογραφικά, προκειμένου να γράψει τα άρθρα που έγραψε για την Ελλάδα.

Δεν είναι λοιπόν μόνο τα ΜΜΕ των εγχώριων Ελλήνων ολιγαρχών, αλλά και τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ που μπορεί να εξυπηρετούν «αλλότρια» συμφέροντα. Σε επόμενο Γράμμα μας αν έχετε την υπομονή, μπορούμε να σας εξιστορήσουμε πώς δημοσιεύτηκαν μέσα σε μία μόλις εβδομάδα τρία διαφορετικά διθυραμβικά άρθρα για Ελληνα αρχηγό κόμματος, στην εφημερίδα «Wall Street Journal», που του έδωσαν το δυτικό χρίσμα για την εξουσία. Μπορούμε επίσης να σας εξιστορήσουμε πώς οργανώθηκαν τα δύο ημίωρα τηλεοπτικά ρεπορτάζ του καναλιού CNN για την Γιάννα Αγγελοπούλου και τον Σωκράτη Κόκκαλη, πριν αρκετά χρόνια.

Το «Ομορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος» δεν ισχύει για τους «New York Times» και ορισμένα άλλα διεθνή ΜΜΕ.

* Ο Γιώργος Χατζηιωάννου διετέλεσε Σύμβουλος Τύπου στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και στις πρεσβείες Λονδίνου και Μόσχας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Συνεδρίασε το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας και ένα από τα θέματά του ήταν και το θέμα των ελληνικών εξοπλισμών, το οποίο, με βάση τις διάφορες ανακοινώσεις υπουργών της και αναλύσεις ειδικών σε τουρκικά ΜΜΕ, φαίνεται να τους ενοχλεί.

ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

Αντίλογος

Παρενέβη, διαβάζω, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο δημόσιος υπάλληλος που συνελήφθη για εμπλοκή του στην υπόθεση της 12χρονης στα Σεπόλια.

Εκδηλώσεις

ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιουνίου η τελετή αποφοίτησης της 8ης τάξης του Ημερήσιου Ελληνικού Σχολείου “Αργύριος Φάντης” στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Μπρούκλιν.

Πολιτισμός

Η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Μαρίνα Πλούμπη, μας χάρισε φέτος ένα παιδικό βιβλίο ξεχωριστό και μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα.

ΒΙΝΤΕΟ